কোৰৌ নংমাই হান্পী

কোৰৌ নংমাই হান্পী (Korou Nongmai Hanpi), যাক কোৰৌ নংমাই হান্বী বুলিও জনা যায়, হৈছে মেইতেই ভাষা পৌৰাণিক কাহিনী, লোককথা আৰু ধৰ্মৰ এগৰাকী মাতৃসুলভ দেৱী। খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতিকাৰ ধ্ৰুপদী মেইতেই সাহিত্যিক কৰ্ম নুমিত কাপ্পা ("সূৰ্যক গুলীয়াই নমাই অনা")ত তেওঁৰ বিশেষ উল্লেখ পোৱা যায়। তেওঁ দুই সূৰ্য ভাতৃ— জ্যেষ্ঠ সূৰ্য টাউহুইৰেং আহানপা আৰু কনিষ্ঠ সূৰ্য নুমিতচানা খোমাডনৰ মাতৃ। এই দুই সূৰ্যৰ উপস্থিতি আৰু আকাশৰ পৰা তেওঁলোকৰ পৃথকীকৰণেই হৈছে এই মহাকাব্যিক আখ্যানৰ কেন্দ্ৰীয় ঘটনা। মেইতেই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ধাৰণাত কোৰৌ নংমাই হান্পীয়ে এক প্ৰতীকী আৰু আৱেগিক ভূমিকা পালন কৰে।^১২৩

তেওঁৰ কাহিনীয়ে সৌৰ আৰু মহাজাগতিক আখ্যানৰ পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষ-প্ৰধান পৃথিৱীখনত এক মাতৃসুলভ ধাৰা প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁ প্ৰাচীন মেইতেই সাহিত্যত বৰ্ণিত সেইসকল ঐশ্বৰিক বা অৰ্ধ-ঐশ্বৰিক মাতৃৰ বংশৰ অংশ, যিসকলে বহু ব্যক্তিগত ত্যাগৰ বিনিময়ত শক্তিশালী সন্তান ধাৰণ কৰে।^১২৩

নাম আৰু ব্যুৎপত্তি

মেইতেই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ধাৰণাত 'কোৰৌ' শব্দই আকাশ বা উচ্চ জগতক বুজায়। 'নংমাই' (আক্ষৰিক অৰ্থত "আকাশলৈ মুখ কৰা" বা "বৰষুণলৈ মুখ কৰা") শব্দটোৱে তেওঁক বতৰ আৰু আকাশৰ উপাদানৰ সৈতে সংযোগ কৰে, যিয়ে তেওঁৰ আকাশী মাতৃত্বক প্ৰদৰ্শন কৰে। 'হান্পী' হৈছে এটা স্ত্ৰীলিংবাচক সন্মানীয় বা বৰ্ণনাত্মক প্ৰত্যয় যিটো প্ৰায়ে কাব্যিক বা ঐশ্বৰিক নামকৰণত শ্ৰদ্ধা বা উচ্চ মৰ্যাদা বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। একেলগে, 'কোৰৌ নংমাই হান্পী'ক এক মহাজাগতিক বা আকাশী মাতৃসত্তা হিচাপে ব্যাখ্যা কৰা হয়, যি ঐশ্বৰিক মাতৃত্ব আৰু মহাজাগতিক হেৰুওৱা তথা পুনৰুদ্ধাৰৰ চক্ৰৰ সৈতে জড়িত।^১২৩

পৰিয়াল

নুমিত কাপ্পাৰ ধ্ৰুপদী পাঠত, পুৰোহিতানী চাকপা লামলাং আমাইপীয়ে আকাশলৈ ঘূৰি আহি অন্ধকাৰ জগতখনলৈ পোহৰ আনিবলৈ কৰা অনুৰোধৰ উত্তৰত কনিষ্ঠ পুত্ৰ নুমিতচানা খোমাডনৰ আৱেগিক প্ৰতিক্ৰিয়াত কোৰৌ নংমাই হান্পীৰ প্ৰসংগ পোৱা যায়। কনিষ্ঠ সূৰ্যই তেওঁৰ গভীৰ দুখ আৰু ভয়ৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছে, যাৰ এক বৃহৎ অংশ তেওঁৰ মাতৃয়ে ভোগ কৰা দুখ-কষ্টৰ সৈতে জড়িত।^১২৩

