মাৰ্কছ ৰড্ৰিগেজ পাণ্টোজা

মাৰ্কছ ৰড্ৰিগেজ পাণ্টোজা (জন্ম ৭ জুন ১৯৪৬, স্পেইনৰ আনোৰাত) এটা বিখ্যাত বন্য শিশু। সাত বছৰ বয়সত তেওঁক এজন ছাগলীপালকৰ হাতত বিক্ৰী কৰা হৈছিল আৰু তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত মাৰ্কছ ছিয়েৰা মৰেনাত পহুবোৰৰ সৈতে অকলে বাস কৰিছিল। ১৯ বছৰ বয়সত তেওঁক সভ্য সমাজলৈ ঘূৰাই অনা হয় যদিও সামঞ্জস্য স্থাপন কৰাত অসুবিধা হয়। গেব্ৰিয়েল জেনাৰ মেনিলাই তেওঁৰ গোচৰৰ বিষয়ে পি এইচ ডি থিছিছ লিখিছিল, যাৰ শিৰোনাম আছিল He jugado con lobos (ইংৰাজী শিৰোনাম I Have Played with Wolves)।^১

পিছলৈ তেওঁ Entrelobos (ইংৰাজী শিৰোনাম Among Wolves) ছবিখনৰ বিষয়-বস্তু হৈ পৰে, য’ত তেওঁ চমুকৈ অভিনয় কৰে।^২৩

২০১৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ এটা সাক্ষাৎকাৰ দিছিল, তাত তেওঁ কয় যে তেওঁ মানুহৰ স্বভাৱত হতাশ হৈছে আৰু তেওঁ মানুহৰ সমাজ এৰি পাহাৰলৈ উভতি যাব পাৰিব বুলি কামনা কৰে।^৪

জীৱনী

মাৰ্কছৰ জন্ম হৈছিল স্পেইনৰ কৰ্ডোবা প্ৰদেশৰ আনোৰাত। তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে মাদ্ৰিদলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু তাৰপৰাই মাকে অষ্টম সন্তান জন্ম দি মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু তাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে মাৰ্কছৰ তিনি বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ইয়াৰ পিছত দেউতাকে আন এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰায়, যিগৰাকীৰ ইতিমধ্যে পূৰ্বৰ বিবাহৰপৰা সন্তান জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ সতীয়া মাকে তেওঁক নিষ্ঠুৰ নিৰ্যাতন চলাইছিল। ১৯৫০ চনত তেওঁলোকে ছিয়েৰা মৰেনাৰ চিউডাড ৰিয়েলৰ ফুয়েনকালিয়েণ্টেত বসতি স্থাপন কৰে আৰু তাতেই তেওঁলোকে কয়লা নিৰ্মাণৰ কামত নিজকে উৎসৰ্গা কৰে।

১৯৫৪ চনলৈকে মাৰ্কছে ডেকা জীৱনৰ বহু সময় সতীয়া মাকৰ নিৰ্যাতনৰ মাজত কটায়। সেই বছৰ সাত বছৰ বয়সত তেওঁক বিক্ৰী বা ডেলিভাৰী কৰা হৈছিল স্থানীয় এজন মাটিৰ মালিকক আৰু তেওঁ তেওঁক ছাগলী ৰখীয়াৰ তত্ত্বাৱধানত ৰাখিছিল। শিশুটিয়ে ভৱিষ্যতে ভেড়াৰখীয়াৰ সলনি হিচাপে কাম কৰিব লগা হৈছিল যদিও মালিকৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁক প্ৰকৃতিৰ ওচৰত ত্যাগ কৰা হৈছিল। ১৯৬৫ চনত চিভিল গাৰ্ডে তেওঁক এঘাৰ বছৰ মানুহৰপৰা সম্পূৰ্ণ বিচ্ছিন্ন হৈ আৰু বনৰ মাজত সংগীহীন অৱস্থাত বিচাৰি পায়। চিভিল গাৰ্ডে তেওঁক বলপূৰ্বকভাৱে ফুয়েনকালিয়েণ্টেলৈ লৈ যায়, বান্ধি থোৱা হয় আৰু মুখ বন্ধ কৰি দিয়া হয়, কাৰণ তেওঁ চিঞৰি উঠিছিল আৰু জন্তুৰ দৰে কামুৰিছিল। সেই সময়ত জীয়াই থকা পিতৃৰ বিৰুদ্ধে আৰক্ষীয়ে কেতিয়াও অভিযোগ উত্থাপন কৰা নাছিল আৰু পুত্ৰক চিনি পোৱাৰ লগে লগে জেকেট হেৰুৱাৰ বাবেহে তিৰস্কাৰ কৰিছিল।

