যোছেফ ষ্টালিন

যোছেফ ষ্টালিন (জৰ্জিয়ান: იოსებ სტალინი; জন্ম: ১৮ ডিচেম্বৰ ১৮৭৮ – মৃত্যু: ৫ মাৰ্চ ১৯৫৩) আছিল ছ'ভিয়েট সংঘৰ প্ৰধান নেতা আৰু কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ভ্লেডিমিৰ লেনিনৰ পাছত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ নেতা হৈ উঠি ১৯২০–৫০ দশকত ছোভিয়েট কৌশল আৰু নীতিসমূহৰ পৰিচালনা কৰিছিল।^১

শৈশৱ আৰু শিক্ষাজীৱন

তেওঁ গ'ৰি নামৰ জৰ্জিয়াৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। Ioseb Jughashvili আছিল তেওঁৰ জন্মনাম। কৈশোৰত তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক ধৰ্মীয় বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল, কিন্তু তাতকৈ বেছি আকৃষ্ট হৈছিল বিপ্লৱী সাহিত্য আৰু মাৰ্ক্সবাদত।^২

ৰাজনৈতিক উত্থান

তেওঁ ৰাছিয়ান সমাজ-ডেমোক্ৰেটিক পাৰ্টিৰ বলশেভিক শাখাত যোগ দিয়ে। ১৯১৭ চনৰ বিপ্লৱৰ পাছত তেওঁ ভ্লেডিমিৰ লেনিনৰ নেতৃত্বত কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।

লেনিনৰ মৃত্যুৰ পাছত (১৯২৪), ষ্টালিনে ধীৰে ধীৰে ৰাজনৈতিক প্ৰতিদ্বন্দ্বী সকলক হঠাই দিয়ে আৰু এক-নায়ক স্বত্ব লৈ সাধাৰণ সম্পাদক পদৰ জৰিয়তে ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ একক নেতা হৈ উঠে।^৩

শাসনকাল (১৯২৭–১৯৫৩)

ষ্টালিনৰ শাসনকাল ছোভিয়েট ইতিহাসত দ্ৰুত আধুনিকীকৰণ, শিল্পায়ন, কিন্তু এক নৃশংস দমনমূলক শাসনৰ বাবে পৰিচিত।

পঞ্চবৰ্ষীয় পৰিকল্পনা আৰু শিল্পায়ন

তেওঁ পঞ্চবাৰ্ষিকী পৰিকল্পনাৰ জৰিয়তে শিল্প আৰু কৃষি খণ্ডত ব্যাপক পুনঃগঠন চলায়। যদিও উৎপাদন বৃদ্ধি পায়, বহু কোটি কৃষক সামূহিককৰণৰ সময়ত অনাহাৰত মৃত্যুমুখত পৰে।^৪

Great Purge

১৯৩৬–৩৮ চনত তেওঁ দলীয় নেতা, বুদ্ধিজীৱী, সাধাৰণ জনতা — সকলোকে সন্দেহৰ ভিত্তিত বন্দী, শাস্তি আৰু মৃত্যুদণ্ড দিয়ে। ই Great Terror নামেৰে জনাজাত।^৫

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰু বিজয়

ষ্টালিন দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত নাজী জাৰ্মানীৰ বিৰুদ্ধে মিত্ৰ ৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে জোট বদ্ধ হয়। ষ্টেলিনগ্ৰাডৰ যুদ্ধত বিজয়ৰ পাছত ছোভিয়েট ইউনিয়ন ইউৰোপৰ বৃহৎ শক্তি ৰূপে উঠি আহে।^৬

মৃত্যু

৫ মাৰ্চ ১৯৫৩ চনত ষ্টালিনৰ মৃত্যু হয়। তাৰ পিছত নিকিতা খ্ৰুশ্চেভৰ নেতৃত্বত তেওঁৰ একাধিক নীতিকৰ সমালোচনা আৰু সংশোধন আৰম্ভ হয়।^৭

ঐতিহাসিক মূল্যায়ন

ষ্টালিন একাধাৰে আধুনিক ছোভিয়েট শক্তিৰ নিৰ্মাতা আৰু নৃশংস একনায়ক হিচাপে পৰিচিত। তেওঁৰ শাসনত কোটি কোটি লোক মৃত্যু, বন্দীত্ব আৰু অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল, কিন্তু ছোভিয়েট শক্তি বৃদ্ধি হৈছিল।