ছেইণ্ট জৰ্জ গীৰ্জা, ড্ৰ'হোবিচ

ছেইণ্ট জৰ্জ গীৰ্জা, ড্ৰ'হোবিচ ড্ৰ'হোবিচত অৱস্থিত আৰু ই গালিচিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু সৰ্বোত্তমভাৱে সংৰক্ষিত কাঠৰ গীৰ্জাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। গীৰ্জাটো ১৫শ শতিকাৰ শেষভাগৰপৰা ১৬শ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ গালিচিয়ান কাঠৰ স্থাপত্যৰ এক স্মাৰক আৰু প্ৰাচীন ইউক্ৰেইনীয় পৱিত্ৰ স্থাপত্যৰ সৰ্বোত্তমভাৱে সংৰক্ষিত আৰু উল্লেখযোগ্য স্মাৰকসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ১৫শ শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা এই গীৰ্জাটো কেইবাবাৰো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ড্ৰ'হোবিচৰ প্ৰতিভাশালী ইউক্ৰেইনীয় স্থপতি হ্ৰিহ'ৰি টেছলাৰদ্বাৰা ইয়াক চূড়ান্ত স্থাপত্যিক ৰূপ দিয়া হৈছিল।^১ গীৰ্জাটো ড্ৰ'হোবিচ অঞ্চলৰ সংগ্ৰহালয়ৰ কাঠৰ স্থাপত্য বিভাগৰ অংশ।

গীৰ্জাটো তিনিটা অংশৰে গঠিত। মাজৰ অংশটো পৰিকল্পনাত বৰ্গাকাৰ আৰু ইয়াত নেভ আছে। আন দুটা অংশত দ্বৈত এপছ আৰু নাৰ্থেক্স আছে। ১৬৭৮ চনৰপৰা ১৭১১ চনৰ ভিতৰত গীৰ্জাটো সংস্কাৰ কৰা হৈছিল। এই সময়ত ভিতৰৰ অংশত ফ্ৰেস্কো অংকন কৰা হৈছিল, অষ্টভুজাকাৰ গঠনসমূহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু এটা নতুন ঘণ্টা-ঘৰ সংযোজন কৰা হৈছিল।

ই পোলেণ্ড আৰু ইউক্ৰেইনৰ কাৰ্পেথিয়ান অঞ্চলৰ কাঠৰ গীৰ্জাসমূহ নামৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ গঠন কৰা ১৬খন গীৰ্জাৰ ভিতৰত এখন।

উৎপত্তিৰ সংস্কৰণ

১৬৫৭ চনত দোলিনাৰ ওচৰৰ নাদিয়িভ গাঁৱৰপৰা এখন পুৰণি গীৰ্জা আনি তাৰ কাঠেৰে বৰ্তমানৰ গীৰ্জাটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বেদীৰ কাঠৰ অংশৰে বাবিনেৎস নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু বেদীটো নতুন কাঠেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল^২। কিন্তু প্ৰকৃততে দ্ৰোহোবিচৰ এই গীৰ্জাটো সম্পূৰ্ণৰূপে বাহিৰৰপৰা অনা হোৱা নাছিল। ইয়াৰ প্ৰায় এক-তৃতীয়াংশ অংশ নাদিয়িভৰ কাঠেৰে পিছত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই অংশৰ ভিতৰত বাবিনেৎস আৰু ভভেদেনস্কি প্ৰাৰ্থনাগৃহ আছিল। ইয়াৰপৰা গীৰ্জাটোৰ মূল উৎস স্থানীয় বুলি জানিব পাৰি। গীৰ্জাটো বাহিৰৰপৰা অনা হৈছিল বুলি বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন তথ্য পোৱা যায়। দ্ৰোহোবিচৰ লেখক আন্দ্ৰেই খচিউকৰ দুখন উপন্যাসৰ সমষ্টি গ্ৰন্থতো গীৰ্জাটো খুলি কিয়েভৰপৰা অনা হৈছিল বুলি উল্লেখ আছে।

