চাকাৰেৰা

চাকাৰেৰা (Chacarera) আৰ্জেণ্টিনাৰ ছাণ্টিয়াগো ডেল এষ্টেৰোত উৎপত্তি হোৱা এক পৰম্পৰাগত নৃত্য আৰু সংগীত।^১ ই লোকসংগীতৰ এক ধাৰা, যিয়ে বহু আৰ্জেণ্টিনাৰ বাবে টেংগোৰ কচমোপলিটান চিত্ৰকল্পৰ গ্ৰাম্য সমকক্ষ হিচাপে কাম কৰে। সমসাময়িক সংগীতজ্ঞসকলে একক বাদ্যযন্ত্ৰবাদক হিচাপে বা কণ্ঠ, গীটাৰ, ভায়লিন আৰু বম্বো ড্ৰামৰ সৰু সৰু সমষ্টিত বজোৱা এটা নৃত্যৰ ধৰণ, চাকাৰেৰাক প্ৰায়ে দূৰৱৰ্তী ছাণ্টিয়াগো ডেল এষ্টেৰো প্ৰদেশত ইয়াৰ “উৎপত্তি” হোৱা বুলি স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়।

চাকাৰেৰা সংগীত

চাকাৰেৰাৰ ৰেপাৰ্টৰীৰ বহুখিনি ১৯২০ চনৰ আন্দ্ৰেছ চাজাৰেটাৰ শ্বীট মিউজিকৰ পৰা তাৰ গতিপথ অনুমান কৰিব পাৰি (চাজাৰেটা ১৯৪৭[১৯১৬]), এই প্ৰবন্ধত বৰ্ণনা কৰা সমসাময়িক চাকাৰেৰা শৈলী ১৯৫০ চনৰ লোকগোট লছ হাৰ্মানোছ আবালছৰ (Ábalos ১৯৫২) ৰেকৰ্ডিঙৰ দ্বাৰা প্ৰামাণিক কৰা হৈছিল। আজি এই শৈলী সমগ্ৰ আৰ্জেণ্টিনাতে সৰ্বত্ৰ বিয়পি আছে, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভিন্নতা ছাণ্টিয়াগো ডেল এষ্টেৰো আৰু চালটা প্ৰদেশত দেখা যায়।

সুৰ আৰু সমন্বয়

সমসাময়িক চাকাৰেৰাসকলে সাধাৰণতে অষ্টক পৰিসৰৰ ভিতৰত অৱনমিত, সৰু-ম’ডৰ সুৰ ব্যৱহাৰ কৰে। টনিক আৰু প্ৰধান সংগীতৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আৰু মাজে মাজে আপেক্ষিক উচ্চতালৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ বাবে ইহঁত সুসমতাপূৰ্ণ নহয়। কিছুমান আধুনিক চাকাৰেৰা সংগীতজ্ঞই তেওঁলোকৰ ব্যৱস্থাত মেজৰ-চেভেনথ আৰু অন্যান্য পৰিৱৰ্তিত কৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰে।

তাল

সমসাময়িক চাকাৰেৰা সংগীত ইয়াৰ অনন্য হেমিঅ’লা চিনকোপেচনতকৈ পৃথক। সুৰৰ ৰেখাবোৰ দ্বৈত লয়ত আৰম্ভ হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে আৰু পৰৱৰ্তী লয়ত গীটাৰ, পিয়ানো একেলগে আৰু ড্ৰামকে ধৰি সংগীত অংশৰ এটা ধ্ৰুৱকৰ সমন্বয় ব্যৱহাৰ কৰে, ক্ৰমে দ্বিতীয় বিন্দুযুক্ত চতুৰ্থাংশ আৰু তৃতীয় চতুৰ্থাংশ টোকাৰ উচ্চাৰণৰ সৈতে। ডাউনবিট সাধাৰণতে কেডেন্সলৈকে অনুৰণিত কৰা হয়, যিটো বৈশিষ্ট্য বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য “চাকাৰেৰা ট্ৰুংকা” শৈলীৰ ক্ষেত্ৰত, যিটো তৃতীয় বিটত কেডেন্স হয়।

গাঁঠনি

চাকাৰেৰাৰ এটা দ্বৈত ৰূপ থাকে। ক অংশটোৱে (৬ বা ৮টা বাৰ) পৰিচয় আৰু অন্তৰালত দুগুণ কাম কৰে। খ অংশটো (৮ বাৰ) পুনৰাবৃত্তিৰে সমাপ্ত কৰাৰ আগতে দুবাৰ ঘূৰি আহে। গোটেই ৰূপটো দুবাৰকৈ পুনৰাবৃত্তি হয়। ক খ ক খ ক খ খ

