বডী শ্বেমিং

বডী শ্বেমিং বা শৰীৰৰ উপহাস (body shaming) হৈছে কাৰোবাক শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যৰ বাবে অপমান আৰু সমালোচনাৰ বলি সজা কাৰ্য। বডী শ্বেমিঙৰ পৰিসৰ বহল। এই পৰিসৰৰ ভিতৰত চৰ্বিৰ বাবে কৰা উপহাস, পাতল শৰীৰ, সৰু স্তন, উচ্চতা, নোম বা তাৰ অভাৱ, চাল-চুলিৰ ৰং, শৰীৰৰ আকৃতি, পেশীবহুলতা (বা ইয়াৰ অভাৱ), লিংগৰ আকাৰ বা স্তনৰ আকাৰ, মুখৰ বৈশিষ্ট্য আদিৰ উপৰিও বহল অৰ্থত ট্যেটু আৰু বিন্ধা বা যিকোনো ৰোগৰ বাবে শৰীৰত থকা যিকোনো চিন বা দাগ আদিক কৰা উপহাসো অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকিব পাৰে।^১

শিশুৰ মনস্তত্ত্ব প্ৰকাশ মূলক বিভিন্ন গুৰুত্বৰ বিষয় সম্পৰ্কে কৰা এক অধ্যয়নৰ ফলাফলত শিশুক লক্ষ্য কৰি লোৱা মাধ্যমসমূহত আন্তঃব্যক্তিগত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে দৈহিক আকৰ্ষণীয়তাক অত্যধিক গুৰুত্ব দিয়া দেখা গৈছিল।^২ অধ্যয়নত ব্যৱহৃত মাধ্যম হিচাপে চিনেমাৰ ভিতৰত ডিজনীৰ দুখন চিনেমাত ব্যক্তিগত সৌন্দৰ্য্যৰ বিষয়ে সৰ্বাধিক বাৰ্তা থকা দেখা গৈছিল। এই অধ্যয়নত এইটোও দেখা গৈছে যে অধ্যয়ন কৰা ৬৪% ভিডিঅ'ত মেদবহুল চৰিত্ৰবোৰক অনাকৰ্ষণীয়, দুষ্ট, নিষ্ঠুৰ আৰু অবন্ধুত্বপূৰ্ণ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু আধাতকৈ অধিক চিত্ৰণত খাদ্য সম্পৰ্কিত বিবেচনা বা ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত আছিল।^৩

শৰীৰক লজ্জিত কৰাৰ কিছুমান প্ৰকাৰ প্ৰাচীন কালত উৎপত্তি হোৱা জনপ্ৰিয় অন্ধবিশ্বাসৰ পৰা আহিছে, যেনে ৰঙা চুলিৰ লোকৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য আৰু বগা চুলিৰ লোকৰ প্ৰতি থকা কু-সংস্কাৰ।^৪ বয়সৰ গোট অনুসৰি বৈষম্যৰ ৰূপসমূহো যথেষ্ট বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ওখ প্ৰাক-কিশোৰ-কিশোৰীসকলক কেতিয়াবা অস্বস্তিকৰ বুলি চিত্ৰিত কৰাৰ উপৰিও উচ্চতা প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত সাধাৰণতে মূল্যৱান বৈশিষ্ট্য হোৱাৰ পিছতো "লেংলেঙীয়া"ৰ দৰে অপমানজনক শব্দৰ ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে।^১

কেতিয়াবা শৰীৰৰ লজ্জাজনক ধাৰণা এটা এনে পৰ্যায়লৈকে বিস্তৃত হ’ব পাৰে যে কোনোবাই পুৰুষত্ব বা নাৰীত্বক পৰ্যাপ্তভাৱে প্ৰদৰ্শন নকৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, বহল নিতম্ব, বিশিষ্ট স্তন বা মুখমণ্ডলৰ ডাড়িৰ অভাৱ থকা পুৰুষসকলে কেতিয়াবা লোকচকুত নাৰীসুলভ দেখাৰ বাবে লাজ পায়।^৫ একেদৰে মহিলাসকলো কাপোৰৰ সৈতে গুপ্তাংগ স্পষ্টকৈ দেখাৰ বাবে^৬ বা কান্ধ বহল হোৱাৰ বাবে বা শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যসমূহ সাধাৰণতে পুৰুষৰ সৈতে মিল থকাৰ বাবে উপহাসৰ বলি হ'ব পাৰে।^৫ শৰীৰ লজ্জিত হোৱাৰ ফলত আত্মহত্যা কৰাটোৱেই হৈছে ১৫–১৯ বছৰীয়া শিশুৰ মৃত্যুৰ চতুৰ্থটো প্ৰধান কাৰণ। শৰীৰক লজ্জিত কৰাৰ ব্যাপক মাত্ৰাই নেতিবাচক আৱেগিক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, য'ত আত্মসন্মান কমি যোৱা আৰু খাদ্যাভ্যাসৰ বিকাৰ, উদ্বেগ, শাৰীৰিক অৱয়বৰ বিঘিনি ঘটা,^৭ শৰীৰৰ ডিছমৰ্ফিক বিকাৰ আৰু হতাশাৰ দৰে সমস্যাৰ বিকাশ ঘটিব পাৰে।^৮ বিশেষকৈ যেতিয়া মানুহে অনুভৱ কৰে যে তেওঁলোকৰ শৰীৰে সামাজিক মাপকাঠী পূৰণ কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া এই হতাশাজনক প্ৰভাৱবোৰ বেছি বিপদজনক হ’ব পাৰে।^৯