স্কটিছ দেশৰ নৃত্য

স্কটিছ দেশীয় নৃত্য হৈছে স্কটিছ দেশৰ সামাজিক নৃত্যৰ এটা ধৰণ, য'ত নৃত্যশিল্পীৰ দম্পতীৰ দলসমূহে এটা আকৃতিৰ ক্ৰমৰ দ্বাৰা প্ৰগতিশীল আৰ্হি গঠন কৰি নৃত্য় পৰিবেশন কৰে। এই নৃত্যসমূহ হাইলেণ্ড স্কটলেণ্ডৰ গেইলিক পৰম্পৰাৰ পৰা অহা সংগীতৰ ৰূপত (জিগছ, ৰিলছ আৰু ষ্ট্ৰেথস্পেই ৰিলছ) স্থাপন কৰা হয়, লগতে নৃত্যসমূহ পৰিবেশনত ব্যৱহৃত পদক্ষেপসমূহো। পৰম্পৰাগতভাৱে এটা আকৃতি সংগীতৰ লগত আঠ সংখ্য়াটোৰ সৈতে মিল খায়।

প্ৰকৃততে লোক নৃত্যকে দেশীয় নৃত্য বুলা হয়। প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৭ শতিকাৰ ইংলেণ্ডত ঐতিহাসিক অভিলেখত এই নৃত্য় দেখা যায়। হাইলেণ্ড সংগীত আৰু ভৰিৰ তালৰ সৈতে কান্ট্ৰী ডান্স (ইংৰাজী)ৰ দৰে স্কটিছ দেশীয় নৃত্য একে ভঙ্গিমাৰে পৰিবেশন কৰে। ই স্কটলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বলৰুম নৃত্যৰ ৰূপত পৰিণত হৈছে, ১৭৪৫ চনৰ জেকবাইটৰ উত্থানৰ পিছৰ দশকবোৰত "কেলেডোনিয়ান কান্ট্ৰী ডান্স" লণ্ডনৰ উচ্চ শ্ৰেণীৰ সমাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।^১ ১৭২৪ চনৰ আৰম্ভণিতে জন আৰু উইলিয়াম নীলৰ স্কটিছ নৃত্যৰ সুৰৰ এটা প্ৰকাশিত সংকলন আছিল "সৰ্বাধিক উদযাপিত স্কচ সুৰৰ সংকলন"।^{২ ৩}

১৮ শতিকাৰ আশে-পাশে যেতিয়া ই প্ৰথম জনপ্ৰিয় হৈছিল, তেতিয়া ই আছিল চুটি, দ্ৰুত নৃত্যৰ ৰূপ হিচাপে যিটো সাধাৰণতে নৃত্য কৰা অধিক দৰবাৰী নৃত্যৰ পৰা লঘু সকাহ পাইছিল।^৪ দেশীয় নৃত্যৰ আদিম ব্ৰিটিছ ৰূপৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা SCD ইংৰাজী দেশ নৃত্য, কনট্ৰা ডান্সিং, চেইলিধ নৃত্য, পুৰণি সময়ৰ নৃত্য আৰু আইৰিছ নৃত্য (যদিও স্কটলেণ্ডৰ বেছিভাগ মানুহেই 'চেইলিড নৃত্য' বা 'দেশীয় নৃত্য' শব্দ দুটা বিনিময়ত ব্যৱহাৰ কৰে, 'দেশীয় নৃত্য' প্ৰায়ে স্কুলত আৰু পিছলৈ শিকোৱা হয় 'cèilidh' অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ কৰা হয়)। ইয়াৰ কাৰণ হ'ল প্ৰাৰম্ভিক দেশীয় নৃত্যৰ ৰূপত এই নৃত্যৰ কিছুমানৰ সংমিশ্ৰণ^৫ আৰু পিছলৈ নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য মাষ্টাৰৰ জৰিয়তে ইয়াৰ ওপৰত ওপৰ সোমাই থকা প্ৰভাৱৰ দ্বাৰা ক্ৰছ-অভাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা।

স্কটিছ দেশীয় নৃত্য দুজন বা তাতকৈ অধিক দম্পতী নৃত্যৰ সৈতে সামাজিক নৃত্য স্কটিছ হাইলেণ্ড নৃত্য (এটা একক নৃত্যৰ ধৰণ)ৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰিব নালাগে। স্কটিছ কান্ট্ৰী নৃত্য আছে য'ত হাইলেণ্ডৰ উপাদান অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু লগতে হাইলেণ্ড শৈলীৰ পৰিবেশন নৃত্য আছে যিয়ে অন্যথা কান্ট্ৰী নৃত্যত দেখা পোৱা ফৰ্মেচন ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু এই দুটা নৃত্যৰ ৰূপ বিবেচনা কৰিলে তুলনামূলকভাৱে কম সামগ্ৰিকভাৱে প্ৰত্যেকেই।

