ৱিমেন্স গেলাৰী

ৱিমেন্স গেলাৰী (Women's Gallery) আছিল নিউজিলেণ্ডৰ ৱেলিংটনত সামূহিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত আৰু পৰিচালিত এখন কলা বীথিকা (আৰ্ট গেলাৰী)। কেৱল মহিলাৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শন কৰা এই গেলাৰীখন ১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈ চাৰি বছৰ ধৰি চলিছিল।

ইতিহাস

১৯৭৭ চনত শিল্পী জোৱানা পলে ৱেলিংটনত "এ চিজনছ ডায়েৰীজ" নামৰ এটা প্ৰকল্প বিকশিত কৰিছিল, যিয়ে হিথাৰ মেকফাৰচন, এলী ইগল, গ্লেডিছ গাৰ্নি (যাক চাজ গাৰ্নি বুলিও জনা যায়), আন্না কেয়াৰ, ব্ৰাইডি লনি আৰু মেৰিয়ান ইভান্সকে ধৰি কেইবাগৰাকীও মহিলা শিল্পীক একত্ৰিত কৰিছিল। এই প্ৰকল্পটোৰ বাবেই মেৰিয়ান ইভান্স, আন্না কেয়াৰ আৰু ব্ৰাইডি লনিয়ে 'ৱিমেন্স গেলাৰী' সৃষ্টি কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।^১২৩৪

গেলাৰীখন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৮০ চনৰ জানুৱাৰীত ২৬ হেৰিছ ষ্ট্ৰীটত মুকলি কৰা হৈছিল।^৫ ই আছিল এটা কাৰ্যক্ষম গেলাৰী স্থান যাৰ লক্ষ্য আছিল "অকলশৰীয়াকৈ কাম কৰি থকা আৰু এক নাৰীসুলভ পৰিৱেশ বিচৰা মহিলাসকলক একত্ৰিত কৰা"।^৩ ই এক সামূহিক আৰু সাধাৰণতে স্বেচ্ছামূলক ভিত্তিত পৰিচালিত হৈছিল, য’ত বহু মহিলাই অৱদান আগবঢ়াইছিল।^৬ ১৯৮০ চনৰ ২১ জানুৱাৰীত প্ৰথমখন প্ৰদৰ্শনী (এক গোট শ্ব’) মুকলি কৰা হয়। প্ৰদৰ্শনীখনত পল, ইগল, মেকফাৰচন, লনি, জুলিয়েট বেটেন, ক্লডিয়া আইলী, কেৰী হুলমে, নেন্সী পিটাৰচেন, হেলেন ৰকেল, কেৰল ষ্টুৱাৰ্ট আৰু টিফানী থৰ্ণলীৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।^৭ ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল মহিলাৰ দ্বাৰা মহিলাৰ প্ৰতিচ্ছবি প্ৰসাৰিত কৰা আৰু কলাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাসকলক সমৰ্থন তথা প্ৰসাৰ কৰা।^৮

প্ৰদৰ্শনীসমূহ প্ৰায়ে বিষয়ভিত্তিকভাৱে সজোৱা হৈছিল, যিবোৰে মহিলাৰ জীৱনক প্ৰভাৱিত কৰা সমস্যাসমূহৰ (যেনে, মহিলা আৰু হিংসা বা মাতৃসকল) সৈতে জড়িত আছিল।^৮ গেলাৰীখনে কলা বিক্ৰী কৰাতকৈ শিক্ষা আৰু মহিলাৰ প্ৰসাৰতহে গুৰুত্ব দিছিল।^৯ মাতৃসকল (Mothers) শীৰ্ষক শ্ব’টো বিশেষভাৱে সফল হৈছিল আৰু এলান হাইহেটে (তদানীন্তন অভ্যন্তৰীণ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী) বিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়সমূহত বিতৰণৰ বাবে কেটালগৰ ৫০০ টা কপি ক্ৰয় কৰিছিল।^৮ কিউৰেটৰ তথা কলা ইতিহাসবিদ এনি কাৰ্কাৰৰ মতে:^১০

