মাৰাপাচি পুতলা

মাৰাপাচি পুতলা, যাক মাৰাপাচি বোম্মাই (আক্ষৰিক অৰ্থ: "কাঠৰ পুতলা") বুলিও জনা যায়, হ’ল বিশেষভাৱে ৰক্ত চন্দন (Pterocarpus santalinus) বা শিমলু গছৰ কাঠ (Bombax) বা ৰঙা কাঠৰ (Sequoioideae) দ্বাৰা তৈয়াৰী পৰম্পৰাগত পুতলা। বিজয়া দশমী বা নৱৰাত্ৰি উদযাপনৰ অংশ হিচাপে দক্ষিণ ভাৰতত অনুষ্ঠিত গোলু উৎসৱৰ সময়ত এই পুতলাসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সাধাৰণতে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ যোৰ হিচাপে তৈয়াৰ কৰা এই পুতলাবোৰক শিশুসকলে খেলাৰ অংশ হিচাপে কাপোৰ পিন্ধায় আৰু গোলু বা "বোম্মাই কোলু" উৎসৱৰ সময়ত প্ৰদৰ্শন কৰে। তিৰুপতি হ’ল এনে এক স্থান য’ত এই পুতলাসমূহ বিশেষভাৱে অলংকাৰিকভাৱে খোদিত কৰা হয় আৰু কোৱা হয় যে এই পুতলাবোৰে ভগৱান ভেঙ্কটেশ্বৰ আৰু তেওঁৰ সহধৰ্মিণীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।^১২৩ এইবোৰ কোণ্ডাপল্লীতো ৰজা-ৰাণী পুতলা হিচাপে তৈয়াৰ কৰা হয়, যিবোৰ গোলু উৎসৱৰ সময়ত প্ৰদৰ্শন কৰাটো বাধ্যতামূলক।^৪

পৰম্পৰা অনুসৰি, যেতিয়া জীয়ৰীয়ে তেওঁৰ বোম্মাই কোলু সজোৱাৰ কাম আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া মাকৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে মাৰাপাচি পুতলা উপহাৰ হিচাপে পোৱাটো এক নিয়ম।^৫ দক্ষিণ ভাৰতত অনুসৰণ কৰা এক বিশেষ প্ৰথা হ’ল নৱবিবাহিত দম্পতীক তেওঁলোকৰ সন্তানৰ খেলাৰ বাবে মাৰাপাচি পুতলা উপহাৰ দিয়া। ৰক্ত চন্দনেৰে নিৰ্মিত এই পুতলাৰ বিশেষত্ব হ’ল এই কাঠৰ ঔষধি গুণ। যেতিয়া শিশুৱে ৰক্ত চন্দনেৰে নিৰ্মিত এই খেলনাটো চাটে, তেতিয়া শিশুৰ লালটিয়ে কাঠৰ পৰা এক নিষ্কাশিত অংশ লাভ কৰে যিটো শিশুৰ শৰীৰে শোষণ কৰি লয়।^৬

দক্ষিণ ভাৰতত নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ অংশ হিচাপে অনুষ্ঠিত হোৱা গোলু উৎসৱৰ সময়ত, বিশেষকৈ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, কৰ্ণাটক আৰু তামিলনাডু ৰাজ্যত মাৰাপাচি পুতলাসমূহ প্ৰদৰ্শনীৰ অংশ হয়। এই প্ৰদৰ্শনীসমূহ ৩, ৫, ৭, ৯ বা ১১ তৰপত বা চিৰিত সজোৱা হয়, কিন্তু সাধাৰণতে নটা তৰপত থাকে। পৰম্পৰাগত সজ্জাত একেবাৰে ওপৰৰ তৰপটো মাৰাপাচি পুতলা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। মাটি বা কাঠেৰে তৈয়াৰী আন পুতলাবোৰ নিৰ্দিষ্ট তৰপবোৰত সজোৱা হয়। নৱৰাত্ৰিৰ প্ৰথম দিনা, যিটো দিন অমাৱস্যাৰ পিছদিনা পৰে, সেইদিনা ঘৰৰ মহিলাসকলে দেৱী পাৰ্বতী, লক্ষ্মী আৰু সৰস্বতীৰ পূজা অৰ্চনা কৰে।^৭