লুচিয়া আলবাৰ্টি

লুচিয়া এন আলবাৰ্টি ( Lucía N. Alberti; জন্ম: ১৩ ডিচেম্বৰ ১৯৪৪ চন), এগৰাকী আৰ্জেণ্টিনাৰ উগ্ৰ নাৰীবাদী আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ইউনিয়ন চিভিকা ৰেডিকেল (UCR)ৰ এগৰাকী নেত্ৰী।^১

তেওঁ ইউনিয়ন চিভিকা ৰেডিকেলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ডেপুটি (১৯৮৫-১৯৮৯), মানৱ অধিকাৰৰ বাবে স্থায়ী বিধানসভাৰ নেত্ৰী,^২ আৰু মুজেৰেছ প’ৰ লা পাজ, এল ডেছাৰ’লো ৱাই লা ইগুয়াল্ডাড ("শান্তি, উন্নয়ন আৰু সমতাৰ বাবে মহিলা") সংস্থাৰ সভানেত্ৰী আছিল। বৰ্তমান তেওঁ এছ’চিয়েচনছ প্ৰ’ নেচনছ ইউনিডাছ ডি আমেৰিকা লেটিনাৰ সভানেত্ৰী।^৩

জীৱন

১৯৭১ চনৰ মাজভাগৰ পৰা ১৯৭৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁ জুভেন্টুড ৰেডিকেল ৰিভল্যুচনেৰিয়া ("ৰেডিকেল ৰিভল্যুচনেৰী ইউথ", জে আৰ আৰ)ৰ কেপিটেল কমিটিৰ সদস্য আছিল।^৪ জে আৰ আৰৰ ভিতৰত জুভেনটুড ৰেডিকেল ট্ৰেবাজাডোৰা ("ৰেডিকেল ৱৰ্কিং ইউথ")ৰ অন্যতম নেত্ৰী আছিল তেওঁ। জে আৰ আৰ আছিল একমাত্ৰ সংগঠন যিটো কমিউনিষ্ট বা পেৰ’নিষ্ট নাছিল যিটো প্ৰথম আলিয়াঞ্জা এণ্টিকিউনিষ্টা আৰ্জেণ্টিনাৰ ক’লা তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। ব্লেকলিষ্টত দেখা দিয়াৰ বাবে জে আৰ আৰ ভংগ কৰিবলগীয়া হৈছিল।

১৯৮৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰীয় পুনৰ্গঠন প্ৰক্ৰিয়াৰ শেষৰ ফালে (১৯৭৬-১৯৮৩) এল পৰ্টেনো কাকতৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত বোমা স্থাপন কৰা হয়, তেতিয়া আলবাৰ্টিয়ে কাকতখনৰ সমৰ্থনত এখন পত্ৰ লিখিছিল।^৫

সেই সময়ছোৱাত আলবাৰ্টিয়ে এছ’চিয়েচন প্ৰ’ নেচনছ ইউনিডাছ ডি আৰ্জেন্টিনা (ANUA) প্ৰতিষ্ঠা কৰে।^২ এই সংস্থাৰ জৰিয়তে তেওঁ দশক দশক ধৰি আৰ্জেণ্টিনাত নতুন নাৰীবাদ আৰু মানৱ সৰবৰাহৰ দৰে বিষয়ক কেন্দ্ৰ কৰি শ শ আন্তঃশাখা সন্মিলনৰ আয়োজন কৰিছে।^৬

গণতন্ত্ৰৰ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁ এটা সৰু ৰাজনৈতিক পদবী লাভ কৰে: তেওঁক লা চাকাৰিটা কবৰস্থানৰ প্ৰশাসক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।^৭

১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৮৯ চনলৈকে তেওঁ জৰ্জ ভানোছি, নৰ্মা এলেগ্ৰন ডি পণ্টে, মাৰ্চেলো ষ্টুব্ৰিন, কাৰ্লোছ বেলো, জোচে ডমিংগো কানাটা, ৱাই এৰিয়েল পুয়েব্লাৰ সৈতে মিলি ইউনিয়ন চিভিকা ৰেডিকেলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমন্বয়ক সমিতিৰ দ্বাৰা মনোনীত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ডেপুটি আছিল।

২০০০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁ চিটি অৱ বুয়েনছ আয়াৰ্ছ চেণ্টাৰ ফৰ চিভিক কণ্ট্ৰল এণ্ড পাৰ্টিচিপেচনৰ সাধাৰণ পৰিচালক আছিল।^৮

তেওঁ আন এখন সম্ভৱপৰ পৃথিৱী গোটৰ সদস্য।^৪