জলদস্যুৰূপে মহিলা

যদিও ইতিহাসত জলদস্যুৰ অধিকাংশই পুৰুষ,^১ মহিলা জলদস্যুৰ প্ৰায় এশটামান জনা-শুনা উদাহৰণ আছে^২ আৰু ইয়াৰে প্ৰায় চল্লিশজন “জলদস্যুৰ সোণালী যুগ’’ত সক্ৰিয় আছিল।^৩

কিছুমান মহিলা জলদস্যু কেপ্তেইন আৰু কিছুমানে এটা অঞ্চলৰ সমগ্ৰ জলদস্যুগিৰিৰ নেতৃত্ব বহন কৰি আহিছে। আটাইতকৈ শক্তিশালী জলদস্যু মহিলাসকলৰ ভিতৰত ঝেং য়ি চাও (১৭৭৫–১৮৪৪) আৰু হুয়াং বামেই (১৯০৬–১৯৮২)ৰ দৰে ব্যক্তিও আছিল, যি দুগৰাকীয়ে লাখ লাখ জলদস্যুৰ নেতৃত্ব দিছিল।^৪৫

নিজে জলদস্যু হোৱা কেইগৰাকীমানৰ উপৰিও মহিলাসকলে ঐতিহাসিকভাৱে গৌণ ভূমিকাৰ জৰিয়তে জলদস্যুৰ সৈতে অধিক জড়িত হৈ আহিছে, চোৰাংচোৱা, ধন ঋণদাতা, চুৰি সামগ্ৰী ক্ৰেতা, ধাবা ৰখীয়া আৰু বেশ্যা হোৱাৰ জৰিয়তে আৰু জলদস্যু আৰু ভুক্তভোগী উভয়ৰে পৰিয়ালৰ সদস্য হোৱাৰ জৰিয়তে জলদস্যুৰ সৈতে যোগাযোগ কৰি আহিছে।^৬৭ কিছুমান মহিলাই জলদস্যুকো বিয়া কৰাইছিল আৰু নিজৰ ঘৰ বা প্ৰতিষ্ঠানক জলদস্যুৰ নিৰাপদ আশ্ৰয়স্থললৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল।^৮ এই গৌণ ভূমিকাত থকা মহিলাসকলৰ জৰিয়তে জলদস্যুসকলক মহিলাৰ সংস্থাৰ দ্বাৰা শক্তিশালীভাৱে সমৰ্থন কৰা হৈছিল।^৯ ইংলেণ্ডৰ প্ৰথম এলিজাবেথ(১৫৫৮–১৬০৩)ৰ দৰে ৰজাকে ধৰি কিছুমান প্ৰভাৱশালী মহিলায়ো জলদস্যুৰ শক্তিশালী পৃষ্ঠপোষক হিচাপে কাম কৰিছে।^১০ যদিও তেওঁলোকে শৈক্ষিকভাৱে কম গুৰুত্ব লাভ কৰিছে, তথাপিও সমসাময়িক জলদস্যুগিৰিত মহিলাসকলে এই গুৰুত্বপূৰ্ণ গৌণ ভূমিকাসমূহ দখল কৰি আছে। উদাহৰণস্বৰূপে ছোমালিয়াৰ উপকূলত বাস কৰা মহিলাসকলে পৰিবহণ, গৃহ নিৰ্মাণ আৰু নিযুক্তিত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ মাজেৰে জলদস্যুক বহু পৰিমাণে সমৰ্থন কৰে।^১১

সাধাৰণতে নাৱিকৰ জীৱন-যাত্ৰা ঐতিহাসিকভাৱে এক অতি পুৰুষ-লিংগভিত্তিক কাৰ্য্যকলাপ।^১২ জলদস্যু হোৱা মহিলাসকলে কেতিয়াবা তেনে কৰিবলৈ পুৰুষৰ বেশ ধাৰণ কৰিছিল কাৰণ তেনে নকৰিলে জলদস্যুৰ জাহাজত তেওঁলোকক সোমাবলৈ খুব কমেইহে অনুমতি দিয়া হৈছিল। জলদস্যুৰ সোণালী যুগৰ বহু জাহাজত মহিলাসকলক দুৰ্ভাগ্য বুলি গণ্য কৰাৰ বাবে আৰু মহিলাসকলক লৈ পুৰুষ ক্ৰু সদস্যসকলে যুঁজিব বুলি ভয়ৰ বাবে জাহাজৰ চুক্তি অনুসৰি (সকলো ক্ৰুৰ স্বাক্ষৰিত হোৱাটো প্ৰয়োজনীয়) নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। বহুতো বিখ্যাত মহিলা জলদস্যু, যেনে এন্নে বনি (১৭২০ চনৰ ২৮ নৱেম্বৰৰ পিছত নিৰুদ্দেশ) আৰু মেৰী ৰিড (১৭২১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত মৃত্যু) সেই অনুসৰি পুৰুষৰ সাজ-পোছাক পিন্ধিছিল আৰু কাম কৰিছিল।^১৩ যিহেতু বহুতো জলদস্যু মহিলাৰ লিংগ ধৰা পৰাৰ পিছতহে উন্মোচিত হৈছিল, সেয়েহে জীৱিত সূত্ৰই উল্লেখ কৰাতকৈ জলদস্যুগিৰিত মহিলাৰ সংখ্যা বেছি হোৱাটো সম্ভৱ।^১৪

ঐতিহাসিক নাৰী জলদস্যুৰ উপৰিও জলদস্যুত নাৰী কিংবদন্তি আৰু লোককথাতো সঘনাই দেখা গৈছে। আদিম কিংবদন্তি মহিলা জলদস্যু হয়তো গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীৰ আটালাণ্টা, যিয়ে কিংবদন্তি অনুসৰি ট্ৰ'জান যুদ্ধৰ আগৰ বছৰবোৰত আৰ্গন'টৰ সৈতে যোগদান কৰিছিল।^১৫ স্ক্যাণ্ডিনেভিয়ান লোককথা আৰু পৌৰাণিক কাহিনীবোৰ যদিও কাহিনীবোৰ নিজেই পৰীক্ষা কৰা হোৱা নাই, তথাপিও জাহাজ আৰু বহৰৰ কমাণ্ড কৰা অসংখ্য মহিলা যোদ্ধা (ঢালৰ কুমাৰী) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।^১৬ আধুনিক কল্পকাহিনীত মহিলা জলদস্যুৰ ভূমিকা বিভিন্ন, যিয়ে প্ৰায়ে সাংস্কৃতিক নীতি আৰু পৰম্পৰাক প্ৰতিফলিত কৰে। ২০ শতিকাৰ পৰাই কাল্পনিক জলদস্যু নাৰীক কেতিয়াবা নাৰী স্বাধীনতাৰ প্ৰতীক হিচাপে কেতিয়াবা ৰোমাণ্টিক প্ৰেমিকা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।^১৭