এহো হামাৰা জীৱনা

এহো হামাৰা জীৱনা (Eho Hamara Jeevna; পাঞ্জাৱী: ਏਹੁ ਹਮਾਰਾ ਜੀਵਣਾ; ইংৰাজী অনুবাদ: This our life or And Such is Her Fate) হৈছে দলিপ কৌৰ তিৱানাই লিখা এখন পাঞ্জাৱী উপন্যাস। ১৯৬৮ চনত প্ৰকাশিত উপন্যাসখন লেখকৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস। এই উপন্যাসখনৰ বাবে তিৱানাই ১৯৭১ চনত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।^১২৩

কাহিনী

পঞ্জাৱৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ দৰিদ্ৰ কৃষক পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এগৰাকী দুখীয়া মহিলা ভানো উপন্যাসখনৰ নায়িকা। তেওঁৰ গাঁৱত নাৰীক প্ৰায়ে পণ্য হিচাপে গণ্য কৰি অলপ টকাৰ বিনিময়ত বিক্ৰী কৰা হয়। ভানোৰ দেউতাকে জীয়েকক বিক্ৰী কৰিবলৈ সাজু হৈ মৰাণৱালি গাঁৱৰ বাসিন্দা সৰ্বানৰ লগত তাইৰ বিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰে। বিয়াৰ পিছত তাই হাৰাশাস্তি আৰু নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হয়। সৰ্বানৰ চাৰিজন অবিবাহিত ভাতৃয়ে তাইক যৌন নিৰ্যাতন চলাবলৈ চেষ্টা কৰে। সৰ্বানৰ বন্ধুসকলেও তাইক হাৰাশাস্তি কৰে। সৰ্বানৰ মৃত্যুৰ পিছত ভানোৰ জীৱনটো অধিক দুৰ্বিষহ হৈ পৰে আৰু দেউতাকে তাইক আকৌ এবাৰ সৰ্বানৰ ভাতৃৰ হাতত বিক্ৰী কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। ভানোৱে আত্মহত্যা কৰি পলাবলৈ চেষ্টা কৰে। নৰেইন নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে তাইক বচাই কোনো সামাজিক স্বীকৃতি দিবলৈ অস্বীকাৰ নকৰাকৈ তাইক পত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। সমাজত থকা তেওঁৰ পৰিস্থিতি আৰু পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰ বাবে ভানোৱে জীৱনৰ সৰল লক্ষ্যও পূৰণ কৰাত ব্যৰ্থ হয়।

বিষয়বস্তু

তিৱানাই এই উপন্যাসখনত এগৰাকী সাধাৰণ নিপীড়িত ভাৰতীয় (পাঞ্জাবী) নাৰীৰ কৰুণ জীৱনক চিত্ৰিত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। পৰ্যালোচক হৰ্জীত সিং গিলে ভানোৰ চৰিত্ৰটো এনেদৰে বিশ্লেষণ কৰিছে- "তাইৰ কোনো কিথ বা কিন নাই। এবাৰ দৰদাম হ'লেই মাক-দেউতাকৰ সৈতে তাইৰ সম্পৰ্কও বিচ্ছিন্ন হৈ পৰে। সৰু গাঁও এখনতো তাই সামাজিক বৰ্জনীয় দ্বীপত থাকে। তাই কাৰোৰে নহয়। কিন্তু সামাজিক আৰু ব্যক্তিগতভাৱে তাইৰ ‘অস্তিত্ব নাই, তাই কেৱল ‘ভাহি থাকে’।"^১

প্ৰকাশন

১৯৬৮ চনত প্ৰথম প্ৰকাশিত এই উপন্যাসখন আছিল দলিপ কৌৰ তিৱানাৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস। উপন্যাসখন ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল এণ্ড চাচ ইজ হাৰ ফেট নামেৰে। এই উপন্যাসখনৰ বাবে তিৱানাই ১৯৭১ চনত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।^১

অভিযোজন

২০১১ চনত এই উপন্যাসখন ছবিৰ ৰূপত ৰূপায়ণ কৰা হয়। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব ওম পুৰীয়ে পৰিচালনা কৰিছিল এই ধাৰাবাহিকখনৰ। পুৰীয়ে উপন্যাসখনৰ ওপৰত ছবি নিৰ্মাণৰ কথা কয়- "এহো হামাৰা জীৱননাই পঞ্জাৱৰ মহিলাৰ অৱস্থা চায় আৰু যদিও উপন্যাসখন প্ৰায় চাৰি দশক আগতে লিখা হৈছিল, কাহিনীটো এতিয়াও সঁচা যেন লাগিছে।"^৪ ইয়াক টেলিভিছনৰ ধাৰাবাহিকলৈও ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছিল।