কাকিনাড়া কাজা

কাকিনাড়া কাজা(Kakinada Kaja) হৈছে ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ কাকিনাড়াৰ পৰা অহা পৰম্পৰাগত মিঠাই, যিটো ইয়াৰ অনন্য সোৱাদ আৰু প্ৰস্তুতিৰ বাবে জনাজাত। ই প্ৰধানকৈ দুটা প্ৰকাৰৰ পোৱা যায়: ফুটা, নলাকাৰ গত্তম কাজা আৰু স্তৰযুক্ত মদাথা কাজা, প্ৰত্যেকেই সুকীয়া গাঁথনি আৰু সোৱাদ প্ৰদান কৰে। ^১ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত এই মিঠাইৰ সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব উল্লেখযোগ্য, ইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে ভৌগোলিক সূচক (জি আই) টেগ লাভৰ প্ৰচেষ্টা চলি আছে। আনুষংগিক তাপেশ্বৰম কাজাৰ লগতে ই সমগ্ৰ তেলেগু ৰাজ্যসমূহৰ এক প্ৰিয় সুস্বাদু মিঠাই।^২

ইতিহাস

১৮৯১ চনত মিঠাইৰ বিশেষজ্ঞ চিট্টিপেড্ডি কোটাইয়াই কাকিনাড়াত এখন মিঠাইৰ দোকান স্থাপন কৰাৰ সময়ত এই কাকিনাড়া কাজাৰ উৎপত্তি হৈছিল। বৰ্তমান কোটাইয়া ছুইটছ নামেৰে চলি থকা এই দোকানখনে কাকিনাড়া আৰু ৰাজাহমুণ্ড্ৰীত শাখাৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰি কাকিনাড়া মিঠাইৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে।^৩ গত্তাম কাজা নামটো ইয়াৰ ফুটা নলাকাৰ আকৃতিৰ পৰাই আহিছে, যিটো "চিলিণ্ডাৰ" (তেলেগু ভাষাত গটম)ৰ দৰে। ময়দা আৰু ঘিউৰে তৈয়াৰ কৰাৰ পাছত কৰি চেনিপানীত তিয়াই থোৱা হয়, যাৰ ফলত বাহিৰৰ ফালে টান আৰু ভিতৰৰ অংশ চেনিপানীৰে ভৰা মিঠা হয়।^৪

মদাথা কাজা বা তাপেশ্বৰম কাজাৰ এটা ভিন্নতা হৈছে স্তৰযুক্ত বৈশিষ্ট্য থকা যিয়ে চেনিপানীয়ে হীৰা আকৃতিটোক ধৰি ৰাখে। কাকিনাড়াৰ ওচৰৰ এখন গাঁও তাপেশ্বৰামৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এই কাজাৰ গাঁথনি সুকীয়া আৰু গত্তম কাজাৰ তুলনাত অলপ শুকান হয়। এই সংস্কৰণত চেনিপানীবোৰ ভিতৰত নহয়, তাৰ স্তৰতহে থাকে। যদিও মদাথা কাজা তাপেশ্বৰম কাজাৰ পৰা অলপ পৃথক—প্ৰথমটো শুকান—ইয়াক প্ৰায়ে পিছৰটোৰ সৈতে বুলি ভবা হয়।^৫

প্ৰস্তুতি আৰু ভিন্নতা

কাকিনাদা কাজাৰ মূল উপাদানসমূহ হ’ল ময়দা, চেনি, আৰু তেল। আটা, চান্না(গাখীৰৰ কঠিন পদাৰ্থ), আৰু তেলৰ মিশ্ৰণেৰে আকাংক্ষিত ৰূপত আকৃতি দি সোণালী হোৱালৈকে তেলত ভজা হয়। তাৰ পিছত ভজা টুকুৰাবোৰ চেনিপানীত তিয়াই লোৱা হয়, যাৰ ফলত ইহঁতক এক অনন্য গাথঁনি আৰু সোৱাদ পোৱা যায়।

কাকিনাড়া কাজাৰ দুটা প্ৰাথমিক ভিন্নতা আছে:

• গটম কাজা: ইয়াৰ ফুটা নলাকাৰ আকৃতিৰ বাবে চেনীপানীৰে ভিতৰৰ অংশ ভৰি থাকে আৰু মুখত দিয়াৰ লগে লগে গলি যোৱা যেন লাগে।
• মদাথা কাজা: ময়দাৰ লাৰুবোৰ বেলিলৈ স্তৰত তৈয়াৰ কৰা এই কাজাৰ গাথঁনি একে যদিও ঠাণ্ডা হলে কঠিন হৈ পৰে।

সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্য

২০১৮ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰ ইয়াৰ সাংস্কৃতিক আৰু আঞ্চলিক গুৰুত্বক স্বীকৃতি দিবলৈ ভৌগোলিক ইংগিত (জি আই) টেগৰ বাবে আবেদন কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰে।^৬ ১৮৯১ চনৰ পৰা ২০২০ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে এই মিঠাই উৎপাদন কৰি অহা চিট্টিপেড্ডি কোটাইয়াহ পৰিয়ালেও ইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে জি আই টেগটো সুৰক্ষিত কৰাৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল।^৭