কিষ্কিন্ধা হৈছে সংস্কৃত মহাকাব্য ৰামায়ণত বালিৰ সৰু ভায়েক বান্দৰ ৰজা সুগ্ৰীৱৰ ৰাজ্য। ভাৰতৰ ঐতিহাসিক বিৱৰণ অনুসৰি, এই ৰাজ্যত সুগ্ৰীৱে তেওঁৰ বন্ধু হনুমানৰ সহায়ত শাসন কৰিছিল। এই ৰাজ্যখন কৰ্ণাটকৰ বৰ্তমানৰ বিজয়নগৰ জিলাৰ হাম্পিৰ ওচৰত তুঙ্গভদ্ৰা নদীৰ (তেতিয়া পাম্পা সৰস নামেৰে জনাজাত) চাৰিওফালৰ অঞ্চল বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে।১ ঋষিমুখ নামেৰে জনাজাত নদীৰ ওচৰৰ পৰ্বত আৰু সুগ্ৰীৱে তেওঁৰ নিৰ্বাসনৰ সময়ত হনুমানৰ সৈতে বাস কৰা পৰ্বতে একে নাম বহন কৰে।২ ত্ৰেতা যুগৰ সময়ত, গোটেই অঞ্চলটো ঘন দণ্ডকা বনাঞ্চলৰ ভিতৰত আছিল, যি বিন্ধ্য ৰেঞ্জৰ পৰা দক্ষিণ ভাৰতীয় উপদ্বীপলৈকে বিস্তৃত আছিল। সেয়েহে, এই ৰাজ্যখন বান্দৰ সকলৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। মহাকাব্য মহাভাৰতৰ মতে, দ্বাপৰ যুগৰ সময়ত, পাণ্ডৱ সহদেৱে যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসুয় যজ্ঞৰ সামৰিক অভিযানৰ সময়ত এই ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আহিছিল বুলি কোৱা হয়।
ৰামায়ণত কিষ্কিন্ধা
বান্দৰৰ ৰজা বালিক ৰামৰ দ্বাৰা হত্যা কৰাৰ পিছত, ৰজাৰ সৰু ভায়েক সুগ্ৰীৱে কিষ্কিন্ধা পুনৰ দখল কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ৰামে সুন্দৰ মাল্যাৱত পৰ্বতমালাত (অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু তামিলনাডুৰ এটা পৰ্বতমালা) বাস কৰিছিল, যাক সুগ্ৰীৱে সকলো সময়তে পূজা কৰিছিল। সুগ্ৰীৱক বন-ৰাজ্য কিষ্কিন্ধাৰ শাসক আৰু বান্দৰৰ ৰজা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। বান্দৰ সৈন্য, ভালুক আদি তেওঁৰ আনুগত্য আছিল। লংকা বিজয়ৰ পিছত ৰাম পুনৰ কিষ্কিন্ধালৈ উভতি আহে আৰু বালি পুত্ৰ অঙ্গদক কিষ্কিন্ধাৰ কোঁৱৰ ঘোষণা কৰে।
তথ্যউৎস
- Sister Nivedita & Ananda K.Coomaraswamy: Myths and Legends of the Hindus and Bhuddhists, Kolkata, 2001
- Dowson's Classical Dictionary of Hindu mythology
- মহাভাৰত of Krishna Dwaipayana Vyasa, translated to English by Kisari Mohan Ganguli
- ৰামায়ণ of বাল্মীকি
বাহ্যিক সংযোগ
তথ্যসূত্ৰ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “কিষ্কিন্ধা” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৩০৩৬৬ (৫ আগষ্ট ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।