নিৰ্মল জিৎ সিং শেখোঁ

ফ্লাইং অফিচাৰ নিৰ্মল জিৎ সিং শেখোঁ পি.ভি.চি (Nirmal Jit Singh Sekhon) (১৭ জুলাই ১৯৪৩ – ১৪ ডিচেম্বৰ ১৯৭১) ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ এজন বিষয়া আছিল। ১৯৭১ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধৰ সময়ত পাকিস্তানৰ বায়ু সেনাই কৰা বিমান আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰীনগৰ বিমান ঘাটি ৰক্ষা কৰোঁতে তেওঁ শ্বহীদ হৈছিল।^১ ১৯৭২ চনত তেওঁক মৰণোত্তৰভাৱে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সামৰিক সন্মান পৰম বীৰ চক্ৰ প্ৰদান কৰা হয়।

তেখেতেই ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ একমাত্ৰ সদস্য যিয়ে পৰম বীৰ চক্ৰৰে সন্মানিত হৈছে।^২

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

১৯৪৩ চনৰ ১৭ জুলাইত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পঞ্জাৱ প্ৰদেশৰ, লুধিয়ানাৰ, ইছেৱাল গাঁৱৰ শিখ জাট পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল নিৰ্মল জিৎ সিং শেখোঁ।^৩ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম তাৰলোক সিং শেখোঁ^৪ আৰু মাতৃৰ নাম হৰবন্স কৌৰ।^৫ ১৯৬৭ চনৰ ৪ জুনত তেওঁ ভাৰতীয় বায়ুসেনাত পাইলট অফিচাৰ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

পৰম বীৰ চক্ৰ বঁটা

১৯৭১ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তানী বিমান আক্ৰমণ যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ ভাৰতীয় বায়ুসেনা ৰ ১৮ নং স্কোয়াড্ৰন আই এ এফ, "The Flying Bullets" ৰ সৈতে সেৱা আগবঢ়াইছিল, শ্ৰীনগৰত ভিত্তি কৰি Folland Gnat যুদ্ধ বিমান উৰুৱাইছিল। ১৯৭১ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত শ্ৰীনগৰ বিমানবন্দৰত পাকিস্তানৰ পেছাৱৰ বিমানবন্দৰ পৰা ২৬ স্কোয়াড্ৰনৰ ছখন পাকিস্তান বায়ুসেনাৰ এফ-৮৬ চাব্ৰে জেট বিমানে আক্ৰমণ কৰে। ফ্লাইং অফিচাৰ শেখোঁ সেই সময়ত তৎপৰতা কৰ্তব্যত আছিল। আক্ৰমণৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ পৰাই তেওঁ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে সাহস আৰু দৃঢ়তাৰে অনুপ্ৰৱেশকাৰী পাকিস্তানী বিমানৰ একেৰাহে ঢৌৰ সৈতে যুঁজিছিল, আৰু গ্নাট বিমানৰ উচ্চ খ্যাতি বজাই ৰাখিছিল। কিন্তু লগে লগে শত্ৰুপক্ষ পাকিস্তানী বিমান সেনাৰ প্ৰায় ছখনকৈ বিমান ওপৰলৈ উঠি আহিল আৰু তেওঁলোকে বিমানক্ষেত্ৰত বোমা বিস্ফোৰণ আৰু ষ্ট্ৰেফিং কৰিবলৈ ধৰিলে। আক্ৰমণৰ সময়ত বিমানলৈ উৰা মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰাতো নশ্বৰ বিপদ স্বত্বেও ফ্লাইং অফিচাৰ শেখোঁএ উৰা মাৰিলে আৰু লগে লগে শত্ৰুপক্ষই চাব্ৰে এযোৰক নিয়োজিত কৰিছিল। তাৰ পিছত হোৱা যুঁজত, তেওঁ এখন বিমানত আঘাত নিশ্চিত কৰিছিল আৰু আনএখন ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিছিল। এই সময়লৈকে আন ছেব্ৰে বিমানবোৰে তেওঁলোকৰ কঠিন সংগীসকলৰ সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ী আহিল আৰু ফ্লাইং অফিচাৰ শেখোঁৰ গ্নাটৰ বিপৰীতে চাৰিখন পাকিস্তানী বিমান সেনাৰ চাব্ৰে। অকলে যদিও, ফ্লাইং অফিচাৰ শেখোঁই শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে অসমান যুদ্ধত লিপ্ত হয়। তাৰ পিছত হোৱা যুঁজখনত, তেওঁৰ বিমানখন এখন পাকিস্তানী সেনাৰ চাব্ৰেৰ গুলীচালনাৰ দ্বাৰা গুলীবৰ্ষণ কৰা হৈছিল আৰু তাতে তেওঁ নিহত হৈছিল।

সৰ্বোচ্চ বীৰত্ব, উৰণ দক্ষতা আৰু নিৰ্দিষ্ট মৃত্যুৰ সন্মুখীন হৈ উৰণ বিষয়া নিৰ্মল জিৎ সিং শেখোঁই প্ৰদৰ্শন কৰা কৰ্তব্যৰ আহ্বানৰ দৃঢ়তাৰ বাবে তেওঁ ভাৰতৰ যুদ্ধকালীন সৰ্বোচ্চ বীৰত্বৰ পদক পৰম বীৰ চক্ৰ লাভ কৰে।^৬

]]