এলেনা গ্ৰীণহিল ব্লেকাৰ

এলেনা গ্ৰীণহিল ব্লেকাৰ ( Elena Green hill Blaker; ১৮৭৫ – ১৩ মাৰ্চ ১৯১৫), লা গ্ৰীনিল নামেৰে পৰিচিত,^১ ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে পেটাগোনিয়াত সক্ৰিয় ব্ৰিটিছ জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী অপৰাধী আছিল। ১৯১৫ চনত আৰ্জেণ্টিনাৰ গান গানত আৰক্ষীৰ গুলীত গ্ৰীণহিলৰ মৃত্যু হয়।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৮৭৫ চনত হেলিফেক্সত জন আলফ্ৰেড গ্ৰীণহিল আৰু ফ্ৰান্সিছ এমা গ্ৰীণহিল (জন্ম ব্লেকাৰ)ৰ ঘৰত এলেনা গ্ৰীণহিলৰ জন্ম হয়।^২৩ ১৮৭৫ চনৰ ২৬ জুনত হেলিফেক্সৰ পেলনৰ ক্ৰাইষ্ট চাৰ্চত গ্ৰীণহিলে বাপ্তিজম গ্ৰহণ কৰে।^৪

১৮৮৮ চনত গ্ৰীণহিল পৰিয়াল চিলিৰ চিয়েৰো ভাৰ্ডে (বৰ্তমানৰ ভিক্টোৰিয়া)লৈ^১ সীমান্ত বসতি কাৰ্যসূচীৰ অংশ হিচাপে প্ৰব্ৰজন কৰে। চিলি চৰকাৰে পৰিয়ালটোক ৪০ হেক্টৰ মাটি, গৰু, সঁজুলি আৰু ঘৰ নিৰ্মাণৰ সামগ্ৰী দিছিল।^১ এলিনাই বেছিভাগ সময় সৰু ভাই-ভনীৰ যত্ন লোৱা আৰু ঘৰুৱা কাম-কাজত কটায়।^১

অপৰাধমূলক কেৰিয়াৰ

আৰম্ভণি

১৮৯৪ চনৰ ৩১ মে'ত ১৯ বছৰ বয়সত গ্ৰীণহিলে গো-পালক মেনুৱেল ডি লা ক্ৰুজ এষ্টেট পিণ্টো (১৮৫৬–১৯০৫)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।^৫১ আষ্টেটে আছিল এজন গৰু-ম'হৰ অপহৰণকাৰী যিয়ে আৰ্জেণ্টিনাৰপৰা গৰু চুৰি কৰি চিলিত বিক্ৰী কৰিছিল।^৬

গ্ৰীণহিল আৰু এষ্টেটে আৰ্জেণ্টিনাৰ চ'লে চ'ৱেলত বসতি স্থাপন কৰাৰ পাছত চাৰি বছৰৰ পাছত চেলফ'ৰ'লৈ গুচি যায়।^১ গ্ৰীণহিলে গৰু ব্যৱসায়ত যোগদান কৰে আৰু ৱিনচেষ্টাৰ ৰাইফল গুলিয়াবলৈ শিকে।^৭৮ পিছলৈ চিলিলৈ গৰু-ম’হ চলোৱাৰ সময়ত এষ্টেটে অন্তৰ্ধান হয়।^১ ১৯০৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পৰিয়ালৰ ঘৰৰপৰা ১৫০০ মিটাৰ দূৰত শিল আৰু লাঠিৰ খুন্দাত মূৰটো ক্ষতবিক্ষত অৱস্থাত আষ্টেটেৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয়।^১

এলিনা আছিল প্ৰথম সন্দেহযুক্ত যদিও অৱশেষত তেওঁক দোষমুক্ত কৰা হয়। পিছত আৰক্ষীয়ে এই হত্যাকাণ্ডৰ বাবে এজন ফাৰ্মৰ কৰ্মচাৰীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে, যিজনে এলিনাৰ সৈতে ৰোমাণ্টিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল বুলি অভিযোগ উঠিছে। ট্ৰেইলৰ সময়ত গ্ৰীণহিলে আইনৰ ছাত্ৰ মাৰ্টিন ক’ৰিয়াক লগ পায়।^১ ১৯০৫ চনৰ আগষ্ট মাহত গ্ৰীণহিল আৰু ক’ৰিয়াই বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু ৰিঅ’ নেগ্ৰো প্ৰদেশৰ মণ্টন নিলোলৈ গুচি যায়।^১৯