এই সামূহিকভাৱে পৰিচালিত উদ্যোগটোৰ ভিতৰত মাতৃসকল আছিল নিঃসন্দেহে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকল্প। এক বিস্তৃত কেটালগৰ সৈতে এই প্ৰদৰ্শনীখনে ১৯৮১ চনৰ পৰা সমগ্ৰ নিউজিলেণ্ড ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত মহিলা আৰু কলা উৎসৱৰ (অক্টোবৰ ১৯৮২) বাবে ছিডনলৈ গৈছিল। এই দেশত অধিক সংখ্যক দৰ্শকৰ ওচৰ চাপিবলৈ ইয়াক কমিউনিটি চেণ্টাৰৰ লগতে গেলাৰীসমূহতো প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। এই শ্ব’টো দেখা বহু মহিলাই সম্ভৱতঃ প্ৰথমবাৰৰ বাবে কলাৰ মাজত নিজৰ অনুভৱক চিনি পাই গভীৰভাৱে আপ্লুত হৈছিল।

গেলাৰীখনে আৰম্ভণিৰে পৰা আৰ্থিকভাৱে সংগ্ৰাম কৰিছিল আৰু ১৯৮১ চনৰ আৰম্ভণিতে পুঁজি লাভ কৰিবলৈ অসমৰ্থ হোৱাৰ বাবে পাঁচগৰাকী কবি/সংগীতজ্ঞৰ পৰিকল্পিত ৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ বাতিল কৰিবলগীয়া হৈছিল।^৮ ১৯৮১ বা ১৯৮২ চনৰ আশে-পাশে গেলাৰীখন ৩২৩ উইলচি ষ্ট্ৰীটৰ নতুন চৌহদলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু ১৯৮৪ চনত বন্ধ নোহোৱালৈকে তাতেই থাকে।^১১ সেই বছৰৰ জানুৱাৰী মাহৰ বাৰ্ষিক সভাত গেলাৰীখন বন্ধ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল, যাৰ মূল কাৰণ আছিল চলি থকা আৰ্থিক সমস্যা।^৪১২ ১৯৮৮ চনত এ ৱিমেন্স পিকচাৰ বুক: ২৫ ৱিমেন আৰ্টিষ্টছ অব আওটিয়াৰোৱা (নিউজিলেণ্ড) স্পাইৰেল আৰু চৰকাৰী ছপাশালৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছিল। ইয়াক ইভান্স, লনি আৰু টিলী লয়ডৰ দ্বাৰা সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰা হৈছিল।^৪ কিতাপখনত অন্তৰ্ভুক্ত বেছিভাগ মহিলা শিল্পীয়েই ৱিমেন্স গেলাৰীত নিজৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু কিতাপখনত গেলাৰীখনৰ বিষয়ে তথ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।^১৩

গেলাৰীখন প্ৰকাশক 'কিডছ'ৰাছ ২' (Kidsaurus 2) আৰু 'স্পাইৰেল'ৰ সৈতে জড়িত আছিল। 'ৱিমেন্স গেলাৰী ইনকৰ্পৰেটেড' নামৰ দাতব্য সংস্থাটোৱে ২০০৫ চনলৈকে এক অভিভাৱক সংগঠন হিচাপে কাম কৰি গৈছিল আৰু স্পাইৰেল প্ৰকল্পসমূহৰ বাবে আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰি আহিছিল।^৩

গ্ৰন্থপঞ্জী

• Baker, Kirsty. (2016). Inhabiting the threshold: the Women's Gallery as liminal space in New Zealand's feminist art history. Victoria University of Wellington
• Collard, Judith. (May 2006). Spiral Women: Locating Lesbian Activism in New Zealand Feminist Art, 1975–1992. Journal of the History of Sexuality. University of Texas Press. পৃ. 292–320
• Dann, Christine. (1985). Up From Under: Women and Liberation in New Zealand 1970–1985. Bridget Williams Books Limited. ISBN 978-1-9273-2727-2