ওচৰৰ চিকিৎসালয় এখনত নিয়োজিত নানসকলে এজন পুৰোহিতৰ সৈতে তেওঁক শিকাইছিল, আকৌ, বাক্যৰ ব্যৱহাৰ, কেনেকৈ সাজ-পোছাক পিন্ধিব লাগে, কেনেকৈ খোজ কাঢ়িব লাগে আৰু কাটলেৰীৰ সৈতে খাব লাগে। যেতিয়ালৈকে তেওঁক প্ৰাপ্তবয়স্ক হিচাপে সমাজৰ জীৱনৰ সৈতে পুনৰ পৰিচয় কৰাই দিয়া হোৱা নাছিল, তেতিয়ালৈ মাদ্ৰিদৰ ভেলেজো ফাউণ্ডেশ্যনৰ হস্পিতাল ডি কনভেলেচিয়েণ্টেছত তেওঁক ভৰ্তি কৰা হৈছিল। তেওঁক মালৰ্কালৈ পঠিওৱা হৈছিল, য’ত তেওঁ হোষ্টেলত থাকি কামৰ খৰচ উলিয়াইছিল।

তেওঁ সামৰিক সেৱা কৰিছিল আৰু গোহালিৰ ৰখীয়া হিচাপে আৰু আতিথ্য উদ্যোগত কাম কৰিবলৈ নিজকে উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁৰ কিছুমান চিনাকি মানুহে তেওঁক ঠগি আৰু প্ৰতাৰণা কৰি অতি সঘনাই আৰ্থিকভাৱে সুবিধা লৈছিল, কিয়নো তেওঁ সম্পূৰ্ণ বিচ্ছিন্নভাৱে বহু বছৰ কটাই আৰ্থিক আৰু সাংস্কৃতিক জ্ঞানত অনভিজ্ঞ হৈ পৰিছিল। মালাগাৰ ফুৱেংগিৰোলাত অস্থিৰ জীৱন-যাপনৰ ব্যৱস্থাৰ পিছত, য’ত তেওঁ আনকি এটা গুহাতো বাস কৰিছিল, তেওঁ ৰাণ্টেৰ অ’ৰেন্সেৰ ভিতৰৰ এখন গাঁৱলৈ গুচি যায়। তাত তেওঁক আদৰণি জনায় অৱসৰপ্ৰাপ্ত আৰক্ষী বিষয়া মেনুৱেল বাৰাণ্ডেলা লোছাডাই। মাৰ্কছে তেওঁক "জেফে" বুলি কয় আৰু লোছাডাৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁক পৰিয়াল বুলি গণ্য কৰিছিল।^৫

বৰ্তমান মাৰ্কছক ডাচ পৰিয়ালৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আছে, তেওঁক সঘনাই চহৰ পৰিষদ, সংঘ আৰু বৈচিত্ৰ্যমজ় সংগঠনে বক্তৃতা দিবলৈ আৰু তেওঁৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁৰ বহুতো টেলিভিছন অনুষ্ঠানত সাক্ষাৎকাৰ লোৱা হৈছে।^৬৭