আমিনা বিন্ত ৱাহব

আমিনা বিন্ত ৱাহব ( ইংৰাজী: Amina Bint Wahb; মৃত্যু ৫৭৭ খ্ৰীষ্টাব্দত) ইছলামিক নবী হজৰত মুহাম্মদৰ মাতৃ আছিল।^১ তেওঁৰ পিতৃ মদীনাৰ। মদীনালৈ আৰু মক্কালৈ উভতি যোৱাৰ পথত হজৰত মহম্মদৰ (ছয় বছৰ বয়স) কম বয়সতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।^২

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু বিবাহ

মক্কাত ৱাহব ইবনে আব্দ মানাফ আৰু বাৰাহ বিন্ত আব্দুল উজ্জা ইবনে উছমান ইবনে আব্দুল দাৰৰ ঘৰত আমিনাৰ জন্ম হৈছিল।^৩ তাইৰ জনগোষ্ঠী কোৰেইছক ইব্ৰাহিম (আব্ৰাহাম)ৰ পুত্ৰ ইছমাইল (ইছমাইল)ৰ যোগেদি বংশধৰ বুলি কোৱা হৈছিল।^৪ তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষ জুহৰা আছিল আব্দুল্লা ইবনে আব্দুল মুত্তলিবৰ পূৰ্বপুৰুষ কুছায় ইবনে কিলাবৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ আৰু কাবাৰ প্ৰথম কোৰেইছি ৰক্ষক। আব্দুল মুত্তলিবে তেওঁৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ আব্দুল্লাহক আমিনাৰ লগত বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। কিছুমান সূত্ৰত উল্লেখ কৰা হৈছে যে আমিনাৰ পিতৃয়ে মেচখন গ্ৰহণ কৰিছিল। আন কিছুমানে কয় যে আমিনাৰ ককাক ৱুহাইবে তেওঁৰ অভিভাৱক হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই আছিল। দুয়োৰ বিয়া হোৱাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে মদীনা। আব্দুল্লাৰ মৃত্যুৰ তিনি মাহৰ পাছত ৫৭০–৫৭১ খ্ৰীষ্টাব্দত মহম্মদৰ জন্ম হয়। সেই সময়ৰ সকলো মহান পৰিয়ালৰ মাজত পৰম্পৰা অনুসৰি আমিনাহে মহম্মদক কেঁচুৱা অৱস্থাত মৰুভূমিত গাখীৰ দিয়া মাতৃৰ লগত থাকিবলৈ পঠিয়াইছিল। বিশ্বাস আছিল যে মৰুভূমিত আত্ম-অনুশাসন, আভিজাত্য আৰু স্বাধীনতা শিকিব। এই সময়ছোৱাত মহম্মদক হাৱাজিনৰ এটা শাখা বানু ছা’দ জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী দুখীয়া বেদুইন মহিলা হালিমা বিন্ত আবি ধুয়াবে স্তনপান কৰাইছিল। যেতিয়া মহম্মদৰ বয়স ছয় বছৰ আছিল। তেতিয়া তেওঁ আমিনাৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হৈছিল আৰু আমিনাই তেওঁক য়াথ্ৰিব (পিছলৈ মদীনা)ত থকা আত্মীয়সকলৰ ওচৰলৈ লৈ গৈছিল। এমাহৰ পাছত মক্কালৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁৰ দাস উম্ম আয়মানৰ সৈতে আমিনা অসুস্থ হৈ পৰে। ৫৭৭ বা ৫৭৮ চনৰ আশে-পাশে তাইৰ মৃত্যু হয় আৰু আল-আবৱা' গাঁৱত সমাধিস্থ কৰা হয়। ১৯৯৮ চনত তেওঁৰ কবৰ ধ্বংস হয়। যুৱক মহম্মদক প্ৰথমে ৫৭৭ চনত তেওঁৰ পৈতৃক দাদা আব্দুল মুত্তলিবে আৰু পিছলৈ তেওঁৰ পৈতৃক ককাক আবু তালিব ইবনে আব্দ আল মুত্তলিবে গ্ৰহণ কৰে।

