ক্ৰাও ফাৰিনি

ক্ৰাও ফাৰিনি (১৮৭৬ – ১৬ এপ্ৰিল ১৯২৬) তেওঁ এজন আমেৰিকান চাইডশ্ব' পৰিৱেশক আছিল যি হাইপাৰট্ৰাইক'ছিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯ শতিকাৰ উত্তৰ আমেৰিকা আৰু ইউৰোপত প্ৰদৰ্শনী ভ্ৰমণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।^১২ উইলিয়াম লিঅ’নাৰ্ড হাণ্টে, যাক গুইলাৰমো এণ্টনিঅ’ ফাৰিনি বুলিও কোৱা হয়, তেওঁক দত্তক লৈছিল আৰু তেওঁ ক্ৰাওৰ চেহেৰাৰ শোষণ কৰিছিল। গোটেই জীৱনত ক্ৰাওক আদিম মানুহ বুলি মিছাকৈ বিজ্ঞাপন দিয়া হৈছিল আৰু মানুহ আৰু বান্দৰৰ মাজৰ হেৰাই যোৱা লিংক হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছিল।

উৎপত্তি

ক্ৰাও ফাৰিনিৰ জন্ম হৈছিল লাওছত, তেতিয়াৰ উত্তৰ ৰাটানাকোচিন ৰাজ্যৰ এখন প্ৰদেশ।^৩ বেছিভাগ চাইডশ্ব’ পৰিৱেশকৰ জীৱনীমূলক বিৱৰণীৰ দৰেই তেওঁৰ পৰিচিত জীৱনৰ কিমানখিনি কাল্পনিক সেয়া স্পষ্ট নহয়।

দাবী কৰা হয় যে ১৮৮১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অভিযাত্ৰী কাৰ্ল বকে বৰ্তমানৰ উত্তৰ থাইলেণ্ড আৰু লাওছলৈ চলোৱা অভিযানৰ সময়ত ক্ৰাও আৰু তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃক বন্দী কৰা হৈছিল। ড° জৰ্জ শ্বেলী নামৰ এজন নৃতত্ত্ববিদ এই অভিযানৰ অংশ আছিল আৰু তেওঁ ক্ৰাওৰ দায়িত্ব লয়।^৪ ক্ৰাওক ক্ৰাওছ-মংক নামৰ আদিম মানুহৰ জনগোষ্ঠীৰ অংশ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল, যিসকলৰ সকলোৱেই চুলিৰে আবৃত আৰু গছত বাস কৰিছিল।

ক্ৰাউছ-মংকক হত্যা বা ধৰা পেলোৱাটো দুৰ্ভাগ্য বুলি বিশ্বাস কৰাৰ বাবেই বক আৰু শ্বেলীয়ে উৎকোচ দি চিয়ামীসকলক বন্দী কৰিবলগীয়া হৈছিল। ক্ৰাওৰ মাতৃক বেংককত আবদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃ কলেৰাত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হৈছিল।^৫ তেওলোকৰ জুইৰ জ্ঞানৰ অভাৱ বুলি কোৱা হৈছিল আৰু ফল-মূল, মাছ আৰু বাদাম খাই জীয়াই আছিল। ক্ৰাওৰ নামটোৰ অৰ্থ চিয়ামী ভাষাত "বান্দৰ" বুলি কোৱা হৈছিল। তেওঁৰ শৰীৰৰ চুলিৰ উপৰি কেইবাটাও শাৰীৰিকভাৱে অস্বাভাৱিক বৈশিষ্ট্য আছিল বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে, য'ত অতিৰিক্ত থ’ৰেচিক ভাৰ্টেব্ৰা, অতিৰিক্ত এযোৰ পাঁজৰ, গালৰ থুপ, গাঁঠিৰ অতি গতিশীলতা আৰু কাণ আৰু নাকত কাৰ্টিলেজৰ অভাৱ আদি অন্তৰ্ভুক্ত।^৬

