পানীৰ পুতলা নাচ (Water Puppetry) হৈছে ভিয়েটনামৰ এক পৰম্পৰা যি একাদশ শতিকাত উত্তৰ ভিয়েটনামৰ ৰেড ৰিভাৰ ডেল্টা অঞ্চলৰ গাঁওবোৰত উৎপত্তি হৈছিল। আজিৰ ভিয়েটনামী পানীৰ পুতলা প্ৰাচীন এছিয়াৰ পুতলা নাচ পৰম্পৰাৰ এক অনন্য তাৰতম্য। পুতলাবোৰ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু তাৰ ওপৰত লেকাৰেৰে প্ৰলেপ দিয়া হয়। পুতলা নাচ আৰু প্ৰদৰ্শনীবোৰ কঁকাললৈকে গভীৰ পানীৰ পুখুৰীত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ডাঙৰ বাঁহৰ দণ্ডেৰে পুতলাবোৰ পানীৰ তলৰ পৰা ধৰি ৰখা হয়। পৰ্দাৰ আঁৰত লুকাই থকা পুতলা শিল্পীসকলে পুতলাবোৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত পুতলাবোৰ পানীৰ ওপৰেৰে চলাচল কৰা যেন লাগে। ১ যেতিয়া ধাননি পথাৰবোৰ বানপানী হয়, তেতিয়া গাঁৱৰ মানুহে এনে ধৰণৰ পুতলা নাচেৰে ইজনে সিজনক মনোৰঞ্জন দিয়ে। নাটকসমূহ সাধাৰণতে গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ দৃশ্যবোৰ দেখুওৱা হয়, লগতে পৌৰাণিক কাহিনীৰ চমৎকাৰ প্ৰাণীবোৰ, কৃষক, নগৰবাসী আদিও দেখুওৱা হয়। উত্তৰ ভিয়েটনামৰ। মূলতঃ এই পানীৰ পুতলাৰ নাটকবোৰত কৃষি জীৱনৰ ধৰ্মীয় মূল্যবোধ গভীৰভাৱে নিহিত হৈ থাকে। কিন্তু আধুনিক যোগত যিহেতু পৰ্যটকসকলৰ মাজত পানীৰ পুতলাৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে, আজিকালি পশ্চিমীয়া পৰ্যটক দৰ্শকসকলক আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবে এই প্ৰদৰ্শনবোৰৰ সমল আৰু বিন্যাস দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে মুখ্য উপাদানবোৰ সলনি হৈছে। ২
প্ৰদৰ্শন
.jpg)
আধুনিক পানীৰ পুতলা অভিনয় ৪ মিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰৰ পানীৰ পুখুৰীত কৰা হয় আৰু পানীৰ পৃষ্ঠভাগ মঞ্চ হয়। এই প্ৰদৰ্শন বৰ্তমান ভিয়েটনামৰ তিনিটা স্থানত - গাওঁবোৰৰ পৰম্পৰাগত পুখুৰীবোৰত য'ত এটা ষ্টেজিং এলেকা স্থাপন কৰা হৈছে, ভ্ৰমণকাৰীসকলৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা পোৰ্টেবল টেংকত, আৰু এটা বিশেষ ভৱনত য'ত পুল এটা পুল মঞ্চ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।৩ ৮ জনলৈকে পুতলা শিল্পীয়ে এটা বিভাজিত-বাঁহৰ পৰ্দাৰ পিছফালে থিয় হয়, যাক মন্দিৰৰ সন্মুখভাগৰ দৰে সজোৱা হয়, আৰু পানীৰ পৃষ্ঠৰ তলত লুকাই থকা দীঘল বাঁহৰ ৰড আৰু ষ্ট্ৰিং মেকানিজম ব্যৱহাৰ কৰি পুতলাবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। ভিয়েটনামী খাদ্যৰ প্ৰধান খাদ্য ধান সাধাৰণতে ধাননি পথাৰত খেতি কৰা হয়। মূল পানীৰ পুতলা উৎসৱবোৰ আক্ষৰিক অৰ্থত ধানৰ ধানৰ ভিতৰত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। কঁকাললৈ গভীৰ পানীত থিয় হৈ থকা পুতলা শিল্পীসকলক লুকুৱাবলৈ ওপৰত এটা পেগোডা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পানীয়ে পুতলাবোৰৰ বাবে মঞ্চ হিচাপে কাম কৰে, আৰু ধান চপোৱাৰ প্ৰতীকী হিচাপে কাম কৰে। ইয়াৰ উপৰিও এই পেগোডাই পুতলাৰ ষ্ট্ৰিং আৰু পুতলা নাচৰ গতিবিধি লুকুৱাই ৰাখে, সংগীত আৰু কণ্ঠৰ ধ্বনিবিজ্ঞান উন্নত কৰে, আৰু এটা জিলিকি থকা পোহৰৰ প্ৰভাৱ প্ৰদান কৰে।।৪ পৰম্পৰাগত ভিয়েটনামী অৰ্কেষ্ট্ৰাই পৃষ্ঠভূমিসংগীত প্ৰদান কৰে। বাদ্যযন্ত্ৰত অন্তৰ্ভুক্ত থাকে কণ্ঠস্বৰ, ড্ৰাম, কাঠৰ ঘণ্টা, চিম্বল, শিং, গং,বাঁহৰ বাঁহী, আদি। ঢোলৰ মাতে জোৰেৰে জুই উশাহ লোৱা ড্ৰেগনৰ প্ৰৱেশৰ কথা ঘোষণা কৰে।৫
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Pack, S., Eblin, M., & Walther, C. (2012). Water puppetry in the red river Delta and beyond: tourism and the commodification of an ancient tradition. ASIANetwork Exchange A Journal for Asian Studies in the Liberal Arts, 19(2)
- ↑ Spivey, L., & Wen, A. (1999). Water Puppet Performance. ThingsAsian, November, 1
- ↑ Eckersley. M.(ed.) 2009. Drama from the Rim: Asian Pacific Drama Book. Drama Victoria. Melbourne. 2009. (p44)
- ↑ www.learnnc.org/lp/multimedia/3740[dead link]
- ↑ (14 August 2003). The long cultural strings of Water Puppetry. VietNamNet
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “পানীৰ পুতলা নাচ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৪৩৫৫৪০ (৫ অক্টোবৰ ২০২৪)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।