ধৰ্মীয় বিশ্বাস

আছ'আৰী আৰু শ্বাফী পণ্ডিতসকলে যুক্তি দিছিল যে দুয়োৰে কোনোৱেই পৰলোকত শাস্তি নাপাব কাৰণ তেওঁলোক আহলে ফাত্ৰাহ বা ইছা (যীচু) আৰু মহম্মদৰ ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক বাৰ্তাৰ মাজৰ "ব্যৱধানৰ মানুহ"। ইছলামিক পণ্ডিতসকলৰ মাজত আহল আল-ফতৰাহৰ ধাৰণাটো সাৰ্বজনীনভাৱে গ্ৰহণযোগ্য নহয়, আৰু শ্বিৰক (শ্বৰিক)ৰ সক্ৰিয় অনুশীলনকাৰীসকলৰ বাবে উপলব্ধ পৰিত্ৰাণৰ পৰিসৰ সম্পৰ্কে বিতৰ্ক চলি আছে মহম্মদৰ পিতৃ-মাতৃক জাহান্নামৰ নিন্দা কৰা হৈছিল। আৰম্ভণিৰ চুন্নী পণ্ডিত আবু হানিফাৰ ওপৰত আৰোপ কৰা এখন গ্ৰন্থত আমিনা আৰু আব্দুল্লাহ দুয়োজনেই নৰকলৈ নিন্দা হৈ মৃত্যু হোৱা বুলি উল্লেখ কৰিলেও (মাতা আলা আল-ফিট্ৰাহ), পিছৰ কিছুমান মৌলিদ গ্ৰন্থৰ লেখকে এনে এটা পৰম্পৰা বৰ্ণনা কৰিছিল য'ত আমিনা আৰু আব্দুল্লাহক সাময়িকভাৱে পুনৰুজ্জীৱিত কৰা হৈছিল আৰু ইছলাম আকোৱালি লৈছিল। ইবনে টাইমিয়াৰ দৰে পণ্ডিতসকলে এইটো মিছা বুলি কৈছিল (যদিও আল-কুৰতুবীয়ে এই ধাৰণাটো ইছলামিক ধৰ্মতত্ত্বৰ সৈতে মতানৈক্য নহয় বুলি কৈছিল)। আলী আল-কাৰিৰ মতে পছন্দৰ মতামত হ'ল যে মহম্মদৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়োজনেই মুছলমান আছিল: ২৮ আল-ছুয়ুতি, ইছমাইল হাক্কি বুৰ্ছেভি আৰু অন্যান্য ইছলামিক পণ্ডিতসকলৰ মতে মহম্মদৰ পিতৃ-মাতৃক ক্ষমা কৰা হোৱা নাছিল বুলি ইংগিত দিয়া সকলো আহাদিছ মুছলমান আছিল পিছলৈ বাতিল কৰা হয়। যেতিয়া তেওঁলোকক জীৱন্ত কৰি তোলা হয় আৰু ইছলাম গ্ৰহণ কৰা হয়: ২৪ ছিয়া মুছলমানে বিশ্বাস কৰে যে সকলোৱে মহম্মদৰ পূৰ্বপুৰুষসকল—আমিনাহকে ধৰি—একশ্বৰবাদী আছিল আৰু সেয়েহে তেওঁলোক জান্নাতৰ অধিকাৰী আছিল। এটা ছিয়া পৰম্পৰাত কোৱা হৈছে যে ঈশ্বৰে জাহান্নামৰ জুইয়ে মহম্মদৰ পিতৃ-মাতৃৰ কোনো এজনক স্পৰ্শ কৰাটো নিষেধ কৰিছিল।

বহিঃসংযোগ

১.হজৰত মহম্মদৰ বংশাৱলী

২. মুহাম্মাদ(ছাঃ)