কৃষ্ণা ভৰদ্বাজ (অৰ্থনীতিবিদ)

কৃষ্ণা ভৰদ্বাজ ( Krishna Bharadwaj; ২১ আগষ্ট ১৯৩৫ – ৮ মাৰ্চ ১৯৯২)^১আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় নব্য ৰিকাৰ্ডিয়ান অৰ্থনীতিবিদ যি মূলতঃ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন তত্ত্ব আৰু ধ্ৰুপদী অৰ্থনীতিৰ ধাৰণাসমূহৰ পুনৰুজ্জীৱনৰ বাবে অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।^২১ তেওঁৰ মতে অৰ্থনৈতিক তত্ত্ব এনে ধাৰণাসমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি হ'ব লাগে যিবোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পৰা যায় আৰু বাস্তৱত জোখ-মাখৰ অনুকূল হ'ব লাগে।^৩

প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৩৫ চনৰ ২১ আগষ্টত কৰ্ণাটকৰ কাৰৱাৰত কংকনী সৰস্বত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত ভৰদ্বাজৰ জন্ম হৈছিল। স্থানীয় কলেজ এখনৰ শিক্ষক, এম. চন্দ্ৰৱৰ্কৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী শান্তবাইৰ ছয় সন্তানৰ ভিতৰত সৰু।

১৯৩৯ চনত পৰিয়ালটো বেলগামলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু ভৰদ্বাজে সেই চহৰতে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিছিল আৰু পোন্ধৰ বছৰ বয়সত বহু স্থানীয় প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হৈছিল। ^১ ১৯৫২ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত পৰিয়ালটো মুম্বাইলৈ গুচি যায় আৰু ভৰদ্বাজে ৰুইয়া কলেজত পঢ়ি অৰ্থনীতিৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয় আৰু তাৰ পিছত পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৬০ চনত পৰিবহণ অৰ্থনীতিত ডিগ্ৰী লাভ কৰে।^৪ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ ছাত্ৰী হিচাপে উন্নয়ন তত্ত্বৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ পৰাই অৰ্থনৈতিক তত্ত্বৰ প্ৰতি তেওঁৰ সমালোচনাত্মক অভিমুখীতা আৰম্ভ হৈছিল।^৫

কেৰিয়াৰ

১৯৬০ চনত পিয়েৰো স্ৰাফাৰ প্ৰডাকচন অৱ ক’ম’ডিটিজ বাই মিন্স অৱ ক’ম’ডিটিজ প্ৰকাশ পায়। ভৰদ্বাজক ইকনমিক উইকলিৰ তেতিয়াৰ সম্পাদক শচীন চৌধুৰীয়ে গ্ৰন্থখন পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ কয়। এই কামটো কৃষ্ণাই উজ্জ্বলভাৱে সমাধান কৰিছিল, যিয়ে তাৰ পিছত ভৰদ্বাজৰ অধিক বৈজ্ঞানিক কামৰ প্ৰস্তাৱনা হিচাপে গঠন কৰিছিল।

১৯৬১ চনত ভৰদ্বাজে আন্তৰ্জাতিক অধ্যয়ন কেন্দ্ৰত যোগদান কৰি পৰিকল্পনা আৰু উন্নয়নৰ সমস্যাসমূহৰ ওপৰত সমালোচনাত্মক ধাৰণাৰে কাম কৰে।^৫

১৯৬৭ চনত তেওঁ কেম্ব্ৰিজলৈ ভিজিটিং ফেলো হিচাপে যায় আৰু পিয়েৰো স্ৰাফাৰ প্ৰভাৱত পৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ অন্যতম ঘনিষ্ঠ শিষ্য হয়।^২

ভৰদ্বাজে জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ (JNU) চেণ্টাৰ ফৰ ইকনমিক ষ্টাডিজ এণ্ড প্লেনিং (CESP)ত বিভিন্ন অৰ্থনৈতিক পদ্ধতিৰ পাঠদানৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল, যেনে ধ্ৰুপদী, মাৰ্ক্সীয়, কেনিজিয়ান লগতে ৱালৰেছিয়ান। বিশ্ববিদ্যালয়খনত অৰ্থনীতিৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল।^৩৬ইংলেণ্ডৰ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্থনীতিবিদ পিয়েৰ’ স্ৰাফাৰ সংগ্ৰহ কৰা গৱেষণা পত্ৰসমূহ সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁ বহুতো আলোচনী আৰু মঞ্চত অৰিহণা যোগাইছিল আৰু উন্নয়ন অৰ্থনীতিবিদসকলৰ মাজত এগৰাকী আগশাৰীৰ পোহৰ হিচাপে সুপৰিচিত।^৬

ব্যক্তিগত জীৱন

কৰ্মী আৰু ট্ৰেড ইউনিয়নৰ সদস্য সুধা ভৰদ্বাজ তেওঁৰ কন্যা।^৭

কিতাপ আৰু কাগজ

• ১৯৬০: পৰিবহণ পৰিকল্পনাৰ কৌশল, ৰেলৱেৰ বিশেষ উল্লেখ
• ১৯৮৯ চনৰ ৰচনাৰ সংকলন অষ্ট্ৰেলিয়ান ইকনমিক পেপাৰছ, আৰু কেম্ব্ৰিজ জাৰ্নেল অৱ ইকনমিক্সত ছপা কৰা হয়।^৮
• শ্ৰম বজাৰ, নিয়োগ নীতি আৰু উন্নয়নৰ গতিশীলতা।
• ভাৰতীয় কৃষিত লেখকৰ উৎপাদনৰ অৱস্থা: পাম ব্যৱস্থাপনা জৰীপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা এক অধ্যয়ন (প্ৰয়োগিক অৰ্থনীতি বিভাগৰ মাজে মাজে গৱেষণা পত্ৰ)
• সঞ্চয়, বিনিময় আৰু উন্নয়ন: ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ ওপৰত ৰচনা
• পুঁজিবাদৰ সম্পাদিত দৃষ্টিভংগী: সুদীপ্ত কবিৰাজৰ সৈতে মাৰ্ক্স, কেইনছ, শ্বুম্পেটাৰ আৰু ৱেবাৰ।
• মূল্য আৰু বিতৰণৰ বিষয়বস্তু: ধ্ৰুপদী তত্ত্বৰ পুনৰ মূল্যায়ন। লণ্ডন ১৯৮৯ চন। আই
• পিয়েৰো স্ৰাফাৰ সন্মানত ৰচনা। (বাৰ্ট্ৰাম শ্বেফল্ডৰ সৈতে একেলগে)। ২য় সংস্কৰণ। ৰৌটলেজ: লণ্ডন ১৯৯২।