পৰনাৰ (তামিল: பரணர்) (প্ৰায় ১ম শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দ) সংগম যুগৰ কবি আছিল, যাৰ বাবে সংগম সাহিত্যৰ ৮৪টা পদ্যৰ আৰোপ কৰা হৈছে, ইয়াৰ উপৰিও তিৰুৱল্লুৱ মালাইৰ ৬ নং পদটো তেওঁৰ বুলি কোৱা হয়।১
জীৱনী
পৰনাৰ পানাৰ জাতিৰ আছিল। তেওঁ কপিলাৰ২ আৰু প্ৰথম নাক্কিৰাৰৰ বন্ধু আছিল।৩ তেওঁ বিভিন্ন ৰাজকীয় গীত গাইছে, যথা, কাদল পিৰাকোটিয়া চেংগুট্টুভান, চোলান উৰুভাপাত্ৰেৰ ইলাঞ্চেট চেন্নি, চেৰমন কাদালোটিয়া ভেলকেলু কুট্টুভান, কুডাক্কো নেদুঞ্চেৰালাধন, আৰু চোলান ভেৰপাত্ৰদক্কাই পেৰুনাৰ্কিলি।৪
সংগম সাহিত্যলৈ অৱদান
পৰনাৰে প্ৰায় ৮৫টা পদ ৰচনা কৰিছে, যিবোৰৰ কুৰুণথোগাইত ১৭টা, নাট্ৰিনাইত ১২টা, অগনানুৰুত ৩২টা, পুৰাণনুৰুত ১৩টা, পাথিত্ৰুপাথুৰত ১০টা আৰু থিৰুৱল্লুৱ মালাইত ১টা আছে।৫
চেৰা ৰজা চেংগুট্টুভানক প্ৰশংসা কৰি পৰনাৰে উদাম্বৰকাট্টু ভাৰী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ কুট্টুভান চেৰালক 'বৰ্তমান' বুলি গ্ৰহণ কৰে।৬
তথ্যসূত্ৰ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “পৰনাৰ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৪৬৩৮১ (৩০ অক্টোবৰ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।