বন্দিশ

বন্দিশ, চিজ বা গত^১ হৈছে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত বা বাদ্যসংগীতৰ এক নিৰ্দিষ্ট, সুৰীয়া ৰচনা।^২ ই এক নিৰ্দিষ্ট ৰাগত নিৰ্ধাৰিত, তবলা বা পখাৱজৰ তালবদ্ধ সংগতত, স্থিৰ দ্ৰোনৰ সৈতে, আৰু সাৰংগী, বেহেলা বা হাৰমনিয়ামৰ সুৰীয়া সংগতত পৰিবেশিত হয়। এটা ৰচনাৰ অংশবোৰ ব্যৱস্থিত কৰাৰ বিভিন্ন উপায় আছে। বন্দিশে সংগীতত সাহিত্যিক উপাদান প্ৰদান কৰে, মান গাঁথনিবদ্ধ গায়নৰ বাবে। অতীতত বহু ঘৰানাই তেওঁলোকৰ বন্দিশবোৰক পৰিয়ালৰ বাহিৰত যোৱাত বাধা দিছিল অসংগত কণ্ঠ পৰিৱেশনৰ জৰিয়তে। কণ্ঠসংগীতৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াক প্ৰায়ে চিজ বুলি জনা যায়।^৩

ব্যুৎপত্তি

বন্দিশ শব্দটো হিন্দুস্তানী ভাষাৰ পৰা আহিছে, আৰু ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "একেলগে বান্ধি ৰখা"।^৩

অংশসমূহ

স্থায়ী বা অস্থায়ী: এক নিৰ্দিষ্ট, সুৰীয়া ৰচনাৰ প্ৰাৰম্ভিক, ৰন্দো বাক্য বা শাৰী।

অন্তৰা: এক নিৰ্দিষ্ট, সুৰীয়া ৰচনাৰ দ্বিতীয় মূল বাক্য বা শাৰী।

সঞ্চাৰী: এক নিৰ্দিষ্ট, সুৰীয়া ৰচনাৰ তৃতীয় মূল বাক্য বা শাৰী, যি ধ্ৰুপদ বন্দিশত অধিক সাধাৰণভাৱে দেখা যায়।

আভোগ: এক নিৰ্দিষ্ট, সুৰীয়া ৰচনাৰ চতুৰ্থ আৰু সমাপনী মূল বাক্য বা শাৰী, যি ধ্ৰুপদ বন্দিশত অধিক সাধাৰণভাৱে দেখা যায়।

গতি

গতিৰ ক্ষেত্ৰত বন্দিশৰ তিনিটা প্ৰকাৰ আছে:

বিলম্বিত বন্দিশ: এক মন্থৰ আৰু স্থিৰ সুৰীয়া ৰচনা, সাধাৰণতে লাৰ্গোৰ পৰা আদাজিও গতিত।

মধ্যলয় বন্দিশ: এক মধ্যম গতিৰ সুৰীয়া ৰচনা, সাধাৰণতে আন্দান্তেৰ পৰা এলেগ্ৰেট্টো গতিত নিৰ্ধাৰিত।

দ্ৰুত বন্দিশ: এক দ্ৰুত গতিৰ সুৰীয়া ৰচনা, সাধাৰণতে এলেগ্ৰেট্টো গতি আৰু তাৰ পিছৰ গতিত নিৰ্ধাৰিত।

নিৰ্বাচিত বন্দিশ ৰচনাসমূহ