পুগাত

পুগাত (ইংৰাজী ভাষা: Puġat বা Pughat; উগাৰিটিক: 𐎔𐎙𐎚; ৰোমানীকৃত: pġt, Virolleaud, যেনে 2:15: মহিলাৰ ব্যক্তিগত নাম Puʿah-ৰ^১ সৈতে সংযোগ) কানান ধৰ্মত আখাত কাহিনীৰ উগাৰিটিক কবিতাৰ এটা চৰিত্ৰ। তাইৰ নামটোৱেই হৈছে 'ছোৱালী'ৰ সাধাৰণ বিশেষ্য আৰু আখাত ৰপ'উৰ এজন মানুহ ডানেলৰ সন্তান, যিটো হয় এটা দেৱতা বা এটা বংশ যিটো হয়তো ইফ্ৰাইম বংশৰ ৰেফাৰ সৈতে জড়িত হ'ব পাৰে। তাইক এনেদৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে: "যিগৰাকীয়ে পানী কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে / যিগৰাকীয়ে চুলিত কুঁৱলী সংগ্ৰহ কৰে / যিগৰাকীয়ে তৰাৰ গতিপথ জানে।"^২

তাইৰ মূল কাম বুলি কোৱা হয় "ঘেঁহু আৰু লতাৰ খেতি"।^২ তেওঁ মেছ'পটেমিয়াৰ আনাটৰ ট্ৰ'প অনুসৰণ কৰি নিজৰ ভাতৃ আখাতৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিশোধ লয়।

ব্যক্তিত্ব আৰু আদৰ্শ

পুগাত গুণী। তাইক আনাটৰ বিপৰীতমুখী ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে, তাইৰ কাৰ্য আৰু চেহেৰাক আনাটৰ সৈতে মিলাই দিবলৈ মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে ছদ্মবেশৰ প্ৰয়োজন হয়। ভিত্তি কাৰণত হত্যা কৰিবলৈ সক্ষম বুলি চিত্ৰিত কৰা আনাটৰ দৰে নহয়, পুগাতক এনে কাৰ্য কৰিবলৈ অক্ষম ব্যক্তি হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। এই দ্বৈততাই নাৰীৰ আভ্যন্তৰীণ মূল্য আৰু উচ্চ বুদ্ধিমত্তা আৰু সাহসৰ ওপৰত কবিৰ বিশ্বাসক জোৰ দিয়ে, যিবোৰ বৈশিষ্ট্য হাৰনামিয়^৩ সমাজত কম মূল্যায়ন কৰা হয়। পুৰুষ সমকক্ষসকলক প্ৰদান কৰা সন্মানজনক অথচ অসংলগ্ন উপনামৰ দৰে নহয়, পুগাতৰ সৰল নাম আৰু পোনপটীয়া বৰ্ণনাকাৰীসকলে তেওঁৰ প্ৰকৃত গুণসমূহৰ সৈতে অনুৰণন ঘটায়—অধ্যৱসায়ীতা, কৌশল আৰু নম্ৰতা।

পুগাতক এগৰাকী 'জ্ঞানী-মহিলা' হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, কিন্তু তেওঁৰ জ্ঞান তেওঁৰ অধিক বিশেষ সুবিধাপ্ৰাপ্ত 'কিড ভাতৃৰ'ৰ বাবে সুলভ 'কিতাপ শিক্ষণ'ৰ পৰা বিচ্ছিন্ন। তাইৰ জ্ঞান প্ৰকৃতিৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ যোগাযোগৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে; তৰাবোৰৰ বিষয়ে তাইৰ বুজাবুজি তাইৰ আগতীয়াকৈ উঠি অহাৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে, আনহাতে প্ৰাণী আৰু উদ্ভিদৰ সৈতে তাইৰ পৰিচিতি পথাৰত কৰা শ্ৰমৰ বাবেই বুলি কোৱা হয়। এই হাতে কামে কৰা জ্ঞানে তাইক আগতীয়া বিপদৰ অশুভ লক্ষণসমূহ অনুভৱ কৰিবলৈ সজ্জিত কৰে, যিয়ে তাইক এনে অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰদান কৰে যিটো তাইৰ শিক্ষিত পিতৃৰ পৰা আঁতৰি নাযায়।

পুগাত Sutean Ytpn-ৰ টেণ্ট-কেম্পত নিজৰ ভাতৃৰ তেজৰ প্ৰতিশোধ ল'বলৈ মিছনলৈ যায়। কিন্তু তাইৰ সাহস একক বীৰত্বৰ কাৰ্যৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত। পুগাতৰ সাহসক তাইৰ আভ্যন্তৰীণ শক্তিৰ প্ৰতিফলন হিচাপে দেখা যায়, যিটো কনানীয়া আদৰ্শ। আৱেগৰ ওপৰত তাইৰ আয়ত্তই তাইৰ প্ৰকৃত শক্তিক আলোকপাত কৰে, কবিতাটোত অন্বেষণ কৰা গতানুগতিক বীৰত্বৰ বৈশিষ্ট্যসমূহক অতিক্ৰম কৰা এক ধৰণৰ স্থিতিস্থাপকতা আৰু দৃঢ়তা প্ৰদৰ্শন কৰে।^৪

অধিক পঢ়ক

• Margalit, Baruch. (1989). The Ugaritic poem of Aqht: text; translation; commentary. de Gruyter. ISBN 0-89925-472-1
• Coogan, Michael D.; Smith, Mark S. (2012-03-15). Stories from Ancient Canaan, Second Edition. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-23242-9