ডেভিড এডউইন পিংগ্ৰী (২ জানুৱাৰী, ১৯৩৩ – ১১ নৱেম্বৰ, ২০০৫) প্ৰাচীন বিশ্বৰ গণিতৰ এজন আমেৰিকান ইতিহাসবিদ আছিল। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আৰু ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত আৰু ক্লাছিকৰ ইতিহাসৰ অধ্যাপক আছিল।১
জীৱন
১৯৫০ চনত মেছাচুচেটছৰ এণ্ডোভাৰৰ ফিলিপছ একাডেমীৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে পিংগ্ৰীয়ে। হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি ১৯৬০ চনত ভাৰতলৈ হেলেনিষ্টিক জ্যোতিষৰ কল্পিত সংক্ৰমণৰ ওপৰত গৱেষণা পত্ৰৰে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰখনৰ তত্ত্বাৱধানত আছিল ডেনিয়েল হেনৰী হোমছ ইংগালছ, ছিনিয়ৰ আৰু অট' এডুয়াৰ্ড নিউজেবাউয়াৰ। পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত পিংগ্ৰীয়ে হাৰ্ভাৰ্ডত আৰু তিনি বছৰ ধৰি ইয়াৰ ছ’চাইটি অৱ ফেল’ছৰ সদস্য হিচাপে থাকি চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়লৈ গৈ অৰিয়েণ্টেল ইনষ্টিটিউটত গৱেষণা সহযোগীৰ পদ গ্ৰহণ কৰে।
১৯৭১ চনত তেওঁ ব্ৰাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিতৰ ইতিহাস বিভাগত যোগদান কৰে আৰু অৱশেষত মৃত্যুৰ আগলৈকে এই দায়িত্বত থাকে।২
ব্ৰাউনৰ গণিত বিভাগৰ ইতিহাস (যিটো ন্যুঁজেবাউৰে ১৯৪৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল)ত অট্টো নিউগেবাউৰৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে পিংগ্ৰীয়ে তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলৰ ভিতৰত আব্ৰাহাম ছাচ্ছ আৰু জেৰাল্ড টুমাৰকে ধৰি অসাধাৰণ শিক্ষিত লোকসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।৩৪৫
কেৰিয়াৰ
চেণ্ট লুইছৰ মিছৌৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জন মেকগিনিছে পিংগ্ৰীৰ জীৱন-কৰ্মৰ বিষয়ে এইদৰে বৰ্ণনা কৰিছে:
... পিংগ্ৰীয়ে নিজকে গণিত, গাণিতিক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু নক্ষত্ৰীয় শংকা আদি সঠিক বিজ্ঞানৰ অধ্যয়নত উৎসৰ্গা কৰিছিল। সাংস্কৃতিক আৰু ভাষিক সীমাৰ মাজেৰে সেই বিজ্ঞানসমূহৰ সংক্ৰমণৰ প্ৰতিও তেওঁৰ তীব্ৰ আগ্ৰহ আছিল। সঠিক বিজ্ঞানৰ সংক্ৰমণৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ দুটা দিশৰপৰা আহিছিল বা হয়তো অধিক শুদ্ধকৈ ক’বলৈ গ’লে তেওঁৰ আগ্ৰহে একেটা মুদ্ৰাৰ দুটা ফালক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। এফালে তেওঁ চিন্তিত আছিল যে এটা সংস্কৃতিয়ে কেনেকৈ আন এটা (পূৰ্বৰ) সংস্কৃতিৰ বিজ্ঞানক কেনেকৈ নিজৰ কৰি ল’ব পাৰে, আৰু তেনেকৈয়ে পৰিৱৰ্তন কৰিব পাৰে, যাতে সেই আগৰ বৈজ্ঞানিক জ্ঞানটো গ্ৰাহক সংস্কৃতিৰ বাবে অধিক সুলভ কৰি তুলিব পাৰে। আনহাতে, পিছৰ সংস্কৃতিৰপৰা জীয়াই থকা বৈজ্ঞানিক গ্ৰন্থসমূহক আমাৰ পূৰ্বৰ বিজ্ঞানৰ খণ্ডিত ৰেকৰ্ডসমূহৰ পুনৰ্গঠন বা পোহৰ পেলাবলৈ কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, সেই বিষয়েও পিংগ্ৰীয়ে আগ্ৰহী আছিল। এই অভিযানত পিংগ্ৰীয়ে সমান সুবিধাৰে বেবিলনৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ গ্ৰন্থসমূহ স্পষ্ট কৰিবলৈ প্ৰাচীন গ্ৰীক গ্ৰন্থসমূহ ব্যৱহাৰ কৰিব, আদিম গ্ৰীক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিষ গ্ৰন্থসমূহ আলোকিত কৰিবলৈ আৰবী গ্ৰন্থসমূহৰফালে মুখ কৰিলে, আৰবী জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে সংস্কৃত গ্ৰন্থ বিচাৰিব বা মধ্যযুগীয় ইউৰোপত ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ আৱিৰ্ভাৱ অনুসৰণ কৰিব।৬
২০০৭ চনৰ জুন মাহত ব্ৰাউন ইউনিভাৰ্চিটি লাইব্ৰেৰীয়ে পিংগ্ৰীৰ ব্যক্তিগত বিদ্বান সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহ অধিগ্ৰহণ কৰে। এই সংকলনত প্ৰাচীন বিশ্বৰ বিশেষকৈ ভাৰতৰ গণিত আৰু সঠিক বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰু পশ্চিমৰ গণিত আৰু আনুষংগিক শাখাসমূহৰ বিকাশৰ সৈতে পূৰ্বাঞ্চলৰ গণিতৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। এই সংকলনটোত প্ৰায় ২২,০০০ খণ্ড, ৭০০টা ফেচিকল আৰু কেইবাখনো পাণ্ডুলিপি আছে। এই হোল্ডিংসমূহ সংস্কৃত, আৰবী, হিন্দী, পাৰ্চী আৰু পশ্চিমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত প্ৰাচীন আৰু শেহতীয়া দুয়োটা সামগ্ৰীৰে গঠিত।৭