নৃত্য

সাধাৰণ

স্কটিছ দেশীয় নৃত্যক নৃত্য কৰা সংগীতৰ ধৰণ অনুসৰি ৰিল (হৰ্ণপাইপকে ধৰি), জিগ আৰু ষ্ট্ৰেথস্পেই হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়। প্ৰথম দুটা প্ৰকাৰত (যাক দ্ৰুত সময়ৰ নৃত্য বুলিও কোৱা হয়) দ্ৰুত টেম্পো, দ্ৰুত গতি আৰু সজীৱ অনুভৱৰ বৈশিষ্ট্য থাকে। তৃতীয় প্ৰকাৰৰ (strathspey) টেম্পো বহুত লেহেমীয়া আৰু অধিক টেম্পাৰ, ৰাজ্যিক অনুভৱ। যদিও তলত সাধাৰণ নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে, এছচিডিৰ প্ৰায় সকলো উপাদানৰে বছৰ বছৰ ধৰি নৃত্য লেখকসকলৰ চঞ্চলতাৰ জৰিয়তে ব্যতিক্ৰম আছে; কিছুমান ব্যতিক্ৰম হ'ল এইটছাম ৰিল (ইয়াৰ দুটা অংশ ABBBBBBBBA হিচাপে পুনৰাবৃত্তি কৰা হৈছে আৰু সেয়েহে ই আন বেছিভাগ নৃত্যতকৈ যথেষ্ট দীঘল), দ্য ৱি কুপাৰ অৱ ফাইফ (দহটা বাৰ বাক্যাংশ—মিল কৰিবলৈ সংগীতৰ সৈতে), দ্য উইলোট্ৰি (সততে মাত্ৰ চাৰিবাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হয় আঠটা দম্পতী কাৰণ নৃত্যটো চেটৰ দুয়োটা মূৰৰ পৰা প্ৰতিফলিত কৰা হয়)।

নৃত্যশিল্পী আৰু চেট

স্কটিছ দেশৰ নৃত্য সাধাৰণতে সংগঠিত গঠনত নৃত্য কৰা হয় যাক "চেট" বুলি কোৱা হয়। চেটত তিনিটা বা তাতকৈ অধিক দম্পতী থাকে, সাধাৰণতে চাৰিটা কিন্তু কেতিয়াবা আঠটামান। "মানুহ" আৰু "ভদ্ৰমহিলা" বুলি কোৱা দুগৰাকী নৃত্যশিল্পীৰে এটা দম্পতী গঠিত; কিন্তু পুৰুষৰ তুলনাত এছ চি ডি নৃত্য কৰা মহিলাৰ সংখ্যা বহু বেছি হোৱাৰ বাবে মহিলাসকলে প্ৰায়ে "পুৰুষ হিচাপে" নাচে (সাধাৰণতে যিমানেই অভিজ্ঞ মহিলাই পুৰুষ হিচাপে নাচিব বা বাকী সকলো সমান হ'লে ওখ মহিলাগৰাকীয়ে পুৰুষ হিচাপে নাচিব যিহেতু কিছুমান সংখ্যা এইদৰে সহজ হয়)।

সাধাৰণ চেট আকৃতিটো "দীঘলীয়াকৈ" – প্ৰতিজন পুৰুষে নিজৰ সংগীৰ বিপৰীতে আৰু সকলো পুৰুষে একে ৰেখাত মহিলাৰ সন্মুখত থাকে। বাওঁফালৰ মানুহ আৰু তেওঁৰ সংগীক "প্ৰথম" বা "শীৰ্ষ শেষ" দম্পতী বুলি কোৱা হয় আৰু চেটসমূহ সাধাৰণতে এনেদৰে গঠন কৰা হয় যে প্ৰথম দম্পতী বেণ্ড, চিডি প্লেয়াৰ বা সংগীতৰ অন্য উৎসৰ সৈতে মঞ্চৰ আটাইতকৈ ওচৰত থাকে। গোটৰ আন আকৃতিসমূহৰ ভিতৰত ত্ৰিকোণীয় গোট (ত্ৰিভুজৰ কাষত তিনিটা দম্পতী, এইটো মোটামুটি বিৰল), বৰ্গক্ষেত্ৰৰ গোট (এটা বৰ্গক্ষেত্ৰৰ কাষত চাৰিজন দম্পতী) বা কেন্দ্ৰত অতিৰিক্ত দম্পতী(সমূহ) থকা বৰ্গক্ষেত্ৰৰ গোট; এইবোৰ বহুত কম যদিও স্কটলেণ্ডৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় নৃত্যত এই গঠন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেতিয়া চেটটো দীঘলীয়া নহয়, তেতিয়া ভদ্ৰমহিলাগৰাকীয়ে বাওঁফালে তেওঁৰ সংগীৰ কাষত নৃত্য আৰম্ভ কৰে।