ঋষি (সংস্কৃত: ऋषि, ইংৰাজী: Rishi) শব্দটো সংস্কৃত 'ঋষ্' ধাতুৰ পৰা উৎপন্ন হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'দেখা' বা 'জ্ঞান লাভ কৰা'১। প্ৰাচীন ভাৰতীয় সভ্যতাত ঋষিসকল আছিল তপস্বী, দাৰ্শনিক, আৰু আধ্যাত্মিক গুৰু যিসকলে বেদ আৰু অন্যান্য পবিত্ৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ৰচনা আৰু সংৰক্ষণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল২।
ঐতিহাসিক পটভূমি
প্ৰাচীন ভাৰতত ঋষিসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ৰ পৰা ৫০০ চনৰ ভিতৰত বৈদিক সাহিত্যৰ বিকাশত মূল ভূমিকা পালন কৰিছিল৩। তেওঁলোকে কেৱল আধ্যাত্মিক জ্ঞানেই প্ৰদান কৰা নাছিল, বৰঞ্চ গণিত, জ্যোতিৰ্বিদ্যা, চিকিৎসা বিজ্ঞান, আৰু দৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰতো অৱদান আগবঢ়াইছিল৪।
সপ্তৰ্ষি (সাত মহাঋষি)
হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি, সপ্তৰ্ষি হৈছে সাতজন মহান ঋষি, যিসকলক সৃষ্টিৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰিছিল৫। বিভিন্ন পুৰাণত এই সাতজনৰ নাম ভিন্ন ভিন্ন, কিন্তু সাধাৰণতে স্বীকৃত নামসমূহ হৈছে৬:
বশিষ্ঠ
- পৰিচয়: ঋগ্বেদৰ সপ্তম মণ্ডলৰ প্ৰধান ৰচয়িতা৭
- বিশেষত্ব: ৰজা দশৰথৰ পুৰোহিত আৰু ৰামৰ গুৰু৮
- অৱদান: বশিষ্ঠ স্মৃতি আৰু যোগ বশিষ্ঠৰ ৰচয়িতা৯
বিশ্বামিত্ৰ
- পৰিচয়: ৰজাৰ পৰা ঋষি হোৱা ব্যক্তিত্ব১০
- বিশেষত্ব: গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ দ্ৰষ্টা১১
- অৱদান: ঋগ্বেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ অধিকাংশ সূক্তৰ ৰচয়িতা১২
জমদগ্নি
গৌতম
ভৰদ্বাজ
কশ্যপ
অত্ৰি
- পৰিচয়: দুৰ্বাসা, দত্তাত্ৰেয়, আৰু চন্দ্ৰৰ পিতা২৫
- বিশেষত্ব: ত্ৰিদেৱৰ অংশৰ পিতা২৬
- অৱদান: ঋগ্বেদৰ পঞ্চম মণ্ডলৰ ৰচয়িতা২৭
অন্যান্য প্ৰসিদ্ধ ঋষিসকল
ব্যাস
মহাভাৰত, অষ্টাদশ পুৰাণ, আৰু বেদ সংকলনৰ স্ৰষ্টা হিচাপে তেওঁকে কৃতিত্ব দিয়া হয়২৮। তেওঁক বেদব্যাস নামেৰেও জনা যায়২৯।
বাল্মীকি
ৰামায়ণৰ ৰচয়িতা আৰু আদিকবি হিচাপে পৰিচিত৩০। অতীতত তেওঁ ৰত্নাকৰ নামৰ ডকাইত আছিল যি পাছত মহান ঋষি হৈছিল৩১।
নাৰদ
দেৱৰ্ষি নাৰদ সংগীত আৰু ভক্তিৰ প্ৰচাৰক৩২। তেওঁ নাৰদ ভক্তি সূত্ৰৰ ৰচয়িতা৩৩।
কপিল
সাংখ্য দৰ্শনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু যোগশাস্ত্ৰৰ অগ্ৰদূত৩৪।
পতঞ্জলি
যোগসূত্ৰৰ ৰচয়িতা আৰু আধুনিক যোগৰ পিতা৩৫।
শুক্ৰাচাৰ্য
দানৱসকলৰ গুৰু আৰু নীতিশাস্ত্ৰৰ জ্ঞাতা৩৬।
শাণ্ডিল্য
শাণ্ডিল্য ভক্তিসূত্ৰৰ ৰচয়িতা আৰু ভক্তি যোগৰ প্ৰতিষ্ঠাতা৩৭। তেওঁ ছান্দোগ্য উপনিষদত উল্লিখিত প্ৰসিদ্ধ আচাৰ্য৩৮।
অগস্ত্য
দক্ষিণ ভাৰতৰ সভ্যতা বিস্তাৰৰ পথপ্ৰদৰ্শক আৰু তামিল ভাষাৰ প্ৰাচীন পণ্ডিত৩৯। তেওঁ মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণত উল্লিখিত৪০।
দুৰ্বাসা