বঁটা
১৯৭৫ চনত গুগেনহাইম ফেল’শ্বিপ আৰু ১৯৮১ চনত মেকআৰ্থাৰ ফেল’শ্বিপ লাভ কৰা তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ডৰ ছ’চাইটি অৱ ফেল’ছ, আমেৰিকান ফিল’চফিকেল ছ’চাইটি আৰু ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভান্সড ষ্টাডিৰ সদস্য আছিল; ১৯৯৫ চনৰপৰা তেওঁ কৰ্নেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এ.ডি.হোৱাইট প্ৰফেচাৰ-এট-লাৰ্জ আছিল।৮
উল্লেখযোগ্য ৰচনা
- 1968: Albumasaris de revolutionibus nativitatum (Teubner, Leipzig).
- 1970: Census of the Exact Sciences in Sanskrit (5 volumes) American Philosophical Society, Philadelphia.
- 1973: Hephaestionis Thebani Apotelesmaticorum libri III (vol. I; Teubner, Leipzig).
- 1974: Hephaestionis Thebani Apotelesmaticorum epitomae IV (vol. II; Teubner, Leipzig).
- 1976: Dorothei Sidonii carmen astrologicum (Teubner, Leipzig).
- 1978: The Yavanajātaka of Sphujidhvaja (2 volumes) (Harvard Oriental Series 48).৯১০
- 1986: Vettii Valentis Antiocheni Anthologiarum Libri IX (Teubner, Leipzig).
- 1997: (edited with Charles Burnett) The Liber Aristotilis of Hugo of Santalla (Warburg Institute Surveys and Texts 26, London).
- 2002: (with Takanori Kusuba) Arabic Astronomy in Sanskrit: Al-Birjandī on Tadhkira II, Chapter 11 and its Sanskrit Translation (Brill, Leiden).
- 2005: (with Erica Reiner) Babylonian Planetary Omens (Brill, Leiden).
- 2007: Rhetorius qui dictur: Compendium astrologicum: Libri Vi et VI (Berlin, Walter de Gruyter).
- See the Worldcat listing for further titles.
Articles in dictionaries and encyclopedias
- Pingree D., Brunner C. J. Astrology and astronomy in Iran // Encyclopædia Iranica
- Astrology // Britannica১১
- Astrology // The Dictionary of the History of Ideas (1973–74)
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ "In Memoriam" Mathematical Association of America
- ↑ "A brief history of the Department ", Wilbour Hall
- ↑ “Remembering David E. Pingree”, Jon McGinnis
- ↑ Inside Higher Ed's News. www.insidehighered.com
- ↑ "Memorial", Bulletin of the Canadian Society for History and Philosophy of Mathematics, Toke Lindegaard Knudsen, pp. 5–6
- ↑ Jon McGinnis (University of Missouri, St. Louis), Remembering David E. Pingree. The International Society for the History of Arabic/Islamic Science and Philosophy website. Retrieved 26 October 2011
- ↑ "Brown University Library Acquires Collection of David E. Pingree"
- ↑ "David E. Pingree: An Unpublished Autobiography", William M. Calder III and Stephan Heilen
- ↑ Dhavale, D. G. (1984). 'The Yavanajataka of Sphujidhvaja by David Pingree. Annals of the Bhandarkar Oriental Research Institute''. পৃ. 266–267
- ↑ Rocher, Ludo. (March 1980). 'The Yavanajataka of Sphujidhvaja by David Pingree. Isis''. পৃ. 173–174
- ↑ David E. Pingree Contributor
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ডেভিদ পিংগ্ৰী” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩৯৮২২ (২৯ ছেপ্তেম্বৰ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।