তেওঁৰ পুত্ৰৰ বিলাপ অনুসৰি, কোৰৌ নংমাই হান্পীয়ে প্ৰথমে এজন মৃত পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয়টো সন্তান আছিল এটা কণীৰ দৰে, যিটো কেতিয়াও নুফুটিল। তেওঁৰ তৃতীয় পুত্ৰ, যাক চানা খোম্মাটন নুমিত কাইটে ঙাম্পা বুলি জনা যায়, এজন সৰু ল'ৰা অৱস্থাতে মাছ ধৰা জালত পৰি পানীত ডুবি মৃত্যু হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁৰ শৰীৰটো প্ৰাকৃতিক প্ৰতীকত পৰিণত হৈছিল— তেওঁৰ চুলিবোৰ বনৰীয়া ঘাঁহৰ ফুলত আৰু দাঁতবোৰ উজ্জ্বল কড়ি (cowries)ত পৰিণত হৈছিল। তেওঁৰ চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম পুত্ৰ আছিল দুই সূৰ্য— টাউহুইৰেং আহানপা, যাক খ্বাই নংচেং পিবাহ নামৰ এজন দাসে শৰবিদ্ধ কৰিছিল আৰু সেইবাবেই তেওঁ আত্মগোপন কৰি আছিল; আৰু নুমিতচানা খোমাডন, যিজন আছিল আটাইতকৈ সৰু আৰু পুৰোহিতানীগৰাকীৰ ওচৰত এই ট্ৰেজেডী বৰ্ণনা কৰা সূত্ৰধাৰ।^১২৩

কোৰৌ নংমাই হান্পীৰ সন্তানসকলৰ ধাৰাবাহিক শোকাৱহ মৃত্যুৰ ঘটনাই তেওঁৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰৰ ঘূৰি অহাৰ অনিচ্ছাত অৰিহণা যোগায়, কাৰণ তেওঁ নিজৰ মাকক পুনৰ দুখ দিবলৈ বা ইমান বেদনাদায়ক পৃথিৱীখনলৈ ঘূৰি যাবলৈ সাহস কৰা নাছিল।^১২৩

প্ৰতীকবাদ

কোৰৌ নংমাই হান্পীয়ে মাতৃসুলভ দুখ আৰু ধৈৰ্য্যৰ প্ৰতীক বহন কৰে, কাৰণ তেওঁৰ বাৰে বাৰে হোৱা সন্তানৰ মৃত্যুৱে ভাগ্যৰ সন্মুখত এগৰাকী মাতৃৰ যন্ত্ৰণাৰ সাৰ্বজনীন বিষয়বস্তুক প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৱে "মহাজাগতিক গৰ্ভ"কো (cosmic womb) প্ৰতীকিত কৰে। আকাশী সত্তাসকলৰ মাতৃ হিচাপে তেওঁ আকাশৰ জীৱন, পোহৰ আৰু গতিৰ উৎসক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ আৱেগিক স্মৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে কাৰণ তেওঁৰ উল্লেখত এই পৌৰাণিক আখ্যানটো কেৱল বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ধাৰণাতে আবদ্ধ নাথাকি গভীৰ মানৱীয় আৱেগ, হেৰুওৱাৰ বেদনা, স্মৃতি আৰু সেই বেদনাৰ পুনৰাবৃত্তিৰ ভয়ৰ মাজত শিপাই থাকে। তেওঁক মহাজাগতিক পৰ্যায়ত এগৰাকী গভীৰ যন্ত্ৰণাত ভোগা মাতৃ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।^১২৩

আৰু চাওক

• পান্থোইবী