আটালাণ্টা

আটালাণ্টা (; Ἀταλάντη Atalantē) হৈছে গ্ৰীক কাহিনীৰ এটা কন্যা চৰিত্ৰ। তেওঁ অতি শক্তিশালী আৰু দ্ৰুত আছিল। তেওঁ দৌৰিব, চিকাৰ কৰিব আৰু কুস্তি কৰিব পাৰিছিল। তেওঁ এটা ডাঙৰ বনৰীয়া গাহৰি চিকাৰত সহায় কৰিছিল। তেওঁ কুমাৰী হৈ থাকিবলৈ (বিয়া নকৰিবলৈ) বিচাৰিছিল, কিন্তু পিছত এজন পুৰুষৰ সৈতে বিয়া হয় যিয়ে দৌৰত তেওঁক পৰাস্ত কৰিব পাৰিছিল। তেওঁ শক্তি আৰু সাহসৰ বাবে দেবী এথেনা আৰু আৰ্টেমিছৰ দৰে। পুৰণি গ্ৰীক শিল্পত মানুহে তেওঁক প্ৰায়ে চিকাৰ কৰা আৰু দৌৰোৱা ৰূপত দেখুৱায়।^১২৩৪

পৰিয়াল আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

আটালাণ্টাৰ পিতৃ হয় ৰজা স্ক'নিউছ, নহয় ৰজা ইয়াছাছ, অথবা ৰজা মেনালাছ আছিল। তেওঁৰ মাতৃ আছিল ক্লাইমেন। তেওঁ যেতিয়া শিশু আছিল, তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক বনাঞ্চলত এৰি গৈছিল। আৰ্টেমিছ দেবীয়ে পঠোৱা এটা ভালুকে তেওঁক যত্ন লৈছিল। তাৰ পিছত কিছুমান চিকাৰীয়ে তেওঁক ডাঙৰ কৰিছিল। মানুহে ভাবে যে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে এজন পুত্ৰ বিচাৰিছিল, সেয়ে তেওঁক এৰি গৈছিল। ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত এজন অৰেকল (দেৱতাসকলৰ পক্ষত কথা কোৱা জ্ঞানী ব্যক্তি)য়ে তেওঁক বিয়া নকৰিবলৈ কৈছিল। আটালাণ্টাই কুমাৰী হৈ থাকিবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল আৰু চিকাৰৰ দেবী আৰ্টেমিছৰ সৈতে চিকাৰত সহচৰী হৈ পৰিছিল।^১২৩

কেলিডোনিয়ান গাহৰি চিকাৰ

আটালাণ্টাৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অভিযান হৈছে কেলিডোনিয়ান গাহৰি চিকাৰ। ডাঙৰ আৰু ভয়ংকৰ দাঁত থকা এটা গাহৰিয়ে কেলিডন নগৰী আক্ৰমণ কৰিছিল। গাহৰিটোৱে খেতি নষ্ট কৰিছিল আৰু মানুহক আঘাত কৰিছিল। ৰজা অয়নিউছে আৰ্টেমিছ দেবীক উপহাৰ নিদিয়াৰ বাবে তেওঁক শাস্তি দিবলৈ আৰ্টেমিছে গাহৰিটো পঠিয়াইছিল। ৰজাৰ পুত্ৰ মেলিয়াগাৰে বীৰসকলৰ এটা দল গঠন কৰি গাহৰিটো চিকাৰ কৰিবলৈ গৈছিল। চিকাৰীসকল আছিল জেছন, থিছিয়াছ, কাষ্টৰ আৰু পলাক্স (ডাইঅস্কুৰি), মেলানিয়ন, পেলেউছ, পিৰিথউছ, আটালাণ্টা আৰু চিকাৰী কুকুৰসমূহ। চিকাৰৰ সময়ত মেলিয়াগাৰ আটালাণ্টাৰ প্ৰেমত পৰিছিল, কিন্তু তেওঁ নিজৰ কামত মনোনিৱেশ কৰি আছিল। কিছুমান চিকাৰীৰ দুৰ্ঘটনা ঘটিছিল। পেলেউছে ভুলতে ইউৰিটিয়নক হত্যা কৰিছিল। চেণ্ট'ৰ (আধা মানুহ আৰু আধা ঘোঁৰা) দুওটাই আটালাণ্টাক আক্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁ সহজে দুয়োটাকে হত্যা কৰিছিল।^১২৩

আটালাণ্টাই প্ৰথমে গাহৰিটোক বাণ মাৰিছিল, তাৰ পিছত মেলিয়াগাৰে তাক হত্যা কৰিছিল। তেওঁলোকে গাহৰিটো আৰ্টেমিছক উৎসৰ্গা কৰিছিল। আটালাণ্টাই গাহৰিটোৰ চামৰা লাভ কৰিছিল। পিছত মেলিয়াগাৰৰ ককাইদেউসকলে সেই চামৰা চুৰি কৰিছিল। মেলিয়াগাৰে তেওঁলোকক হত্যা কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁৰ মাতৃ আলথিয়াই, খং আৰু দুখত, এটা জাদুকাঠ জ্বলাই দিছিল যিটো আগুন নিভাৰ পিছতো ৰঙা গৰম হৈ আছিল। সেইটোৱে মেলিয়াগাৰৰ জীৱন শেষ কৰিছিল। তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। আলথিয়াই দুখত আত্মহত্যা কৰিছিল।^১২৩

আটালাণ্টাৰ দৌৰ

আটালাণ্টা ক্ৰীড়াত অতি পাৰদৰ্শী আছিল। তেওঁ কুস্তিত পেলেউছক পৰাস্ত কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। আটালাণ্টাই মানি লৈছিল, কিন্তু এটা চৰ্ত দিছিল যে যিজনে তেওঁক দৌৰত পৰাস্ত কৰিব পাৰিব সেইজনেই তেওঁৰ স্বামী হ'ব। বহু পুৰুষে তেওঁৰ সৈতে দৌৰিছিল, কিন্তু প্ৰতিবাৰেই তেওঁ জিকিছিল। পৰাস্ত হোৱা পুৰুষসকলৰ অৱস্থা বেয়া হৈছিল, তেওঁলোকক হত্যা কৰা হৈছিল। এজন পুৰুষ হিপ্পোমেনিছে তিনিটা সোণৰ আপেল পথত পেলাই তেওঁক পৰাস্ত কৰিছিল। আটালাণ্টাই সেই আপেলবোৰ তুলিবলৈ থমকি ৰ'ল, সেয়ে তেওঁ জিকিছিল। পিছত আটালাণ্টা আৰু হিপ্পোমেনিছৰ বিয়া হৈছিল। কিন্তু মন্দিৰত তেওঁলোকৰ আচৰণৰ বাবে এজন দেবতাই তেওঁলোকক শাস্তি দি সিংহলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল। তাৰ আগতে তেওঁলোকৰ পাৰ্থেনোপেয়াছ নামৰ এজন পুত্ৰ জন্ম হৈছিল।^১২৩

পৰলোক

গ্ৰীক পৰলোক (এলিছিয়াম)ত বীৰসকলে নতুন আত্মা বাছি ল'ব পাৰিছিল। আটালাণ্টাই এজন দৌৰবিদৰ আত্মা বাছিছিল, কাৰণ তেওঁ দৌৰ, চিকাৰ আৰু কুস্তি ভাল পাইছিল।^১২৩