ক্ৰাওৰ উৎপত্তিৰ আন এটা প্ৰাৰম্ভিক বিৱৰণ ড° জৰ্জ জি শ্বেলীয়ে দিছিল। তেওঁ দাবী কৰিছিল যে প্ৰায় ১৮৭৪ চনত কাৰ্ল বকে অস্বাভাৱিকভাৱে ওখ মানুহৰ সন্ধানত "গুইলাৰমো এণ্টনিঅ' ফাৰিনি" নামেৰে পৰিচিত উইলিয়াম লিঅ’নাৰ্ড হাণ্টৰ হৈ ব্ৰিটিছ শাসিত বাৰ্মাত ভ্ৰমণ কৰিছিল। ৰজা থিবাউ মিনৰ দৰবাৰত তেওঁ লোমশ দম্পতীৰ সতি-সন্ততিৰ সম্মুখীন হ’ল; ইয়াৰ পূৰ্বেও এই দম্পতীহালক ইউৰোপীয় অভিযাত্ৰীসকলে আদালতত সম্মুখীন হৈছিল। বকে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে সেইবোৰ লাওছৰ ৰজাৰপৰা দৰবাৰলৈ উপহাৰ দিয়া হৈছিল। তেওঁ বাৰ্মাৰ ৰজাক তেওঁলোকৰ বাবে এক লাখ ডলাৰৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল যদিও তেওঁক অস্বীকাৰ কৰা হৈছিল।

১৮৮২ চনত শ্বেলী আৰু বকে ‘লোমশ মানুহ’ৰ সন্ধানত কেইবাটাও অভিযানত নামি পৰে। ছিংগাপুৰত লগ হৈ মালয়েছিয়াৰ ৰেম্বাউ জিলালৈ গৈ "জেকুন" নামৰ বান্দৰৰ মানুহৰ সন্ধানত যাত্ৰা কৰে। মালয়েছিয়াত বিফল হৈ তেওঁলোকে আগবাঢ়ি গৈ ইয়াংগন আৰু তাৰ পিছত বেংককলৈ আগবাঢ়িল। তাত তেওঁলোকক এস্কৰ্ট, বিশটা হাতী আৰু লাওছৰ ৰজাৰ পৰিচয়-পত্ৰৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। চাৰি মাহৰ পাছত তেওঁলোকে লাওছৰ ৰাজধানী ভিয়েণ্টিয়ানত উপস্থিত হয়। লাওছৰ ৰজাই তেওঁলোকক দেশৰ ভিতৰৰ গভীৰ অঞ্চলৰ জলাশয়বোৰলৈ সামৰিক এস্কৰ্টৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। তাত তেওঁলোকে ক্ৰাও আৰু তাইৰ পিতৃ-মাতৃক বন্দী কৰি অপহৰণ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁলোক ৰজা থিবাউ মিনৰ ওচৰলৈ উভতি যায় আৰু তেওঁ ক্ৰাওৰ মাকে দেশ এৰি যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। সমগ্ৰ অভিযানটোত কলেৰা ৰোগে আক্ৰান্ত কৰিছিল, য'ত ক্ৰাওৰ পিতৃ শ্বুয়া মায়ঙৰ মৃত্যু হৈছিল।^৭

পিছৰ এটা বিৱৰণীত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে যে, গিলাৰমো এণ্টনিঅ’ ফাৰিনিয়ে প্ৰকৃতিবিদ ফ্ৰান্সিছ ট্ৰেভেলিয়ান বাকলেণ্ডৰ সৈতে কনবাং বংশৰ দৰবাৰত এনে লোকক ৰখাৰ বিষয়ে কথা-বতৰাৰ পিছত ক্ৰাও লোকসকলৰ বিষয়ে সচেতন হৈছিল। ফাৰিনীয়ে ৰাণী ভিক্টোৰিয়াৰ গহনা বিক্ৰেতাৰ পুত্ৰক বাৰ্মাৰ ৰজাৰপৰা কিছুমান ক্ৰাও লোকক ধৰি পৰিবহণ কৰিবলৈ নিয়োগ কৰিছিল। ক্ৰাও জনসাধাৰণে দেশ এৰিলে তেওঁৰ ৰাজত্বৰ অন্ত পৰিব বুলি বিশ্বাসৰ বাবে ৰজাই নাকচ কৰিছিল। ক্ৰাওৰ পিতৃ শ্বুয়া মায়ঙক তেওঁ আৰু মাকৰ সৈতে আদালতত ৰখা হৈছিল। লাও ৰাজপৰিয়ালৰপৰা উপহাৰ হিচাপে কনবাং ৰজাক দিয়া হৈছিল।

