সাগৰফেণা

সাগৰফেণা বা নোপাল, স্পেনিছ ভাষাত অপুণ্টিয়া কেকটাই, লগতে ইয়াৰ মঙহাল বহল পাতৰ বাবেও এটা সাধাৰণ নাম।

মেক্সিকোত প্ৰায় ১১৪টা প্ৰজাতি পোৱাৰ কথা জনা যায়,^১ য'ত ই অসংখ্য মেক্সিকান খাদ্যৰ সাধাৰণ উপাদান। নোপাল পেড কেঁচা বা সিজাই খাব পাৰি, মাৰ্মেলেড, চূপ, ষ্টু আৰু চালাডত ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে পৰম্পৰাগত চিকিৎসা বা জীৱ-জন্তুৰ বাবে খাদ্য হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। খেতি কৰা নোপালবোৰ প্ৰায়ে Opuntia ficus-indica বা Opuntia matudae প্ৰজাতিৰ যদিও প্ৰায় সকলো Opuntia প্ৰজাতিৰ পাতৰ দৰে পেড অংশ খাব পৰা। নোপাল কেকটাছৰ আনটো খাব পৰা অংশ হ'ল ফল, স্পেনিছ ভাষাত টুনা আৰু ইংৰাজীত "প্ৰিকলি পেয়াৰ" বুলি কোৱা হয়।

সাধাৰণতে মেক্সিকোত নোপাল সতেজ বিক্ৰী কৰা হয়, মেৰুদণ্ডৰ পৰা পৰিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু গ্ৰাহকৰ ইচ্ছা অনুসৰি ঠাইতে কাটি লোৱা হয়। ইয়াক টিনত বা বটলত ভৰাই নোপালিটো হিচাপেও পোৱা যায়, আৰু কমকৈ শুকুৱাই লোৱা হয়, বিশেষকৈ ৰপ্তানিৰ বাবে। টুকুৰা টুকুৰকৈ কাটি বা কিউবত ডাইচ কৰি লোৱা নোপালৰ সোৱাদ সেউজীয়া বীনৰ দৰে পাতল, সামান্য টেঙা আৰু ক্ৰিস্প, মিউচিলেজিনাছ টেক্সচাৰ থাকে। বেছিভাগ ৰেচিপিতে ইয়াত থকা মিউচিলেজিনাছ তৰল পদাৰ্থ ৰন্ধনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। বসন্ত কালত ইহঁতৰ আটাইতকৈ কোমল আৰু ৰসাল হয়।^২

নোপালেছক মেক্সিকান খাদ্যত বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যেনে নোপালৰ সৈতে কণী, নোপালৰ সৈতে মাংস, টেকোছ ডি নোপালেছ নামৰ চালাডত বিলাহী, পিঁয়াজ আৰু পনিৰৰ সৈতে। বা কেৱল নিজাকৈ এবিধ শাক হিচাপে খাব পাৰি। নোপালেছ নিউ মেক্সিকান খাদ্য^৩ আৰু টেক্সাছৰ টেজানো সংস্কৃতিতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছে।

পুষ্টি

প্ৰতি আমেৰিকান একাপ আহাৰত (২৩৬.৬ মিলিলিটাৰ) নোপাল ফল খাদ্যৰ খনিজ মেংগানিজৰ এক উৎকৃষ্ট উৎস (দৈনিক মূল্যৰ ২০%, ডিভি) আৰু ভিটামিন চি (১৩% ডিভি), মেগনেছিয়াম (১১% ডিভি) আৰু কেলচিয়াম (১৪% ডিভি)ৰ এক উত্তম উৎস,^৪ আৰু উদ্ভিদ পৰিপক্ব হোৱাৰ লগে লগে পুষ্টিকৰ উপাদানৰ পৰিমাণ উন্নত হয়।^৫ ইয়াৰ কেলচিয়াম জৈৱিকভাৱে উপলব্ধ নহ'বও পাৰে কাৰণ ই ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত শোষণ কৰিব নোৱাৰা জটিল কেলচিয়াম অক্সালেট হিচাপে উপস্থিত থাকে।^৬

অৰ্থনৈতিক মূল্য

সাগৰফেণা সমগ্ৰ মেক্সিকোতে ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পায়, বিশেষকৈ মধ্য মেক্সিকান শুষ্ক আৰু অৰ্ধশুষ্ক অঞ্চলত ইয়াৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়।

মেক্সিকোত ৩,০০০,০০০ হেক্টৰতকৈ অধিক (৭,৪০০,০০০ একৰ) মাটি ইয়াৰ খেতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নোপাল কেকটাই খেতি কৰাৰ তিনিটা সাধাৰণ উপায় আছে — বাণিজ্যিক বাগিচা, পৰিয়ালৰ ফাৰ্ম আৰু বাগিচা, বা অৰণ্যত। প্ৰায় ৫৭,০০০ হেক্টৰ (১,৪০,০০০ একৰ) কাঁইটীয়া ফলৰ উৎপাদনৰ বাবে, ১০,৫০০ হেক্টৰ (২৬,০০০ একৰ) পেড বা পাত উৎপাদনৰ বাবে আৰু ১০০ হেক্টৰ (২৫০ একৰ) কোচিন উৎপাদনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ১৯৯৬ চনত ১০,৩০০ হেক্টৰ মাটিত আছিল কাঁইটীয়া ফলৰ খেতিয়ক, লগতে প্ৰায় ৮০০০ সাধাৰণ নোপাল কৃষক, প্ৰচেছিং উদ্যোগ আৰু কচিনিয়াল উৎপাদনৰ সৈতে জড়িত সকলো লোক; মেক্সিকান জনসংখ্যাৰ যথেষ্ট সংখ্যকক নিয়োজিত কৰে। মেক্সিকোৰ আঠাইশখন ৰাজ্যত নোপাল খেতি কৰা হয় আৰু মেক্সিকো চহৰত ৭৪% নোপালৰ খেতি কৰা হয়, বাৰ্ষিক ৫৮,০০০ টন, টুনা আৰু পেড উভয়ৰে উৎপাদন হয়।^৭ নোপালৰ খেতিয়ে বহুতো সম্প্ৰদায়ক জীৱিকাৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপন, খাদ্য, উপাৰ্জন আৰু তেওঁলোকক নিজৰ মাটিত থাকিবলৈ সুবিধা দিয়ে।

২০০৬ চনত মেক্সিকোত কেকটাছ খোৱা মথ Cctoblastis cactorum ধৰা পৰাৰ ফলত দেশখনৰ উদ্ভিদ অনাময় কৰ্তৃপক্ষৰ মাজত উদ্বেগ সৃষ্টি হয়, কাৰণ এই পোকটোৱে কেকটাছ উদ্যোগৰ বাবে সম্ভাৱ্যভাৱে বিধ্বংসী হ'ব পাৰে।^৮ ১৯২৫ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াতো একেটা পোককে সফলতাৰে ব্যৱহাৰ কৰি দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পোৱা কেকটাছৰ জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হয়, যিটো কেকটাছৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পিছত আক্ৰমণাত্মক প্ৰজাতিলৈ পৰিণত হৈছিল।^৯