পৰ্যটনমূলক বৰ্ণনা, স্থানীয় ইতিহাসৰ লেখা আৰু পথ-নিৰ্দেশিকাত সাধাৰণতে লিখা হয় যে ১৬৫৬ চনত দোলিনা চহৰৰ ওচৰৰ কাৰ্পেথিয়ান অঞ্চলৰ নাদিয়িভ গাঁৱৰপৰা গীৰ্জাটো দ্ৰোহোবিচলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। গীৰ্জাটো নিমখৰ বিনিময়ত লাভ কৰা হৈছিল। তাৰ পিছত ইয়াক খুলি বলধৰ গাড়ীৰে দ্ৰোহোবিচলৈ অনা হৈছিল। ইয়াক আগৰ গীৰ্জা থকা ঠাইত স্থাপন কৰা হৈছিল। আগৰ গীৰ্জাখন অগ্নিকাণ্ডত ধ্বংস হৈছিল। ১৬৭৮ চনত গীৰ্জাখনৰ কাষতে এটা ঘণ্টাঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল^৩।

ইতিহাস

ছেইণ্ট জৰ্জ গীৰ্জাটো কেইবাবাৰো মেৰামতি কৰা হৈছিল। কিন্তু মেৰামতিৰ পিছতো গীৰ্জাটোৱে ইয়াৰ মূল ৰূপ হেৰুৱাবলগীয়া হোৱা নাই।^৩

গীৰ্জাখনৰ ওচৰৰ অঞ্চলটো বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক ঘটনাৰ স্থান হৈ আহিছে। ৬ জুলাই ১৯৪১ চনত ছেইণ্ট জৰ্জ গীৰ্জাৰ সন্মুখৰ চৌহদত কেইবা হাজাৰ ড্ৰ'হোবিচৰ বাসিন্দা আৰু ওচৰৰ গাঁৱৰ লোক সমবেত হৈছিল। অ'উএনৰ ড্ৰ'হোবিচ আঞ্চলিক নেতৃত্বৰ আদৰ্শগত বিষয়ৰ দায়িত্বত থকা আৰু একে সময়তে উপ-সভাপতি ভাছিল নিকোলিয়াক ("ক্লেন")য়ে উপস্থিত লোকসকলক জনাইছিল যে ৩০ জুন ১৯৪১ চনত জাৰ্মান সেনাই লভিভ দখল কৰাৰ পাছত তাত ইউক্ৰেইনীয় ৰাষ্ট্ৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল। লগতে য়াৰোস্লাভ ষ্টেৎসকোৰ নেতৃত্বত ইউক্ৰেইনীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰ গঠন কৰা হৈছিল। সমবেত লোকসকলে ইউক্ৰেইনৰ প্ৰতি আনুগত্যৰ শপত গ্ৰহণ কৰিছিল।^৩

বৰ্তমান গীৰ্জাখন ড্ৰোহোবিচ্ছিন্না সংগ্ৰহালয়ৰ কাঠৰ স্থাপত্য বিভাগৰ এটা অংশ।

১৭ এপ্ৰিল ২০১২ চনত ইষ্টাৰ উৎসৱৰ তৃতীয় দিনা গীৰ্জাখনৰ ওচৰৰ অঞ্চলটো বৃহৎ হায়িভকা অনুষ্ঠানৰ অন্যতম স্থান আছিল। এই অনুষ্ঠানত একে সময়তে কমেও ৫,৫৮৩ জন লোকে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ইউক্ৰেইনৰ ৰেকৰ্ডছ বুকৰ প্ৰতিনিধিসকলে ইয়াক অংশগ্ৰহণকাৰীৰ সংখ্যাৰ ভিত্তিত ইউক্ৰেইনৰ এটা ৰেকৰ্ড হিচাপে নথিভুক্ত কৰিছিল।^৪। ইয়াত হায়িভকাৰ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ড্ৰ'হোবিচৰ কলা বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিল্পকৰ্মৰ প্ৰদৰ্শনী, চহৰ আৰু ওচৰৰ ষ্টেবনিকৰ সাংস্কৃতিক দলৰ অনুষ্ঠান, দ্ৰোহোবিচৰ আইকন চিত্ৰকলাৰ কৰ্মশালা আৰু "ভেৰখোভিনকা" নৃত্যদলৰ অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকে ইয়াৰপৰা ভঁৰাললৈ গৈছিল^৫।

