জুডো

জুডো (柔道, অৰ্থাৎ "নম্ৰতাৰ পথ") হৈছে এটা আধুনিক জাপানী যুদ্ধকলা (martial art), যিটো জিগোৰো কান' (Jigoro Kano) এ ১৮৮২ চনত সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াত প্ৰধানকৈ গ্ৰ্যাপ্লিং, নিক্ষেপ (throwing), মাটিত দমন (pinning), আৰু সংযম (submission techniques) কৌশল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জুডো ১৯৬৪ চনত প্ৰথমবাৰ অলিম্পিক খেলত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। বৰ্তমান ই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে পৰিগণিত। মহিলাৰ জুডো অলিম্পিকত ১৯৯২ চনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

ইতিহাস

জুডোৰ মূল আধাৰ হৈছে প্ৰাচীন জাপানী যুদ্ধকলা জুজুত্সু। জিগোৰো কান' এ ১৮৮২ চনত ইয়াৰ পৰা অহিংস প্ৰশিক্ষণমূলক পদ্ধতি ৰূপে "জুডো" সৃষ্টি কৰে। তেওঁ টোকিঅ’ত “Kōdōkan” নামৰ প্ৰথম জুডো প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে।^১

নিয়ম আৰু প্ৰতিযোগিতা

জুডো প্ৰতিযোগিতাত খেলুৱৈ দুজন মাত্ৰ নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে কৌশল প্ৰয়োগ কৰি একে-অন্যক মাটিত পেলাবলৈ বা প্ৰত্যাহ্বান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।

সংস্কৃতি আৰু মূল্যবোধ

জুডো কেৱল শাৰীৰিক খেল নহয়—ই এক নৈতিক শিক্ষাৰ পদ্ধতি, য’ত শ্ৰদ্ধা, শৃংখলা, ধৈৰ্য আৰু আত্ম-উন্নতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। ইয়াক বহুতো বিদ্যালয় আৰু শাৰীৰিক শিক্ষা কেন্দ্ৰত শিকোৱা হয়।