ৰাজতন্ত্ৰ
৪০ প্ৰবন্ধ
-
উমাদে ভাট্টিয়ানী
উমাদে ভট্টিয়ানী (জন্ম: অজ্ঞাত-মৃত্যু: ১৫৬২ চন) যাক অন্য নাম উমাদেও আৰু উমা দেৱী বুলিও জনা যায়, মাৰৱাৰৰ বিখ্যাত ৰাথোৰ শাসক মালদেও ৰাথোৰৰ পত্নীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম পত্নী আছিল। মালদেও ৰাথোৰৰ ৰাজত্ব কাল আছিল ১৫৩০ - ১৫৫১ চন।
-
খাছ মহল
খাছ মহল অৰ্থাৎ "প্ৰাসাদৰ সুন্দৰজন", মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ অন্যতম মুখ্য পত্নী আৰু সম্ৰাজ্ঞী আছিল।
-
গৰ্ডিয়া
গৰ্ডিয়া (গুৰদিয়া আৰু কুৰ্দিয়াহ বুলিও বানান কৰা হয়) হাউচ অৱ মিহৰাণৰ এগৰাকী প্ৰভাৱশালী ইৰাণী সম্ভ্ৰান্ত মহিলা আছিল, যি প্ৰথমে বিশিষ্ট সামৰিক নেতা বাহৰাম চোবিনৰ এগৰাকী পত্নী, তাৰ পিছত ইছপাহবুধান বংশ ভিষ্টাহমৰ পত্নী আৰু শেষত বিশিষ্ট ছাছানিয়ান সম্ৰাট দ্বিতীয় খোছৰোৰ পত্নী আছিল।
-
পৰী বিবি
পৰী বিবি (সুন্দৰী ভদ্ৰমহিলা), আনুষ্ঠানিক নাম ইৰাণ দুখট ৰহমত বাণু নামেৰে জনাজাত, যি ১৬৭৮ চনত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁ শায়েস্তা খানৰ কন্যা আছিল। শায়েস্তা খান চতুৰ্থ আছফ খানৰ পুত্ৰ আৰু মুমতাজ মহলৰ ভাতৃ আছিল।
-
বিবি মুবাৰিকা
বিবি মুবাৰিকা বা বিবি মুবাৰিকা ইউছুফজাই আছিল মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাজ্ঞী পত্নী। তেওঁ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্ৰাট বাবৰৰ পঞ্চম পত্নী আছিল। হুমায়ুন-নামাত তেওঁৰ কথা সঘনাই উল্লেখ কৰা আছে, তেওঁৰ সতীয়া মাক গুলবদন বেগমৰ দ্বাৰা, যিয়ে তেওঁৰ সতীয়া সন্তান বিবি মুবাৰিকাক 'আফগান লেডী' বা 'আফগানি আঘাচা'…
-
ভগভদ্ৰ
ভগভদ্ৰ আছিল এজন শুংগ সম্ৰাট, যিয়ে উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতত প্ৰায় ১১৪ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰপৰা ৮৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল। যদিও শুংগসকলৰ ৰাজধানী পাটলিপুত্ৰত আছিল, তথাপি তেওঁ বিদিশাত আদালত অনুষ্ঠিত কৰা বুলি জনা গৈছিল।
-
মালিকা জাহান
মালিকা জাহান (অৰ্থাৎ "বিশ্বৰ ৰাণী") আছিল এগৰাকী জয়ছালমেৰৰ ৰাজকুমাৰী, আৰু মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ পত্নী।
-
স্বৰ্গৰ পুত্ৰ
স্বৰ্গৰ পুত্ৰ বা টিয়ানজি আছিল চীনা সাৰ্বভৌমৰ পবিত্ৰ ৰাজতন্ত্ৰ আৰু সাম্ৰাজ্যবাদী এক উপাধি। ইয়াৰ উৎপত্তি ঝৌ ৰাজবংশৰ পৰা হৈছিল আৰু ই এক ৰাজনৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক মতবাদ স্বৰ্গৰ আদেশৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত আছিল।
-
হালা (ৰজা)
হালা ( ২০–২৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) আছিল এজন সাতবাহন ৰজা যিয়ে বৰ্তমানৰ দাক্ষিণাত্য অঞ্চলত শাসন কৰিছিল। মৎস্য পুৰাণত তেওঁক সাতবাহন বংশৰ ১৭সংখ্যক শাসক হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।
-
ৰাণী সুগলা দেৱী
ৰুহুনাৰ ৰাণী সুগলাক সুগলা দেৱী বুলিও কোৱা হয় (দ্বাদশ শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দ), শ্ৰীলংকাৰ দক্ষিণ আৰু পূব অঞ্চলত অৱস্থিত ৰুহুনা ৰাজ্যৰ শেষ ৰজা আছিল।