টাইফয়েড

টাইফয়েড জ্বৰ, যাক টাইফয়েড বুলিও কোৱা হয়, হৈছে মুখেৰে সংক্ৰমিত হোৱা এবিধ ৰোগ। ই Salmonella enterica serotype Typhi বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা হয়, যাক Salmonella Typhi বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ লক্ষণসমূহ মৃদুৰ পৰা গুৰুতৰলৈ হ'ব পাৰে, আৰু সাধাৰণতে সংক্ৰমণৰ ৬ ৰ পৰা ৩০ দিনৰ পিছত আৰম্ভ হয়। প্ৰায়ে কেইবাদিন ধৰি লাহে লাহে বেছি জ্বৰ উঠে। ইয়াৰ লগত দুৰ্বলতা, পেটৰ বিষ, কোষ্ঠকাঠিন্য, মূৰৰ বিষ আৰু মৃদু বমি হয়। কিছুমান লোকৰ ছালত গোলাপী ৰঙৰ দাগযুক্ত ফোঁহা ওলায়। গুৰুতৰ ক্ষেত্ৰত মানুহৰ মাজত বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে। চিকিৎসা নকৰাকৈ লক্ষণবোৰ সপ্তাহ বা মাহলৈকে থাকিব পাৰে। ডায়েৰিয়া গুৰুতৰ হ'ব পাৰে, কিন্তু সচৰাচৰ নহয়। আন কিছুমান লোকে আক্ৰান্ত নোহোৱাকৈয়ো ইয়াক কঢ়িয়াই ফুৰিব পাৰে, কিন্তু তথাপিও তেওঁলোক সংক্ৰামক।

• অন্য নাম: এণ্টেৰিক জ্বৰ, লেহেমীয়া জ্বৰ
• বিভাগ:* সংক্ৰামক ৰোগ
• লক্ষণ:* জ্বৰ যিটো কমকৈ আৰম্ভ হৈ প্ৰতিদিনে বাঢ়ে, ১০৪.৯°F (৪০.৫°C) পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে। মূৰৰ বিষ, দুৰ্বলতা আৰু ভাগৰ, পেশীৰ বিষ, ঘাম ওলোৱা, শুকান কাহ, ভোক নলগা, ওজন কমি যোৱা, পেটৰ বিষ, ডায়েৰিয়া বা কোষ্ঠকাঠিন্য, ফোঁহা, পেট ফুলি যোৱা (যকৃত বা প্লীহা ডাঙৰ হোৱা)
• সাধাৰণতে আৰম্ভ:* বীজাণু খোৱাৰ ১-২ সপ্তাহ পিছত
• স্থায়িত্ব:* এণ্টিবায়টিক চিকিৎসা আৰম্ভ কৰাৰ পিছত সাধাৰণতে ৭-১০ দিন। জটিলতা বা ঔষধ প্ৰতিৰোধ থাকিলে বেছি দিন থাকে।
• কাৰণ:* Salmonella enterica serotype Typhi ৰ দ্বাৰা পেটৰ সংক্ৰমণ
• আশংকাৰ কাৰক:* টাইফয়েড থকা অঞ্চলত বাস কৰা বা ভ্ৰমণ কৰা; Salmonella typhi বেক্টেৰিয়া লৈ কাম কৰা ক্লিনিকেল মাইক্ৰ'বায়'লজিষ্ট হিচাপে কাম কৰা; সংক্ৰমিত ব্যক্তিৰ ঘনিষ্ঠ সংস্পৰ্শত থকা; Salmonella typhi থকা নলা-নৰ্দমাৰে প্ৰদূষিত পানী খোৱা
• প্ৰতিৰোধ:* ভেকচিনৰ দ্বাৰা প্ৰতিৰোধযোগ্য। টাইফয়েড বেছি থকা অঞ্চললৈ যোৱা ভ্ৰমণকাৰীসকলক ভ্ৰমণৰ আগতে ভেকচিন ল'বলৈ উৎসাহিত কৰা হয়।
• চিকিৎসা:* এণ্টিবায়টিক, পানীৰ পৰিমাণ বজাই ৰখা, অতি গুৰুতৰ ক্ষেত্ৰত অস্ত্ৰোপচাৰ। আনক সংক্ৰমিত নকৰিবলৈ কোৱাৰেণ্টাইন (আধুনিক সময়ত সচৰাচৰ কৰা নহয়)।
• ফলাফল:* সোনকালে ধৰা পেলাই সঠিক এণ্টিবায়টিক দিলে জটিলতা নোহোৱাকৈ ভাল হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। যদি বীজাণু বহু ঔষধ প্ৰতিৰোধী হয় তেন্তে ফলাফল নিৰ্ণয় কৰাটো কঠিন। চিকিৎসা নকৰা ১০% ৰোগীয়ে লক্ষণ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত তিনিমাহলৈকে বেক্টেৰিয়া বিয়পায়, আৰু ২-৫% দীৰ্ঘস্থায়ী বাহক হয়।

টাইফয়েড আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ মলৰ দ্বাৰা প্ৰদূষিত খাদ্য বা পানী খালে বিয়পে। কেৱল মানুহৰহে সংক্ৰমণ হয়, কোনো জন্তুৰ ভঁৰাল নাই।

• ৰোগ নিৰ্ণয়:* ৰোগীৰ নমুনাৰ পৰা S. typhi ৰ খেতি কৰি বা তেজৰ নমুনাৰ পৰা ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা চাই কৰা হয়।

ভেকচিনে প্ৰথম দুবছৰত প্ৰায় ৪০-৯০% ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ প্ৰভাৱ সাত বছৰলৈকে থাকিব পাৰে। প্ৰতিৰোধৰ অন্য উপায় হ'ল বিশুদ্ধ খোৱাপানী, ভাল অনাময় ব্যৱস্থা আৰু হাত ধোৱা।

টাইফয়েডৰ চিকিৎসা এজিথ্ৰ'মাইচিন, ফ্ল’ৰ’কুইন’লন বা তৃতীয় প্ৰজন্মৰ চেফাল’স্প’ৰিনৰ দৰে এণ্টিবায়টিকৰ দ্বাৰা কৰা হয়। এই এণ্টিবায়টিকবোৰৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বাঢ়ি অহাৰ বাবে চিকিৎসা কঠিন হৈ পৰিছে।

১৯৪০ চনত উন্নত অনাময় আৰু এণ্টিবায়টিকৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত উন্নত বিশ্বত টাইফয়েড কমি গৈছিল।

• মন কৰিব:* টাইফাছ এবিধ বেলেগ ৰোগ। লক্ষণ একে হোৱাৰ বাবে ১৮০০ শতিকালৈকে ইহঁতক বেলেগ ৰোগ বুলি জনা নগৈছিল। "টাইফয়েড" মানে "টাইফাছৰ দৰে"।