মুলাডোনা

কাটালন পৌৰাণিক কাহিনীত মুলাডোনা বা ডোনামুলা বুলিও কোৱা (কাটালান ভাষাত খচ্চৰ-মহিলা বা মহিলা-খচ্চৰ) হৈছে মানৱ নাৰীৰ মূৰ থকা এটা মাইকী খচ্চৰ। কিংবদন্তি অনুসৰি এগৰাকী যুৱতীক চহৰৰ মানুহে অনাদৰ আৰু অধৰ্মী বুলি অভিশাপ দিছিল আৰু সেই অভিশাপৰ ফলত তেওঁ খচ্চৰলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল।^১

কাটালন কিংবদন্তি অনুসৰি তাই বিশেষকৈ ৰাতিৰ ভাগত পাহাৰত ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু খচ্চৰ শাৰীত যোগদান কৰিছিল। দাবী কৰা হৈছিল যে, তাইৰ উপস্থিতিত খচ্চৰবোৰ ইমানেই ভয় খাইছিল যে ভয়তে খোজ কাঢ়ি গৈ দ খাৱৈত মৃত্যুমুখত পৰিছিল।

মুলাডোনা দেখাত খচ্চৰৰ দৰে, কিন্তু ই মানুহ আৰু জন্তুৰ শৰীৰৰ মিশ্ৰণ, ইয়াৰ চুলিৰ গুৰি নাৰীৰ চুলিৰ দৰে আৰু ইয়াৰ মুখখন এতিয়াও জন্তুৰ দৰে দেখা গৈছে যদিও স্পষ্টভাৱে মানুহৰ অৱয়ব।

ইয়াক সদায় খচ্চৰৰ চাৰিখন ভৰিৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়, কিন্তু কেতিয়াবা আগৰ দুখন ভৰিয়ে বুকুৰ সংযোগ ঘটায়, যিটো খচ্চৰৰ ডিঙি থকা ঠাইত অৱস্থিত। ইয়াৰ উপৰি প্ৰাণীটোৰ শৰীৰত সদায় স্তনৰ উপস্থিতিয়ে ইয়াক মাইকী সত্ত্বা বুলি প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়।

খচ্চৰ মানুহবোৰে নিজৰ খচ্চৰবোৰক সৰু সৰু মুলাডোনা আকৃতিৰ ৰুটিৰ টুকুৰা খাবলৈ দিছিল, এই বিশ্বাসত যে, ইয়াৰ ফলত জীৱ-জন্তুবোৰৰ ভয় বন্ধ হ’ব আৰু তাই দেখা দিলে তাইক আওকাণ কৰিব পাৰিব। ইয়াৰ উপৰি তেওঁলোকে বাৰে বাৰে খচ্চৰৰ শাৰীটোত থকা খচ্চৰৰ সংখ্যা গণনা কৰিছিল যাতে তেওঁলোকে গম নোপোৱাকৈয়ে মুলাডোনাই তেওঁলোকৰ জীৱ-জন্তুৰ লগত মিহলি হৈ পৰিছে নেকি সেই কথা পৰিস্কাৰ হ’ব বিচাৰিছিল, যাৰ ফলত মুলাডোনাই কৰিবব পৰা ধ্বংসৰ মূল্য পৰিশোধ নকৰাকৈ সিহঁত থাকিব পাৰিছিল।

তথ্যসূত্ৰ

• Joan Soler i Amigó. Enciclopèdia de la fantasia popular catalana. Editorial Barcanova, 1998., 9788448900120