২১ ২০১৩ চনত কম্বোডিয়াত অনুষ্ঠিত ইউনেস্ক' বিশ্ব ঐতিহ্য সমিতিৰ ৩৭সংখ্যক অধিৱেশনত ছেইণ্ট জৰ্জ গীৰ্জাখন পোলেণ্ড আৰু ইউক্ৰেইনৰ কাৰ্পেথিয়ান অঞ্চলৰ ষোল্লখন কাঠৰ গীৰ্জাৰ সৈতে বিশ্ব ঐতিহ্যৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

২০২৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণৰ বাবে ইউনেস্ক' সমিতিয়ে ইউক্ৰেইনৰ আৰু পাঁচটা সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ স্থানক অধিক সুৰক্ষাৰ অধীনত থকা সাংস্কৃতিক সম্পত্তিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত অনুমোদন কৰে। এই স্থানসমূহৰ ভিতৰত ড্ৰ'হোবিচৰ কাঠৰ ড্ৰ'হোবিচও আছে^৬। ২০২৬ চনৰ ২৩ এপ্ৰিল চনত ড্ৰ'হোবিচৰ ওচৰত হায়িভকা অনুষ্ঠিত হৈছিল।

স্থাপত্য আৰু অভ্যন্তৰীণ সজ্জা

গীৰ্জাখন তিনিটা ভাগেৰে গঠিত। ইয়াৰ মূল প্ৰাৰ্থনাগৃহটো বৰ্গাকাৰ। ইয়াৰ দুয়োফালে বহুভুজাকাৰ সৰু প্ৰাৰ্থনাস্থলী আছে। বেদী আৰু প্ৰৱেশদ্বাৰৰ অংশও বহুভুজাকাৰ কাঠৰ গাঁথনিৰে নিৰ্মিত। গীৰ্জাখনৰ তলৰ অংশটো স্তম্ভৰ ওপৰত নিৰ্মিত খিলানযুক্ত দীঘলীয়া বাৰাণ্ডাৰে আগুৰি আছে। বাবিনেৎসৰ ওপৰত এটা গ্যালাৰী আৰু খিলানযুক্ত অংশ আছে। লগতে তাত ভভেদেনস্কি প্ৰাৰ্থনাগৃহ আছে। মূল কাঠৰ গাঁথনিবোৰৰ ওপৰত তিনিটা শিখৰ আছে। এই শিখৰবোৰত কোনো ভাঁজ নাই। ক্ৰিলাছবোৰৰ ওপৰত সৰু শিখৰ আছে আৰু প্ৰতিটো শিখৰত এটা ভাঁজ আছে। সকলো শিখৰ আঠকোণীয়া ভিত্তিৰ ওপৰত নিৰ্মিত।

গীৰ্জাখনৰ ভিতৰৰ দেৱালবোৰ চিত্ৰৰে সজোৱা হৈছে। এই চিত্ৰসমূহ ষ্টেফান মালিয়াৰ (পোপোভিচ মেডিটস্কি)ৰ তত্ত্বাৱধানত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ধৰ্মীয় চিত্ৰৰ লগতে, বিশেষকৈ গছ-গছনিৰ আকৃতিৰ বহুতো সজ্জামূলক নক্সা আছে। আইকন'ষ্টেছিছ আৰু একে শিল্পীৰ চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত "মাতৃ মেৰীৰ প্ৰশংসাগান", "পাঁচনি পলৰ কাৰ্য", আৰু "মহান শ্বহীদ জৰ্জৰ শিৰশ্ছেদ" উল্লেখযোগ্য। এই চিত্ৰসমূহত মুগা, হালধীয়া-মুগা আৰু জলফাই-সেউজীয়া ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। শিল্পীজনে সৰল চিত্ৰকলাৰ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি চিত্ৰিত ব্যক্তিসকলক বিশেষ আৰু প্ৰায় প্ৰতিকৃতিৰ দৰে ৰূপ দিছে। আইকন'ষ্টেছিছৰ স্তম্ভত থকা আঙুৰৰ লতাৰ খোদিত নক্সা শিলত কৰা খোদিত কামৰ সৈতে মিল আছে।

উৎস

• Памятники градостроительства и архитектуры Украинской ССР. Киев: Будивельник, 1983–1986. Том 3, с. 98.
• Lev Skop. St. George's Church. Drohobych, 2012.