উডুপি (খাদ্য)

উডুপি খাদ্য (উদিপি বুলিও জনা যায়) দক্ষিণ ভাৰতত প্ৰচলিত খাদ্য।^১ ই দক্ষিণ ভাৰতৰ টুলুসকলৰ তুলুভা খাদ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে গঠিত আৰু কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ তুলুনাদ অঞ্চলৰ ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম উপকূলৰ এখন চহৰ উডুপিৰপৰাই ইয়াৰ নাম লোৱা হৈছে।

উডুপি ৰন্ধনশৈলীৰ বেছিভাগ খাদ্যই কঠোৰভাৱে নিৰামিষ। অৱশ্যে উডুপি খাদ্যৰ অন্যান্য উপাদানসমূহ নিৰামিষভোজী আৰু মাংগালোৰ অঞ্চলৰ খাদ্যত অতি সাধাৰণ।

উডুপি খাদ্যৰ উৎপত্তি মধ্বাচাৰ্যই প্ৰতিষ্ঠা কৰা উডুপি শ্ৰীকৃষ্ণ মঠৰপৰাই হৈছে। শিৱল্লী ব্ৰাহ্মণসকল "উডুপি হোটেল" (নিৰামিষভোজী ৰেষ্টুৰেণ্ট)ৰ বাবে বিখ্যাত যি ইডলি, ৱড়া, দোছা, চিৰা আৰু উপমা আদি সাধাৰণ দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্য পৰিৱেশন কৰাৰ বাবে জনাজাত।^২ উডুপি কৃষ্ণ মন্দিৰত কৃষ্ণক বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য আগবঢ়োৱাৰ উদ্দেশ্যে মাধৱ ব্ৰাহ্মণে এই ৰান্ধনীশাল বিকশিত কৰিছিল। সেয়েহে উডুপি খাদ্যক সমাৰ্থকভাৱে শিৱল্লী মাধৱ খাদ্য বুলিও কোৱা হয়।^৩

উডুপি খাদ্যত মূলতঃ শস্য, বীন, শাক-পাচলি আৰু ফল-মূলৰপৰা তৈয়াৰী খাদ্য থাকে। খাদ্যৰ বৈচিত্ৰ্য আৰু পৰিসৰ বহুল, আৰু খাদ্যৰ এটা বৈশিষ্ট্য হৈছে স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ উপাদানৰ ব্যৱহাৰ। বিখ্যাত দোছা (ডাঠ ক্ৰিস্প পেনকেক, আলুৰে ভৰাই থ'লে সাধাৰণ বা মচলা) এই খাদ্যৰপৰাই উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হয়।^৪

এটা নিৰ্দিষ্ট সময় বা ঋতুত কিছুমান খাদ্য উপাদানৰ প্ৰতিবন্ধকতা হিচাপে পৰিগণিত হোৱা চতুৰ্মাস ব্ৰতৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰাৰ ফলত হয়তো উডুপি খাদ্যত বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্যৰ উদ্ভাৱন হ’ল। কুমলীয়া ৰঙালাও আৰু লাও হৈছে ছাম্বৰৰ মূল উপাদান, যিটো ষ্টু পিহি লোৱা নাৰিকল আৰু নাৰিকল তেলক ভিত্তি হিচাপে লৈ প্ৰস্তুত কৰা হয়।^৫

সৰ্বব্যাপী প্ৰচলিত ভাৰতীয় খাদ্য দোছাৰ উৎপত্তি পি থানপ্পান নাইৰৰ মতে উডুপি।^৬ ছাৰু, টেঙা জলকীয়াৰ পানী, মেনুৰ আন এটা অপৰিহাৰ্য অংশ, আৰু লগতে কঁঠাল, কল’কেচিয়া পাত, কেঁচা সেউজীয়া কল, আমৰ আচাৰ, ৰঙা মৰিচা, আৰু নিমখ। এডিয়ে (ডাম্পলিং), আজাডিনা (শুকান তৰকাৰী বা ষ্টাৰ ফ্ৰাই তৰকাৰী), আৰু জিকাৰ ছালৰপৰা তৈয়াৰী চাটনিকে ধৰি বিশেষ খাদ্য।^৭