চাকাৰেৰা কোৰিঅ'গ্ৰাফী

চাকাৰেৰা চিলিৰ (জামা) কুৱেকা আৰু পেৰুৰ মেৰিনেৰা (ভেগা ১৯৪৪)কে ধৰি বহুতো আইবেৰ'-আমেৰিকান লোকনৃত্যৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা কনট্ৰাডেন্স-প্ৰভাৱিত সমদলীয় নৃত্য। পুৰুষ নৃত্যশিল্পীসকলে নিজৰ মহিলা সংগীৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰে, ক অংশৰ সময়ত ভৰি ঠেলি (জাপাটেও) আৰু ৰুমাল জোকাৰি জোকাৰি লালায়িত কৰে আৰু চূড়ান্ত খ অংশত তেওঁলোকক “ক’ৰ’নেট” বা আলিংগন কৰে।

ইতিহাস

সংগীতবিদ কাৰ্লোছ ভেগাৰ মতে (ভেগা ১৯৪৪) চাকাৰেৰা বেৰক কনট্ৰাডেন্স নৃত্যৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা আইবেৰ’-আমেৰিকান নৃত্যৰ এটা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত। এই দাবী সঠিক হ’ব পাৰে যদিও ভেগাই নিজেই স্বীকাৰ কৰে যে, ৰেকৰ্ডিং উদ্যোগৰ আগমনৰ পূৰ্বে চাকাৰেৰা সম্পৰ্কে নথি-পত্ৰ বিশেষ পোৱা নগৈছিল। সংগীতৰ ধাৰা হিচাপে চাকাৰেৰাৰ প্ৰথম উল্লেখ বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ প্ৰকাশনত ছাণ্টিয়াগুৱেনান বেণ্ডৰ নেতা আন্দ্ৰেছ চাজাৰেটাৰ প্ৰকাশ পোৱাৰ লগে লগে এই নৃত্যৰ “উৎপত্তি”ক আধুনিক যুগৰ ভিতৰত স্থান দিয়াটো অধিক সঠিক হ’ব পাৰে।

আৰ্জেণ্টিনাৰ সংগীত জাতীয়তাবাদ

চাকাৰেৰাক আৰ্জেণ্টিনাৰ "নেটিভিজম"ৰ ফলস্বৰূপ, আৰ্জেণ্টিনাৰ বৰ্ধিত নগৰায়নৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত জাতীয়তাবাদী "বেক-টু-দ্য-ৰুটছ" আন্দোলন আৰু ৰোমাণ্টিক ইউৰোপীয় দৰ্শনৰ প্ৰভাৱ বুলি বুজিব পাৰি (ডেলানী ২০০২)। “স্থানীয়তাবাদ”ৰ সংগীতৰ প্ৰভাৱ বিশেষভাৱে চেণ্টিয়াগো ডেল এষ্টেৰোৰ গ্ৰাম্য প্ৰদেশত প্ৰবলভাৱে অনুভৱ কৰা হৈছিল, যিটো অঞ্চল “প্ৰামাণিক” আৰ্জেণ্টিনাৰ সংস্কৃতিৰ কুঁৱাৰ বসন্ত হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল (Rojas 1905)। আৰ্জেণ্টিনাৰ ব্যক্তি আৰু প্ৰতিষ্ঠান দুয়োটা নেটিভিষ্ট দৃষ্টিভংগীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ১৯১১ চনত ছাণ্টিয়াগুৱেনান বেণ্ডৰ নেতা আন্দ্ৰেছ চাজাৰেটাই দেশৰ প্ৰথম লোকসংগীতৰ “বেলেট” (Compañía de bailes nativos) প্ৰতিষ্ঠা কৰে (ভেগা ১৯৮১)। ইফালে ১৯১৭ চনত ইউনিভাৰ্চিটি ডি টুকুমানে পিয়ানোবাদক মেনুৱেল গোমেজ কেৰিলোক চেণ্টিয়াগোত নৃতাত্ত্বিক সংগীতবিজ্ঞানৰ গৱেষণা কৰিবলৈ নিযুক্তি দিয়ে (ভেনিয়াৰ্ড ১৯৯৯)। চাজাৰেটা আৰু কেৰিলোৰ প্ৰকাশনত প্ৰথমে চাকাৰেৰাক সংগীতৰ ধাৰা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। দুয়োজন সংগীতজ্ঞই নিজৰ কিতাপ আৰু ৰেকৰ্ডিঙত “লোক” পৰম্পৰাৰ প্ৰতিলিপি কৰা বুলি দাবী কৰিলেও কিছুমান পণ্ডিতে নৃত্যৰ ৰূপ আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে তেওঁলোকক কৃতিত্ব দিয়ে(চাজাৰেটা ২০০৭)।

বাহ্যিক সংযোগ

• Strum guitar for chacarera (English)
• Argentine Folk (Spanish)
• Folk of the North (Spanish)
• List of chacareras
• Structure of the dance
• National Institute of Musicology "Carlos Vega"