সৰণা বুঢ়ী

সৰণা বুঢ়ী (Woman of the Grove) হৈছে ভাৰত আৰু বাংলাদেশত বসবাস কৰা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে পূজা কৰা এক দেৱী। সৰনা বুঢ়ী শাল গছৰ বনৰ দেৱী ৰূপে বৰ্ণনা কৰা হয় আৰু তেওঁ পানী আৰু উদ্ভিদ জীৱনৰ লগত গভীৰভাৱে জড়িত। এই দেৱীক ঐতিহ্যগতভাৱে মুণ্ডা, কুৰুখ, আৰু ওৰাঁও জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পূজা কৰে।

বিৱৰণ

সৰণা বুঢ়ীক আত্মা, বৰষুণ, আৰু উদ্ভিদৰ সৈতে জড়িত দেৱী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। মুণ্ডা আৰু কুৰুখ জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতিত, যি আদিবাসী জনগোষ্ঠীৰ অংশ,^১২ সৰণা বুঢ়ীক সৰণা (পবিত্ৰ অৰণ্য) ৰক্ষক হিচাপে গণ্য কৰা হয়, য’ত আত্মাসমূহ বাস কৰে।^৩ কিছু উৎসৰ মতে, এই স্থানসমূহ অতীতৰ শাল বনৰ অৱশেষ, যিয়ে বংগৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ গঠন কৰিছিল।^১ স্থানীয় বিশ্বাস অনুসৰি, কোনো ব্যক্তি যদি শাল গছ কাটে বা ক্ষতি কৰে, তেন্তে সিয়েই অমঙ্গলৰ সন্মুখীন হয়।^৪ সেইবাবে এই অৰণ্যসমূহ পবিত্ৰ স্থান হিচাপে ৰক্ষা কৰা হয়।^২৪

সৰণা অঞ্চলসমূহ বিভিন্ন আদিবাসী সংস্কৃতিৰ ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছে, য'ত প্ৰতিটো গাঁওয়ে নিজৰ দেৱতাৰ উপাসনা কৰে।^৩ দেৱী সৰনা বুঢ়ী এই পবিত্ৰ স্থানসমূহত বাস কৰে আৰু সেইবাবে উপাসকসকলে ধৰ্মীয় উৎসৱত তেওঁলৈ সমৰ্পণ কৰে।^১২

মুণ্ডা সংস্কৃতিত, কিছুমান গাঁৱত সৰণা বুঢ়ীৰ সন্মানত ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়।^২ এই অনুষ্ঠানত, একাধিক মূৰ্গী উৎসৰ্গা কৰা হয় আৰু দেৱীৰ মূৰ্তি বা প্ৰতীকৰ সন্মুখত বলি দিয়া হয়।^৫ তাৰপাছত, উপাসকসকলে এক উৎসৱৰ আয়োজন কৰে, য’ত বলি দিয়া কুকুৰা ্খোৱা হয়। তাৰ পিছত, এক বাদ্য-গীতৰ সৈতে গাঁৱলৈ প্ৰসংগ চলোৱা হয়,^২ য’ত শাল ফুল ছটিয়াই দিয়া হয়, যি গাঁৱৰ ঘৰৰ দুৱাৰ সজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।^২