প্ৰলম্ব

প্ৰলম্ব হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত বলোৰামে হত্যা কৰা এক অসুৰ। প্ৰাসংগিক কিম্বদন্তি অনুসৰি অসুৰে গোপালকৰ বেশ ধৰি কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ সৈতে জাঁপ খেলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, যাৰ চৰ্ত অনুসৰি পৰাজিতজনে বিজয়ীক পিঠিত কঢ়িয়াই নিব লাগে। প্ৰলম্ব তৎক্ষণাত হাৰিল, আৰু বলোৰামক পিঠিত কঢ়িয়াই নিবলৈ বাধ্য হ’ল। কিন্তু তাৰ পিছত প্ৰলম্বই নিজৰ স্বৰূপ প্ৰকাশ কৰি শৰীৰটো বৃহৎ অৱয়বলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি বলোৰামক আঁকোৱালি লৈ দৌৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে; সেইটো হ’লহেঁতেন, যদিহে কৃষ্ণই তেওঁক ধমক দি বাধা নিদিলেহেঁতেন। তাৰ পাছত বলোৰামে প্ৰলম্বক আঁঠুৰে চেপি ধৰিলে, একেলগে মূৰ আৰু মুখত মুঠিৰে আঘাত কৰিলে, দুয়োটা চকুত আক্ৰমণ কৰিলে। মুখৰ পৰা তেজ বমি কৰি মগজুটো লাওখোলাৰ পৰা বাহিৰ কৰি অসুৰক পৃথিৱীলৈ নমাই আনি হত্যা কৰা হ’ল। বিষ্ণু পুৰাণ আৰু মহাভাৰতত প্ৰলম্বৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

সাহিত্যত

বিষ্ণু পুৰাণত অসুৰ ধেনুকৰ পৰাজয়ৰ পিছত বধ হোৱা অসুৰৰ শক্তিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে:^১

সংকৰ্ষণক কঢ়িয়াই নিয়াটো প্ৰলম্বৰ পাল হোৱাৰ বাবে বলোৰামে ক’লা ডাৱৰৰ ওপৰত চন্দ্ৰৰ দৰে কান্ধত উঠিল; আৰু দানৱে তেওঁক লগত লৈ দৌৰি গ’ল, ৰৈ নাথাকিল যদিও নিজকে বলোৰামৰ ওজন সহ্য কৰিব নোৱাৰা যেন পাই তেওঁ নিজৰ উৰ্ধৰ অংশটো ডাঙৰ কৰিলে আৰু বাৰিষা ক’লা ডাৱৰৰ দৰে দেখা গ’ল, বলোৰামে তেওঁক জুইত পোৰা পৰ্বতৰ দৰে দেখিলে, মূৰত মুকুট পিন্ধি ডিঙিত মালা ওলমি আছে, চকু দুটা গাড়ীৰ চকাৰ দৰে ডাঙৰ, এক ভয়ংকৰ ৰূপ, আৰু খোজেৰে পৃথিৱী কঁপাই, কঢ়িয়াই নিয়াৰ সময়ত, ভায়েকক মাতিলে, “কৃষ্ণ, কৃষ্ণ, মোক গোপালকৰ বেশত কোনোবা অসুৰে কঢ়িয়াই লৈ গৈছে, পাহাৰৰ দৰে বিশাল! মই কি কৰিম? কোৱাচোন মধুসুদন: খলনায়ক বেগেৰে পলাই যায়!” — বিষ্ণু পুৰাণ, নৱম অধ্যায়