বানবুৰী কে’ক

বানবুৰী কে’ক এবিধ মছলাযুক্ত, কণী আকৃতিৰ, কিচমিচ ভৰ্তি পেষ্ট্ৰি। ১৯ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰাই বানবুৰী কে’ক ক্ৰমান্বয়ে এক্লেছ কেকৰ সৈতে মিল খাইছে; কিন্তু আগৰ ৰুপবোৰ আধুনিক পেষ্ট্ৰিৰ পৰা যথেষ্ট পৃথক আছিল। কিচমিচৰ উপৰিও ভৰোৱা মিশ্ৰণত সাধাৰণতে বাকলি, ব্ৰাউন চুগাৰ, ৰাম আৰু জাইফল থাকে। পৰম্পৰাগতভাৱে দুপৰীয়াৰ চাহৰ সৈতে বানবুৰী কে’ক খোৱা হয়।

এসময়ত ইংলেণ্ডত একান্তভাৱে নিৰ্মিত আৰু বিক্ৰী কৰা বেনবেৰী কেক ১৫৮৬ চনৰ পৰা এই অঞ্চলত গোপন ৰেচিপি অনুসৰি তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু আজিও তাতেই তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও ইমান পৰিমাণে নহয়।^১ এসময়ত এই কে’কবোৰ অষ্ট্ৰেলিয়া, ইষ্ট ইণ্ডিজ আৰু আমেৰিকালৈকে পঠিওৱা হৈছিল, সাধাৰণতে স্থানীয়ভাৱে নিৰ্মিত বেতৰ কামৰ ঝুৰিত।^২ ইংলেণ্ডৰ ৰেল ষ্টেচনৰ সতেজতা কক্ষত বিক্ৰী কৰা হৈছিল।^৩

বানবুৰী কে’ক প্ৰথমে এডৱাৰ্ড ৱেলচমেনে উদ্ভাৱন কৰিছিল, যাৰ দোকান পাৰ্ছনছ ষ্ট্ৰীটত আছিল।^৪ নথিভুক্ত ৰেচিপিসমূহ ১৭ শতিকাৰ সময়ছোৱাত গেৰভাজ মাৰ্খামে (দ্য ইংলিছ হাছৱাইফ, ১৬১৫, পৃষ্ঠা ৭৫–৭৬) আৰু আনসকলে প্ৰকাশ কৰিছিল। এই ৰেচিপিসমূহ সাধাৰণতে বানবুৰী কে’কৰ আধুনিক ধাৰণাটোৰ পৰা বহুখিনি পৃথক; পিছৰ ৰেচিপিসমূহ কে’কতকৈ টাৰ্ট বা টাৰ্ণঅভাৰৰ সৈতে অধিক মিল থাকে।^৩ এলিজাবেথৰ এটা ৰেচিপিত এম্বাৰগ্ৰিছ, কস্তুৰী আৰু গোলাপৰ পানীৰ দৰে সোৱাদ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যিবোৰ ঐতিহাসিকভাৱে সুগন্ধিত ব্যৱহৃত আৰু আধুনিক প্ৰস্তুতিত সাধাৰণতে দেখা নাযায়।^৫

ৰাণী ভিক্টোৰিয়াক প্ৰতি আগষ্ট মাহত অছবৰ্ণৰ পৰা বালম'ৰাললৈ যোৱাৰ সময়ত বানবুৰী কে’ক উপহাৰ দিয়া হৈছিল।^৬ ছুইণ্ডন ৰেলৱে ষ্টেচনৰ কুখ্যাতভাৱে দুৰ্বলভাৱে পৰিচালিত ১৯ শতিকাৰ সতেজতা কক্ষবোৰত "বানবুৰী কে’ক আৰু গাহৰিৰ মাংসৰ পাই (স্পষ্টভাৱে বাসি)" বিক্ৰী কৰা হৈছিল।^৭৮ ১৯৩৯ চনত পৰিৱেশিত নৰ্মান কলিন্সৰ উপন্যাস লণ্ডন বিলংগছ টু মিত কনিয়ে ভিক্টোৰিয়া ষ্টেচনত বানবুৰী কে’ক খায়।^৯

১৯৫৯ চনত আৰম্ভ হোৱা বানবুৰী হিষ্ট'ৰিক্যাল ছ'চাইটিৰ জাৰ্নেলখনৰ শিৰোনাম হৈছে কেক এণ্ড ককহৰ্ছ ("ককহৰ্ছ" ই নাৰ্চাৰীৰ ছন্দ "Ride a cock horse to Banbury Cross"ক বুজায়, আন এটা সংস্থা যাৰ বাবে চহৰখন বহল বিশ্বত সুপৰিচিত)।^১০