তাৰ পিছত ফাৰিনিয়ে কাৰ্ল বকৰ নেতৃত্বত ক্ৰাও লোকসকলক বিচাৰিবলৈ অভিযানত সহায় কৰে। ত্ৰিছৰপৰা চল্লিছজনৰ সন্মুখীন হ’ল যদিও কোনো এজনকো ধৰিব পৰা নাছিল। বক বাৰ্মাৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ উভতি যায় আৰু অৱশেষত বকক ক্ৰাও আৰু তাইৰ পিতৃক লৈ যাবলৈ দিবলৈ সন্মত হয়। সমগ্ৰ অভিযানটো চিয়াং মাইত কলেৰা লৈ নামি আহিছিল আৰু তাতেই ক্ৰাওৰ পিতৃৰ মৃত্যু হৈছিল। সুস্থ হোৱাৰ ছয় সপ্তাহৰ পাছত এই অভিযানে বেংকক পালেহি। চিয়ামৰ ৰজাই বকক ক্ৰাওক ইউৰোপলৈ নিবলৈ বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। বকে তেওঁৰ বাবে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ বাবে ৰাজকুমাৰ ক্ৰ’ন’য়াৰে হস্তক্ষেপ কৰিলে। বকক এই চৰ্তত যাবলৈ দিয়া হৈছিল যে ফাৰিনিয়ে তেওঁক দত্তক ল'ব।^৮

কেৰিয়াৰ

১৮৮২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ক্ৰাও, শ্বেলী আৰু বক লণ্ডনত উপস্থিত হয়। ১৮৮৩ চনলৈকে ইউৰোপত মানৱতা আৰু বান্দৰৰ মাজত হেৰাই যোৱা সংযোগৰ উদাহৰণ আৰু চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ বিৱৰ্তন তত্ত্বৰ প্ৰমাণ হিচাপে ক্ৰাওক প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। তাতে তেওঁ জাৰ্মান আৰু কিছু ইংৰাজী শিকিলে। সেই সময়ছোৱাত ৱেষ্টমিনিষ্টাৰৰ ৰয়েল একুৰিয়ামত গুইলাৰমো এণ্টনিঅ’ ফাৰিনিয়ে তেওঁক প্ৰদৰ্শন কৰে। চাইডশ্ব’ প্ৰমোটাৰ গুইলাৰমো এণ্টনিঅ’ ফাৰিনিয়ে তেওঁক দত্তক লোৱাৰ সময়ত তেওঁক বন্দী কৰাৰ পাছত এটা সময়ত তেওঁক ফাৰিনি উপাধি দিয়া হৈছিল। ১৮৮৪ চনৰ নৱেম্বৰৰ আৰম্ভণিতে ফিলাডেলফিয়াত উপস্থিত হয় আৰু সেই সময়ত তেওঁৰ বয়স আঠ-ন বছৰ বুলি কোৱা হয়। সেই সময়ত তাই এতিয়াও ডা° জৰ্জ শ্বেলীৰ তত্ত্বাৱধানত আছিল।^৯

কেইবাটাও দশক তাই নিজকে প্ৰদৰ্শন কৰি কটালে।

১৮৯৯ চনত ক্ৰাওৱে ব্ৰিটিছ দ্বীপপুঞ্জ ভ্ৰমণ কৰে য'ত কাৰ্ডিফ আৰু এডিনবাৰ্গত উপস্থিত থাকে।^১০

জীৱনৰ শেষৰ কেইবছৰমান ব্ৰুকলিনত ৩০৯ ইষ্ট নাইনটিনথ ষ্ট্ৰীটত কটায়। ৰাজহুৱা স্থানত ওলাই গ’লে মুকলিকৈ নগৈছিল, তেওঁ ওৰণি লৈ গৈছিল। ১৯২৬ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত মানহাটানত ইনফ্লুৱেঞ্জা ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃতদেহটো যাতে মানুহৰ দৃষ্টিৰে ক্ষতবিক্ষত নহয় তাৰ বাবে তেওঁৰ মৃতদেহটো দাহ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়।^১১