ইঞ্জি আফ্লাটুন

ইঞ্জি আফ্লাটুন(Inji Aflatoun; আৰবী: إنجي أفلاطون; ১৬ এপ্ৰিল ১৯২৪ – ১৭ এপ্ৰিল ১৯৮৯^১) এগৰাকী ইজিপ্তৰ চিত্ৰশিল্পী আৰু মহিলা আন্দোলনৰ কৰ্মী আছিল। তেওঁ আছিল "১৯৪০ আৰু ১৯৫০ চনৰ শেষৰ ফালে মাৰ্ক্সবাদী-প্ৰগতিশীল-জাতীয়তাবাদী-নাৰীবাদী আন্দোলনৰ আগশাৰীৰ মুখপাত্ৰ" থকাৰ,^২ লগতে "আধুনিক ইজিপ্তৰ শিল্পৰ পথ প্ৰদৰ্শক"^৩ আৰু "ইজিপ্তৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দৰ্শন-শিল্পী" আছিল।^৪

জীৱনী

১৯২৪ চনত কায়ৰোত জন্মগ্ৰহণ কৰা আফলাটুনে "অৰ্ধ-সামন্তীয় আৰু বুৰ্জোৱা" বুলি বৰ্ণনা কৰা এটা পৰম্পৰাগত মুছলমান পৰিয়ালত^৫ তেওঁৰ পিতৃ আছিল এজন পতংগবিজ্ঞানী^৬ আৰু এজন মাটিৰ মালিক,^৭ আৰু তেওঁৰ মাতৃ আছিল এগৰাকী ফৰাচী প্ৰশিক্ষিত ড্ৰেছ-ডিজাইনাৰ, যিয়ে ইজিপ্তৰ ৰেড ক্ৰীচেণ্ট ছ'চাইটিৰ মহিলা সমিতিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।^৮ তেওঁ লাইচি ফ্ৰান্সেছ ডু কেয়াৰত মাৰ্ক্সবাদ আৱিষ্কাৰ কৰে।^৭ তেওঁৰ ব্যক্তিগত কলা টিউটৰ^৬ কামেল এল-টেলমিছানিয়েই তেওঁক ইজিপ্তৰ কৃষকসকলৰ জীৱন আৰু সংগ্ৰামৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল।^৯ আল-টিমিছানি আছিল 'আৰ্ট এণ্ড ফ্ৰিডম গ্ৰুপ'ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক, যিটো অতিবাস্তৱবাদী আন্দোলনে আফ্লাটুনৰ শিল্পী হিচাপে বিকাশত প্ৰভাৱ পেলাব।^১০ ১৯৪২ চনত তেওঁ ইস্ক্ৰা নামৰ কমিউনিষ্ট যুৱ দলত যোগদান কৰে।^৮ কাইৰোৰ ফুৱাদ প্ৰথম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৯৪৫ চনত জামি'আ ৱা আল মা'আহিদ (লিগ অৱ ইউনিভাৰ্চিটি এণ্ড ইনষ্টিটিউটছ ফৰ ইয়ং ৱমেন) ৰ ৰাবিতাত ফাতায়তৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য লতিফা আল-জাইয়াতৰ সৈতে আছিল।^৭ সেই বছৰতে তেওঁ পেৰিছত অনুষ্ঠিত হোৱা মহিলা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক ফেডাৰেচনৰ প্ৰথমখন সন্মিলনত লীগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।^৭ ১৯৪৮ চনত তেওঁ থামানুন মিলিউন ইমৰা মা'না (আমাৰ সৈতে আশী মিলিয়ন মহিলা) আৰু ১৯৪৯ চনত নাহনু আল-নিছা আল-মিছৰিয়াত (আমি ইজিপ্তৰ মহিলা)^৭ লিখিছিল। ১৯৪৯ চনত ইজিপ্তৰ প্ৰথম শান্তি পৰিষদৰ প্ৰথম কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হয়।^৫ ১৯৫০ চনত হাৰাকাত আনছাৰ আল চালাম (শান্তিৰ বন্ধুসকলৰ আন্দোলন)ত যোগদান কৰে।^৮ ১৯৫৯ চনত নাছেৰে কমিউনিষ্টক গোট খোৱাৰ সময়ত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি গোপনে^৬ কাৰাগাৰত ভৰোৱা হয়।^১১ ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱাৰ পিছত ইজিপ্তৰ কমিউনিষ্ট দল ভংগ হোৱাৰ পিছত^৬ তেওঁ বেছিভাগ সময় চিত্ৰকলাৰ বাবে ব্যয় কৰিছিল।^৮ পিছলৈ তেওঁ ঘোষণা কৰিছিল: "নাছেৰে মোক কাৰাৰুদ্ধ কৰিছিল যদিও তেওঁ এজন ভাল দেশপ্ৰেমিক আছিল।"^৬

