জিনা আৰু ইটিবেন

জিনা আৰু ইটিবেন জিনা আৰু ইটিবেন হৈছে আও নগা জনগোষ্ঠীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক লোক-কথা। মোমুংচুকেটৰ দুজন প্ৰেমিক এই লোককাহিনী বিষয়বস্তু য'ত তেওঁলোকে সামাজিক স্থিতিৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে কৰুণভাৱে পৃথক হৈছিল।^১২

কাহিনীৰ বিষয়বস্তু

দ্বাদশ শতিকাত ইটিবেন আৰু জিনা মোমুংচুকেট গাঁৱৰ বাসিন্দা আছিল। জিনা আছিল এগৰাকী দৰিদ্ৰ, অপৰিশোধিত লৰা আৰু তাৰ বিপৰীতে ইটিবেন আছিল বুদ্ধিমান, ধুনীয়া আৰু ধনী পৰিয়ালৰ ছোৱালী। ইটিবেনৰ সৌন্দৰ্য সমগ্ৰ অঞ্চলটোত জনা জাত আছিল আৰু বহুতো ধনী আৰু সুন্দৰ পুৰুষে তাইক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। কিন্তু ইটিবেনৰ জিনাৰ প্ৰতি থকা মৰম আৰু আকৰ্ষণৰ ফলস্বৰূপে বাকী যুৱক সকলক তাই আঁতৰাই ৰাখিছিল আৰু তেওঁলোক দুয়োজনৰ প্ৰেমৰ বাবে অবিচ্ছেদ্য হৈ পৰিছিল। সময় যোৱাৰ লগে লগে জিনা আৰু ইটিবেনৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক প্ৰতিজন গাওঁবাসীৰ জ্ঞাত হ'ল। ইটিবেনৰ মাক-দেউতাকে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ যথেষ্ট বিৰোধিতা কৰিছিল, আৰু জিনাক কৈছিল যদি তেওঁ ইটিবেনক তেওঁৰ পত্নী হিচাপে বিচাৰে তেওঁ সি যৌতুক আনিব লাগিব॥ জিনাই যৌতুকৰ বাবে টকা আয়োজন কৰাৰ আগতেই তেনিউৰ নামৰ আন এজন ধনী আৰু সুন্দৰ ব্যক্তি যৌতুকৰ সৈতে ইটিবেনৰ ঘৰলৈ আহিছিল আৰু ইটিবেন তেওঁৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কিন্তু ইটিবেনৰ বিয়াখনে তাই আৰু জিনাক পথাৰত গোপনে লগ পোৱাত বাধা দিয়া নাছিল। এদিন, যেতিয়া জিনা আৰু ইটিবেন খেলপথাৰত একেলগে আছিল, তেনিউৰে সিহঁতক ৰঙাহাতে ধৰিছিল আৰু ইটিবেনক ক'লা আৰু নীলা মাৰিছিল যেতিয়ালৈকে তাই অজ্ঞান হৈ নাযায়। তাই অসুস্থ অনুভৱ কৰিছিল আৰু তাইৰ অৱস্থা বেয়া হৈ গৈছিল আৰু অৱশেষত তাইৰ মৃত্যু হৈছিল।

জিনা ইমানেই হতাশাজনক আৰু অসহনীয় হৈ পৰিছিল যে তেওঁ ও অসুস্থ হৈ পৰিছিল আৰু কেতিয়াও আৰোগ্য হোৱা নাছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।

মৃত্যুৰ পিছতহে ইটিবেন আৰু জিনাৰ প্ৰেম একত্ৰিত হৈছিল।

সাংস্কৃতিক উত্তৰাধিকাৰ

লোককাহিনীটো বহুতো মঞ্চ নাটকত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে।^৩৪

সাহিত্য

লোককাহিনীটো নবিনা দাসে এটা কবিতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে আৰু এই কবিতাটো নাগালেণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ^৫৬

জিনা আৰু ইটিবেন টাৱাৰ

দুয়োজন প্ৰেমিকক স্মৰণীয় কৰি ৰাখিবলৈ মোমুংচুকেটৰ পৰিৱেশ বিজ্ঞান উদ্যানত অতিৰিক্ত ভাস্কৰ্যৰ সৈতে দুটা টাৱাৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। হৈছে।