জোহানা হাৰ্ড

জোহানা হাৰ্ড, জন্ম নাম জংবাৰ্গ (৩ ডিচেম্বৰ ১৭৮৯ – ১২ মাৰ্চ ১৮৫১), এগৰাকী ছুইডেনৰ জলদস্যু আছিল।^১

জীৱন

গোটেনবাৰ্গৰ হিছিংগেনত থকা কৃষক ভাড়াতীয়া ভেন হাৰাল্ডছন জংবাৰ্গ (১৭৩৬-১৮৩০) আৰু আন্না ব্ৰিটা নিলছডটাৰ (১৭৬১-১৮২৫)ৰ কন্যা আছিল তেওঁ। ১৮১৩ চনত বহী ৰখীয়া ফ্ৰেড্ৰিক হাৰ্ড (১৭৭৬-১৮১৭)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। বিধৱা হিচাপে তেওঁ ভ্ৰাংগো দ্বীপত বাস কৰিছিল। বিধৱা হিচাপে নিজকে পোহপাল দিবলৈ অসুবিধা পাইছিল আৰু এবাৰ কোপেনহেগেনলৈ জাহাজেৰে গৈ শুল্ক নিয়ম নামানি বস্ত্ৰ বিক্ৰী কৰাৰ পিছত চোৰাং ব্যৱসায়ৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।^১ ১৮২২ চনত তেওঁৰ নৱজাত সন্তানক হত্যা কৰাৰ অভিযোগত বিচাৰত হাজিৰ কৰা হয় যদিও তদন্তত শিশুটি মৃত জন্ম হোৱা বুলি প্ৰমাণিত হোৱাৰ পিছত তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হয়।^১

১৮২৩ চনত তেওঁৰ দাস এণ্ডাৰছ এণ্ডাৰছন, গোটেনবাৰ্গৰ নাও চলোৱা জোহান এণ্ডাৰছন ফ্লেটাছ (তেওঁৰ পৈতৃক পেহীৰ পত্নী), মাছমৰীয়া ক্ৰীষ্টেন এণ্ডাৰছন আৰু ষ্টাইৰছৰ দাস কাৰ্ল বৰ্জেছনৰ সৈতে তেওঁৰ বিচাৰত হাজিৰ হয়। ডেনমাৰ্কৰ জাহাজ ফ্ৰাউ মেট্টেৰ কৰ্মীসকলক আক্ৰমণ, লুণ্ঠন আৰু হত্যা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল, যিখন জাহাজ ফ’ট’ত লুটপাতৰ অৱস্থাত উদ্ধাৰ হৈছিল আৰু ইয়াৰ ক্ৰুসকলক হত্যা কৰা হৈছিল। হাৰ্ডে সকলো অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰে, কিন্তু তেওঁৰ সহ অভিযুক্তসকলে সাক্ষ্য দিছিল যে, জাহাজখনত আক্ৰমণৰ সময়ত হাৰ্ড উপস্থিত নাছিল যদিও, তেওঁলোকে তেওঁৰ ঘৰতে এই কাৰ্য্যৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল, গোটেই কাহিনীটোৰ আঁৰৰ মুখ্য ব্যক্তিত্ব আৰু মগজু হিচাপে তেওঁক লৈ।^১ হাৰ্ডে দেউতাকলৈ এখন চিঠি লিখিছিল যে তেওঁক তাইৰ পক্ষৰ সাক্ষ্য দিবলৈ আৰু বিশেষভাৱে নিশ্চিত কৰিবলৈ কৈছিল যে আক্ৰমণৰ সময়ত তাইৰ দাস এণ্ডাৰছন তাইৰ ঘৰত আছিল; যেতিয়া কৰ্তৃপক্ষই চিঠিখন জব্দ কৰি তাইক সেইবোৰৰ বিষয়ে সুধিছিল, তেতিয়া তাই দাবী কৰিছিল যে, তাই সাময়িক উন্মাদনা আৰু বিভ্ৰান্তিৰ সময়ত সেইবোৰ লিখিছিল।^২

১৮২৪ চনত পাইৰেচি আৰু হত্যাৰ অপৰাধত জোহান এণ্ডাৰছন ফ্লেটাছ, এণ্ডাৰছ এণ্ডাৰছন আৰু ক্ৰীষ্টেন এণ্ডাৰছনৰ মূৰ কাটি পেলোৱা হয় আৰু কাৰ্ল বৰ্জেছন (মৃত্যু ১৮৩৫)ক বলপূৰ্বক শ্ৰমৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। হাৰ্ডৰ বিৰুদ্ধে থকা প্ৰমাণ তেওঁৰ অস্বীকাৰৰ বিৰুদ্ধে ৰায়দানৰ বাবে অপৰ্যাপ্ত আছিল আৰু সেয়েহে তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হৈছিল।^১ ১৮২৫ চনৰ পৰা ষ্টকহ’মত বাস কৰা বুলি নিশ্চিত কৰা হয়, য’ত তেওঁ নিজকে সাগৰীয় কেপ্তেইনৰ বিধৱা বুলি কয়। আপাত দৃষ্টিত তেওঁ নিজৰ অতীত লুকুৱাবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু শেষত ৰয়েল ডাকঘৰৰ ভিতৰত এটা পদ লাভ কৰিছিল, য'ত তেওঁৰ সুনাম আছিল।^২ ১৮৫১ চনত ষ্টকহোমৰ এখন চেৰিটি হাস্পতালত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

উত্তৰাধিকাৰ

জোহানা হাৰ্ডক জনপ্ৰিয় স্মৃতিত দুখন ছবিৰ ভিতৰত এখন হিচাপে স্মৰণ কৰা হৈছিল; কঠিন অপৰাধী হিচাপে যিয়ে তাইৰ প্ৰেমিকক নিজৰ সৎ বৃত্তিটো পৰিত্যাগ কৰি জলদস্যু হ’বলৈ বুজাইছিল; বা দুখীয়া নিঃস্ব বিধৱা হিচাপে যিয়ে নিজৰ পোহপাল দিবলৈ যি পাৰে কৰিছিল।^১