বাডুইসকল

বাডুইসকল (কেতিয়াবা কানেকেছ বুলিও কোৱা হয়) হৈছে বাণ্টেনৰ দক্ষিণ-পূব অংশ, বিশেষকৈ ইণ্ডোনেছিয়াৰ বাণ্টেনৰ লেবাক ৰিজেন্সিৰ এটা থলুৱা চুণ্ডান জনগোষ্ঠী।

ব্যুৎপত্তি

বাডুই শব্দটো বাডুই ভাষাৰ বদুয়ুতৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এটা চুটি ৰূপ। ই এটা থলুৱা সুন্দানেছিক শব্দ যিয়ে পশ্চিম জাভাৰ এবিধ স্থানীয় লতা উদ্ভিদক বুজায়, যিটো প্ৰাচীন কালৰে পৰা বনৌষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। চুণ্ডানিজ পৰিয়ালৰ অংশ হিচাপে বডুউত পুৰণি চুণ্ডানী আৰু চুণ্ডানী ভাষাতো একে অৰ্থ বহন কৰে। সম্ভৱতঃ প্ৰাচীন কালত বাডুয়ুত নামৰ এখন নদী আছিল, কিয়নো চুণ্ডানী ভাষাত চিবাদুয়ুত (ᮎᮤᮘᮓᮥᮚᮥᮒ᮪) শব্দটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "বদুয়ুত নদী", সেয়েহে এই জনগোষ্ঠীৰ নাম এই নদীৰ নামেৰেই ৰখা হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। বাডুই লোকসকলে কেতিয়াবা ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে উৰাং কানেকেছ (আক্ষৰিক অৰ্থত "কানেকেছ লোক") বা উৰাং চিবেও ("চিবেও মানুহ") বুলি কোৱাটোহে পছন্দ কৰে, কাৰণ এইবোৰ তেওঁলোকৰ সাংস্কৃতিক অঞ্চল বা গাঁৱৰ নাম।^১

ইয়াৰ উপৰিও আন এটা তত্ত্ব মতে বাডুই শব্দটো প্ৰথম অৱস্থাত বাহিৰৰ লোকে এই জনজাতীয় গোটসমূহক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক্সন'ম আছিল, এইটো ডাচসকলে তেওঁলোকক বেডুইন আৰবৰ সৈতে সমান কৰা ধাৰণাটোৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে।^২

উপগোটসমূহ

বাদুয়সকলক দুটা উপগোটত ভাগ কৰা হৈছে:

টাংটু (শব্দ. "ভিতৰৰ বাডুই"; বাডুয় ডালাম (ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাত)) পনমপিং (শব্দ. "বাহ্যিক বাডুই"; বাডুই লোৱাৰ (ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষাত))

কোনো বিদেশীক ভিতৰৰ বাডুই লোকক লগ কৰিবলৈ দিয়া নহয় যদিও বাহিৰৰ বাডুয়ে বাহ্যিক জগতৰ সৈতে কিছু সীমিত যোগাযোগৰ পোষকতা কৰে।

বসতিস্থল

বাডুই অঞ্চল ভৌগোলিকভাৱে ৬°২৭’২৭" – ৬°৩০’০" দক্ষিণ আৰু ১০৮°৩’৯" – ১০৬°৪’৫৫" পূবত অৱস্থিত।^৩ ৰংকাছবিটুঙৰ %পৰা ৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত বাণ্টেনৰ লেবাক ৰিজেন্সিৰ লেউভিডামাৰ জিলাৰ কানেকেছ বসতিস্থলত কেণ্ডেং পৰ্বতৰ পাদদেশত ১১,৭০০ জনসংখ্যাৰ বাডুয় জনসংখ্যা কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে। এই অঞ্চলটো, কেণ্ডেং পৰ্বতমালাৰ অংশ, সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৩০০–৫০০ মিটাৰ (৯৭৫'-১,৬২৫') উচ্চতাত, পাহাৰীয়া ভূ-প্ৰকৃতিৰে গঠিত যাৰ পৃষ্ঠভাগ গড়ে ৪৫% ঢাললৈকে পোৱা যায়। গড় উষ্ণতা ২০ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ। জাভাত থকা বাডুয়ৰ গৃহভূমি ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাজধানী জাকাৰ্টাৰ পৰা ১২০ কিলোমিটাৰ (৭৫ মাইল) দূৰত্বত মাত্ৰ ৫০ কিলোমিটাৰ বৰ্গমাইল (১৯ বৰ্গমাইল) পাহাৰীয়া বনাঞ্চলত অৱস্থিত। কানেকেছ লোকসকলৰ তিনিটা মূল বসতি হৈছে চিকেউছিক, চিকেৰটাৱানা আৰু চিবেও।^৪

ভাষা

বাডুই জনগোষ্ঠীৰ থলুৱা ভাষা বাডুই সুন্দানেছিক ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত।^৫ লেবাক ৰিজেন্সিৰ ৰংকাছবিটুং জিলাৰ মাউণ্ট কেণ্ডেং, পাণ্ডেগ্লাং ৰিজেন্সি আৰু পশ্চিম জাভাৰ চুকাবুমিৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলসমূহত স্থানীয় ভাষা কোৱা লোকসকল বিয়পি আছে। অনুমান কৰা হৈছে যে ২০১০ চনলৈকে এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা মানুহৰ সংখ্যা প্ৰায় ১১,৬২০ জন। বাহিৰৰ মানুহৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ বাডুই লোকসকলে কিছু পৰিমাণে সাৱলীলভাৱে চুণ্ডানীজ আৰু কেতিয়াবা ইণ্ডোনেছিয়ান ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। কানেকেছ গাঁৱৰ ভিতৰৰ বাডুইসকল বেছিভাগেই নিৰক্ষৰ, সেয়েহে তেওঁলোকৰ প্ৰথাগত, ধৰ্মীয় বিশ্বাস ব্যৱস্থা আৰু পূৰ্বপুৰুষৰ লোককথা সংৰক্ষিত হৈ থাকে মৌখিক পৰম্পৰাৰ ৰূপত।

শিক্ষা

বাডুয় শিশুৰ বাবে আনুষ্ঠানিক শিক্ষাক বাডুই লোকে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতিৰ উলংঘা কৰা বুলি ভাবে, আৰু তেওঁলোকে এতিয়ালৈকে ইণ্ডোনেছিয়া চৰকাৰে নিজৰ গাঁৱত শিক্ষাৰ সুবিধা নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিছে। ফলত বাদুয়ৰ লোক কমেইহে শিক্ষিত বা পঢ়িব বা লিখিব পাৰে।^৬