নিম্ফ

নিম্ফ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: νύμφη, ইংৰাজী: Nymph) প্ৰাচীন গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণিত এক প্ৰকাৰৰ ক্ষুদ্ৰ প্ৰকৃতি দেৱী। অন্যান্য গ্ৰীক দেৱীৰ তুলনাত নিম্ফসকলক সাধাৰণতে প্ৰকৃতিৰ ব্যক্তিত্ব হিচাপে গণ্য কৰা হয়; সাধাৰণতে এওঁলোক কোনো নিৰ্দিষ্ট ঠাই, ভূ-ৰূপ বা গছৰ সৈতে সাঙুৰ খাই থাকে আৰু সাধাৰণতে কুমাৰী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। বসন্তৰ সৈতে ইহঁতৰ সম্পৰ্ক থকাৰ বাবে ইহঁতক প্ৰায়ে নিৰাময় গুণ থকা বুলি ধৰা হৈছিল;^১ নিম্ফসকলৰ অন্য ঐশ্বৰিক শক্তিসমূহৰ ভিতৰত আছিল ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু আকৃতি সলনি কৰিব পৰা শক্তি।^২ এজোপা নিৰ্দিষ্ট গছৰ সৈতে সংযুক্ত হামাদ্ৰ্যদসকলৰ বাহিৰে, অন্য দেৱীৰ দৰে নিম্ফসকলো অমৰ আছিল।^৩

নিম্ফসকলক তেওঁলোকৰ বাসস্থানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভিন্ন বহল উপগোটত ভাগ কৰা হয়,^৪ যেনে মেলিয়া (ছাই গছৰ নিম্ফ), ড্ৰিয়াড (ওক গছৰ নিম্ফ), আলচেইড (বাগিছাৰ নিম্ফ), নাইয়াড (বসন্তৰ নিম্ফ), নেৰেইড (সাগৰীয় নিম্ফ), অ'চেনিড (মহাসাগৰীয় নিম্ফ), অৰেড (পৰ্বতৰ অপেশ্বৰ), আৰু এপিমেলিয়াড (আপেল গছ আৰু জাকৰুৱা নিম্ফ)। আন আন নিম্ফসকলৰ ভিতৰত আছিল হেস্পেৰিড (সন্ধিয়াৰ নিম্ফ), হায়াড (বৰষুণৰ নিম্ফ) আৰু প্লেইডে (আৰ্টিমিচৰ সংগী)।

ধ্ৰুপদী শিল্প, সাহিত্য আৰু পৌৰাণিক কাহিনীত নিম্ফসকলৰ বহু কাহিনী পোৱা যায়। তেওঁলোক প্ৰায়ে দেৱীৰ পৰিচাৰক আৰু সঘনাই শ্ৰুতিকথাত নায়ক আৰু অন্যান্য দেৱতাৰ প্ৰেমীকাৰ ৰূপত প্ৰেমৰ প্ৰতীক হিচাপে দেখা যায়।^৫ কামনা আৰু যৌনসঙ্গমৰ উদ্দেশ্যত নিম্ফসকলক সম্পূৰ্ণৰূপে বশ কৰাটো খুব কমেইহে সম্ভৱ, মৰ্ত্যলোক কাৰ্য্যৰ প্ৰতি এওঁলোক প্ৰায়ে আক্ৰমণাত্মক।^৬৩ মধ্যযুগৰ পৰাই নিম্ফসকলক প্ৰায়েই পৰীৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে বা আনকি পৰীবুলি বিভ্ৰান্ত কৰা হৈছে।