ইণ্ডোনেছিয়াৰ মধ্য জাভা চহৰৰ মাগেলাং ৰিজেন্সিৰ চালামৰ কাদিলুৱিহ গাঁৱৰ গুনুং উঁকিৰ মন্দিৰ কমপ্লেক্সত আৱিষ্কাৰ হোৱা ৭৩২ চনৰ সংস্কৃত ভাষা শিলালিপি হৈছে কাংগাল শিলালিপি এই শিলালিপি পল্লৱ বৰ্ণমালাত লিখা হৈছে। এই শিলালিপিত সঞ্জয়ৰ এটা আদেশৰ নথিভুক্ত কৰা হৈছে, য’ত তেওঁ নিজকে মাতাৰাম ৰাজ্যৰ সাৰ্বজনীন শাসক বুলি ঘোষণা কৰিছিল।
বিষয়
এই শিলালিপিত সঞ্জয়ৰ আদেশ অনুসৰি কুঞ্জৰাকুঞ্জ দেশত এটা লিংগ (শিৱৰ প্ৰতীক) স্থাপনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। লিংগটো যৱ (জাভা) নামৰ জনাজাত দ্বীপত অৱস্থিত, যাক শিলালিপিত "শস্য আৰু সোণৰ খনিৰে সমৃদ্ধ" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।১ যৱদ্বীপ ("জাভা দ্বীপ"), আৰু বহুদিনৰ পৰাই জ্ঞানী আৰু গুণী ৰজা ছান্নাৰ শাসনত আছিল, কিন্তু মৃত্যুৰ পিছত বিশৃংখলতাই দেখা দিছিল। এই সময়ছোৱাৰ মাজতে সন্নাহা(ছান্নাৰ ভগ্নী)ৰ পুত্ৰ সঞ্জয় সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। সঞ্জয়ে পৱিত্ৰ শাস্ত্ৰ, আৰু যুদ্ধ কলা আয়ত্ত কৰিছিল আৰু সামৰিক শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। চুবুৰীয়া অঞ্চল জয় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ ৰাজত্বকাল শান্তিপূৰ্ণ আৰু সমৃদ্ধিশালী আছিল।২
এই শিলালিপিত কুঞ্জৰাকুঞ্জ-দেশৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হয়তো "কুঞ্জৰাৰ আশ্ৰম ভূমি", যিটো দক্ষিণ ভাৰতত পূজনীয় হিন্দু মহৰ্ষি অগস্ত্যৰ আশ্ৰম হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে। ৰামায়ণত ৰাম, সীতা আৰু লক্ষ্মণৰ সহিতে অগস্ত্যই কুঞ্জৰাৰ আশ্ৰম ভ্ৰমণৰ উল্লেখ আছে।
কৌতুহলজনকভাৱে সঞ্জয়, ছান্না আৰু সন্নাহ নামটো কৌতুহলজনকভাৱে ষোড়শ শতিকাৰ আশে-পাশে ৰচিত পৰৱৰ্তী সময়ৰ গ্ৰন্থ কাৰিটা পৰহ্যংগনত উল্লেখ কৰা হৈছে যিয়ে একেজন ঐতিহাসিক ব্যক্তিক বুজাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল।
তথ্যসূত্ৰ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “কাংগাল শিলালিপি” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৫৬৮৩৫ (২৪ নৱেম্বৰ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।