চিত্ৰাংকন

স্কুলৰ সময়ত আফ্লাটৌনে ছবি আঁকি ভাল পাইছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক উৎসাহিত কৰিছিল।^৬ ইজিপ্তৰ অতিবাস্তৱবাদী গোটৰ নেতা কামেল এল-টেলমিছানীয়ে তেওঁক অতিবাস্তৱবাদী আৰু কিউবিষ্ট নান্দনিকতাৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল।^৬ সেই সময়ৰ তেওঁৰ চিত্ৰসমূহ অতিবাস্তৱবাদৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত।^১২ পিছলৈ তেওঁ মনত পেলাইছিল যে তেওঁৰ চিত্ৰকলা দেখি মানুহে আচৰিত হৈছিল আৰু ভাবিছিল "এটা ধনী পৰিয়ালৰ ছোৱালী এজনীক কিয় ইমান যন্ত্ৰণা দিয়া হৈছিল"।^৬ ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৪৮ চনলৈকে তেওঁ চিত্ৰকলা বন্ধ কৰি দিছিল, এই কথা বিবেচনা কৰি যে তেওঁ যি ছবি আঁকিছিল সেয়া তেওঁৰ অনুভৱৰ সৈতে আৰু মিল নাথাকে।^৫ পিছলৈ লাক্সৰ, নুবিয়া আৰু ইজিপ্তৰ অ'এছ ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ আগ্ৰহ নবীকৰণ হয়।^৫ এই ভ্ৰমণসমূহৰ সময়ত তেওঁ "ঘৰবোৰত সোমাই কৰ্মস্থলীত পুৰুষ-মহিলাৰ আঁকিবলৈ" সুযোগ পাইছিল।^৫ ইজিপ্তত জন্মগ্ৰহণ কৰা চুইজাৰলেণ্ডৰ শিল্পী মাৰ্গো ভেইলনৰ সৈতে তেওঁ এবছৰ অধ্যয়ন কৰে^৮১৩ এই সময়ছোৱাত তেওঁ কায়ৰো আৰু আলেকজেণ্ড্ৰিয়াত একক প্ৰদৰ্শনী কৰে আৰু ১৯৫২ চনত ভেনিচ বিয়েনালে আৰু ১৯৫৬ চনত চাও পাওলো আৰ্ট বিয়েনেলত প্ৰদৰ্শন কৰে^৫। ১৯৫৬ চনত তেওঁ মেক্সিকান মিউৰেলিষ্ট ডেভিদ আলফাৰো ছিকেইৰ'ছক লগ পায় আৰু বন্ধুত্ব কৰে।^৫১৪ ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ চনৰ শেষৰ ফালে আফ্লাটুনৰ কাম মেক্সিকান মিউৰেলজিমৰ সামাজিক বাস্তৱবাদৰ ঋণী আছিল।^১৪ কাৰাগাৰৰ সময়ছোৱাত চিত্ৰকলা অব্যাহত ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক কাৰাগাৰৰ চিত্ৰসমূহ প্ৰতিকৃতি, আনহাতে পিছৰবোৰ লেণ্ডস্কেপ।^৫ মুক্তিৰ পিছৰ বছৰবোৰত ১৯৬৭ চনত ৰোম আৰু পেৰিছ, ১৯৭০ চনত ড্ৰেছডেন, ইষ্ট বাৰ্লিন, ৱাৰ্ছ আৰু মস্কো, ১৯৭৪ চনত ছফিয়া, ১৯৭৫ চনত প্ৰাগ, ১৯৭৯ চনত নতুন দিল্লীত প্ৰদৰ্শনী প্ৰদৰ্শন কৰে।^৬ তেওঁৰ চিত্ৰসমূহ "তীব্ৰ ৰঙৰ সজীৱ ব্ৰাছষ্ট্ৰ'ক"ৰে ভৰি আছে যিয়ে কিছুমান পৰ্যবেক্ষকক ভ্যান ঘগ^৩ বা বাৰ্নাৰ্ডৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে।^১৫ বা বনাৰ্ডৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে।^৬ পিছৰ বছৰবোৰৰ তেওঁৰ শিল্পৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে তেওঁৰ ৰূপসমূহৰ চাৰিওফালে বৃহৎ বগা ঠাইৰ ব্যৱহাৰ ক্ৰমান্বয়ে।^৬ তেওঁৰ ৰচনাৰ সংকলন কায়ৰোৰ আমিৰ তাজ প্ৰাসাদত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।^৪১২ তেওঁৰ আন এটা ৰচনা সংকলন শ্বাৰজাহৰ বৰজীল আৰ্ট ফাউণ্ডেশ্যনত প্ৰদৰ্শিত হয়।^১৬