পুলহ (ঋষি)

পুলহ হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা চৰিত্ৰ। তেওঁ সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ আৰু লগতে প্ৰথম মন্বন্তৰত(মনুৰ যুগত) সপ্তৰ্ষি(সাতজন মহান ঋষি)ৰ অন্যতম আৰু আন কেইজন হ'ল মৰিচি, অত্ৰি, অংগিৰস, ক্ৰতু, পুলস্ত্য আৰু বশিষ্ঠ।^১ আন এটা শ্ৰেণীবিভাজনত ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰা সৃষ্টিৰ পূৰ্বপুৰুষ দহজন প্ৰজাপতিৰ ভিতৰত পুলহ অন্যতম।^২কিমপুৰুষসকল পুলহৰ সন্তান বুলি মহাভাৰতত উল্লেখ আছে।

কিংবদন্তি

প্ৰথম মন্বন্তৰৰ জন্মৰ সময়ত পুলহ দক্ষৰ কন্যা ক্ষমাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দুয়োৰে একেলগে কৰ্দমা, কনকপীঠ আৰু উৰ্ৱৰীৱট তিনিজন পুত্ৰ আৰু পীৱাৰী নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়। ভাগৱত পুৰাণৰ মতে পুলহ ঋষিৰ বিবাহো কৰ্দমা আৰু দেৱাহুতিৰ কন্যা গতিৰ লগত হৈছিল। দুয়োৰে তিনিজন পুত্ৰ আছিল – কৰ্মশ্ৰেষ্ঠ, বৰিয়াংসু আৰু সহিষ্ণু।^৩ পুলহ ব্ৰহ্মৰ মূৰৰপৰা ওলোৱা পঞ্চম পুত্ৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ব্ৰহ্মাই সপ্তৰ্ষি (সাত ঋষি) আৰু দহজন প্ৰজাপতি (কিছুমান বিৱৰণীত ইয়াক ২১ বুলি কোৱা হৈছে) সৃষ্টি কৰিছিল, যাৰপৰা সকলো মানুহৰ জন্ম হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পুলহই সনন্দন ঋষিৰপৰা জ্ঞানৰ শক্তি শিকি পাছলৈ সকলো জ্ঞান গৌতম ঋষিৰ ওচৰলৈ প্ৰেৰণ কৰে। তেওঁ অলকানন্দ নদীৰ পাৰত তীব্ৰ তপস্যা কৰিছিল আৰু ইন্দ্ৰৰ দৰবাৰত উপস্থিত থকাৰ বাবে পুৰস্কৃত হৈছিল। ৰজা ভৰতে নিজৰ সমস্ত ৰাজ্য ত্যাগ কৰি পুলহৰ আশ্ৰমত আশ্ৰয় লৈছিল।