অত্ৰিৰ পুত্ৰ আৰু ক্ৰোধী স্বভাৱৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ ঋষি৪১। তেওঁৰ অভিশাপ আৰু আশীৰ্বাদ দুয়োটাই অতি শক্তিশালী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৪২।
মৰীচি
ব্ৰহ্মাৰ মানসপুত্ৰ আৰু প্ৰজাপতিসকলৰ এজন৪৩। কশ্যপৰ পিতা আৰু সূৰ্যৰ সাৰথী অৰুণৰ পিতা৪৪।
পুলস্ত্য
লংকাৰ ৰাৱণৰ পিতামহ আৰু মুনিশ্ৰেষ্ঠ৪৫। তেওঁ বিষ্ণু পুৰাণৰ প্ৰধান বক্তা৪৬।
পুলহ
ব্ৰহ্মাৰ আন এজন মানসপুত্ৰ আৰু ঋক্ষ, বানৰ আৰু কিন্নৰসকলৰ স্ৰষ্টা৪৭।
ক্ৰতু
সপ্তৰ্ষিৰ আন এক নাম আৰু বালখিল্য মুনিসকলৰ জনক৪৮।
ঋষিসকলৰ জীৱনযাত্ৰা
প্ৰাচীন ভাৰতৰ ঋষিসকলে সাধাৰণতে আশ্ৰমত বাস কৰিছিল৪৯। তেওঁলোকৰ জীৱনযাত্ৰাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ আছিল:
- ব্ৰহ্মচৰ্য: কঠোৰ সংযম আৰু আত্মনিয়ন্ত্ৰণ৫০
- তপস্যা: দীৰ্ঘকালীন ধ্যান আৰু সাধনা৫১
- অধ্যয়ন-অধ্যাপনা: বেদ আৰু শাস্ত্ৰৰ চৰ্চা৫২
- সেৱা: সমাজৰ কল্যাণত নিয়োজিত থকা৫৩
শিক্ষাত অৱদান
ঋষিসকলে গুৰুকুল প্ৰথাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল৫৪। তেওঁলোকৰ আশ্ৰমত ৰাজপুত্ৰৰ পৰা দুখীয়া ল'ৰালৈকে সকলোৱে একেলগে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল৫৫।
বৈজ্ঞানিক অৱদান
ঋষিসকলে বিভিন্ন বৈজ্ঞানিক ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছিল৫৬:
গণিত
জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান
চিকিৎসা বিজ্ঞান
দৰ্শনত অৱদান
ভাৰতীয় দৰ্শনৰ ছয়টা প্ৰধান শাখাৰ (ষড়্দৰ্শন) প্ৰতিষ্ঠাত ঋষিসকলৰ ভূমিকা৬৩:
- সাংখ্য - কপিল মুনি৬৪
- যোগ - পতঞ্জলি৬৫
- ন্যায় - গৌতম৬৬
- বৈশেষিক - কণাদ৬৭
- পূৰ্ব মীমাংসা - জৈমিনি৬৮
- উত্তৰ মীমাংসা (বেদান্ত) - বাদৰায়ণ৬৯
আধুনিক প্ৰাসংগিকতা
আজিৰ যুগতো ঋষিসকলৰ শিক্ষা আৰু আদৰ্শ প্ৰাসংগিক৭০। তেওঁলোকৰ পৰা আমি শিকিব পাৰো:
- পৰিৱেশ সংৰক্ষণ: প্ৰকৃতিৰ সৈতে সামঞ্জস্য৭১
- সততা আৰু ন্যায়: নৈতিক মূল্যবোধ৭২
- জ্ঞানৰ সন্ধান: নিৰন্তৰ শিক্ষা৭৩
- মানসিক শান্তি: ধ্যান আৰু যোগাভ্যাস৭৪
গ্ৰন্থপঞ্জী
- সত্যব্ৰত সামশ্ৰমী. (1972). ঋগ্বেদ সংহিতা. নৱভাৰত প্ৰকাশনী
- A.L. Basham. (1954). The Wonder That Was India. Sidgwick & Jackson
- A.C. Bose. (1960). Call of the Vedas. Bharatiya Vidya Bhavan
- স্বামী বিবেকানন্দ. (1907). Complete Works. Ramakrishna Mission
- Max Müller. (1899). The Six Systems of Indian Philosophy. Longmans Green
- দেবীপ্ৰসাদ চট্টোপাধ্যায়. (1959). ভাৰতীয় দৰ্শন. ন্যাশ্যনেল বুক এজেন্সী
- পি.ভি. কাণে. (1930-1962). History of Dharmashastra. Bhandarkar Oriental Research Institute
বাহ্যিক সংযোগ
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Monier Williams. (1899). A Sanskrit-English Dictionary. পৃ. 223
- ↑ সত্যব্ৰত সামশ্ৰমী. (1972). ঋগ্বেদ সংহিতা. নৱভাৰত প্ৰকাশনী
- ↑ A.L. Basham. (1954). The Wonder That Was India. পৃ. 241
- ↑ A.C. Bose. (1960). Call of the Vedas. Bharatiya Vidya Bhavan
- ↑ (1890). বিষ্ণু পুৰাণ
- ↑ (১৮৮৫). মৎস্য পুৰাণ
- ↑ (1972). ঋগ্বেদ সংহিতা
- ↑ বাল্মীকি. ৰামায়ণ
- ↑ (1896). যোগ বশিষ্ঠ
- ↑ মহাভাৰত
- ↑ ঋগ্বেদ
- ↑ ঋগ্বেদ সংহিতা
- ↑ বিষ্ণু পুৰাণ
- ↑ অগ্নি পুৰাণ
- ↑ ধন্বন্তৰি. (৮ম শতিকা). ধন্বন্তৰি নিঘণ্টু
- ↑ গৌতম. (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ষ্ঠ শতিকা). ন্যায়সূত্ৰ
- ↑ দেবীপ্ৰসাদ চট্টোপাধ্যায়. (1959). ভাৰতীয় দৰ্শন
- ↑ পণ্ডিত ৰামনাৰায়ণ বিদ্যাৰত্ন. গৌতম ধৰ্মসূত্ৰ
- ↑ মহাভাৰত
- ↑ ভৰদ্বাজ. বৈমাণিক শাস্ত্ৰ
- ↑ ঋগ্বেদ সংহিতা
- ↑ ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ
- ↑ বিষ্ণু পুৰাণ
- ↑ কশ্যপ. কশ্যপ সংহিতা
- ↑ ভাগৱত পুৰাণ
- ↑ মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ
- ↑ ঋগ্বেদ সংহিতা
- ↑ কৃষ্ণ দ্বৈপায়ন ব্যাস. মহাভাৰত
- ↑ স্কন্দ পুৰাণ
- ↑ বাল্মীকি. ৰামায়ণ
- ↑ স্কন্দ পুৰাণ
- ↑ নাৰদ পুৰাণ
- ↑ নাৰদ. নাৰদ ভক্তি সূত্ৰ
- ↑ ঈশ্বৰকৃষ্ণ. সাংখ্যকাৰিকা
- ↑ পতঞ্জলি. (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ শতিকা). যোগসূত্ৰ
- ↑ শুক্ৰাচাৰ্য. শুক্ৰনীতি
- ↑ শাণ্ডিল্য. শাণ্ডিল্য ভক্তিসূত্ৰ
- ↑ ছান্দোগ্য উপনিষদ
- ↑ কামিল ভেলু জিল্লেই. (1974). Tamil Literature
- ↑ বাল্মীকি. ৰামায়ণ
- ↑ ভাগৱত পুৰাণ
- ↑ শিৱ পুৰাণ
- ↑ বিষ্ণু পুৰাণ
- ↑ ব্ৰহ্ম পুৰাণ
- ↑ বাল্মীকি. ৰামায়ণ
- ↑ বিষ্ণু পুৰাণ
- ↑ ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ
- ↑ মহাভাৰত
- ↑ পি.ভি. কাণে. (1941). History of Dharmashastra
- ↑ মনু. মনুসংহিতা
- ↑ তৈত্তিৰীয় উপনিষদ
- ↑ আৰ.কে. মুখাৰ্জী. (1951). Ancient Indian Education
- ↑ ছান্দোগ্য উপনিষদ
- ↑ এ.এস. আল্তেকাৰ. (1944). Education in Ancient India
- ↑ বাল্মীকি. ৰামায়ণ
- ↑ ডি.পি. হোয়েৰনল. (1935). History of Indian Mathematics
- ↑ আৰ্যভট্ট. (৪৯৯ খ্ৰীষ্টাব্দ). আৰ্যভট্টীয়
- ↑ ব্ৰহ্মগুপ্ত. (৬২৮ খ্ৰীষ্টাব্দ). ব্ৰহ্মস্ফুট সিদ্ধান্ত
- ↑ বৰাহমিহিৰ. (৬ষ্ঠ শতিকা). বৃহৎসংহিতা
- ↑ ভাস্কৰাচাৰ্য. (১১৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ). সিদ্ধান্ত শিৰোমণি
- ↑ চৰক. (১ম শতিকা). চৰক সংহিতা
- ↑ সুশ্ৰুত. (৩য় শতিকা). সুশ্ৰুত সংহিতা
- ↑ Max Müller. (1899). The Six Systems of Indian Philosophy
- ↑ কপিল. সাংখ্য দৰ্শন
- ↑ পতঞ্জলি. যোগসূত্ৰ
- ↑ গৌতম. ন্যায়সূত্ৰ
- ↑ কণাদ. বৈশেষিক সূত্ৰ
- ↑ জৈমিনি. মীমাংসা সূত্ৰ
- ↑ বাদৰায়ণ. ব্ৰহ্মসূত্ৰ
- ↑ স্বামী বিবেকানন্দ. (1907). Complete Works
- ↑ অথৰ্ব বেদ
- ↑ যজুৰ্বেদ
- ↑ মুণ্ডক উপনিষদ
- ↑ কঠোপনিষদ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “প্ৰাচীন ভাৰতৰ ঋষি-মুনি” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩১১৭১ (২৬ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।