খ্যাতি

দম্পতীহালে এটা সাধাৰণ দোকান স্থাপন কৰিছিল, যিটো তেওঁলোকে চুৰি হোৱা ব্যাৱসায়িক সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ বাবে ফ্ৰণ্ট হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ জীৱনৰ বিপজ্জনক স্বৰূপৰ বাবে এলিনাই নিজৰ সন্তানক বুয়েনছ আয়াৰ্ছৰ এখন বৰ্ডিং স্কুললৈ পঠিয়াই দিয়ে।^৯

১৯০৯ চনত এলিনা আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে উত্তৰ চুবুটত অৱস্থিত টেলচেনৰ এখন ফাৰ্মৰপৰা ৩০০০টা ভেড়া চুৰি কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হয়। চুবুট আৰক্ষীয়ে আৰক্ষী অধীক্ষক কেলেগাৰিছৰ নেতৃত্বত ১৭ জন এজেণ্টৰ এটা দলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ মণ্টন নিলোৰ ঘৰলৈ পঠিয়াইছিল। তেওঁলোকক সহায় কৰিছিল ৰিঅ’ নেগ্ৰো আৰক্ষীৰ আৰক্ষী অধীক্ষক আলটামিৰানোৱে। বিল্ডিঙৰ কাষ চাপি অহাৰ লগে লগে খিৰিকীৰে তেওঁলোকক গুলীচালনা কৰা হ’ল আৰু দীঘলীয়া গুলীচালনা চলিল যেতিয়ালৈকে এটা মুকলি ঠাইৰপৰা বগা পতাকা উত্তোলন কৰা নহ’ল আৰু এজন ফাৰ্মৰ কৰ্মচাৰীয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ওলাই নাহিল। কেলেগাৰিছে নিজৰ কিছুমান বিষয়াৰ সৈতে শ্ৰমিকজনৰ ওচৰলৈ গ’ল, কিন্তু হঠাতে হোৱা হুলস্থূলত আচৰিত হ’ল, যিটো এলিনাই ইচ্ছাকৃতভাৱে আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছৰ বিভ্ৰান্তিত কেলেগাৰিছক পণবন্দী কৰি লোৱা হয়, যাৰ ফলত তেওঁৰ বিষয়াসকলে পিছুৱাই যাবলৈ বাধ্য হয়। অভিযোগ অনুসৰি এলিনাই তেওঁক বন্দী কৰি ৰাখি বাচন-বৰ্তন আৰু অন্যান্য ঘৰৰ কামবোৰ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল, তাৰ পিছত স্বামীৰ সৈতে পলায়ন কৰি উত্তৰ দিশলৈ বুয়েনছ আয়াৰ্ছলৈ গৈ তললৈ নামিছিল। কেলেগাৰিছক অপমান কৰা হৈছিল আৰু প্ৰতিশোধ লোৱাৰ শপত খাইছিল।^৭১

১৯১৪ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত বুয়েনছ আয়াৰ্ছত ক’ৰিয়াৰ মৃত্যু হয়।^১এলিনাই তেওঁৰ এজন সহযোগী মাৰ্টিন টাবৰ্ডাক বিয়া কৰায় আৰু কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁ ডকাইত জীৱনলৈ ঘূৰি অহাৰ সিদ্ধান্ত লয়। যোৱাৰ আগতে এলিনাই নিজৰ উইল লিখিছিল, সম্ভৱতঃ তেওঁ ঘূৰি নাহে বুলি আশা কৰিছিল।^১

মৃত্যু

১৯১৫ চনৰ ৩১ মাৰ্চত চুবুটৰ গান-গানত থকা এংগোষ্টুৰা ডেল চাকাই নামৰ এটা স্থানত এলেনা আৰু মাৰ্টিনক অসামৰিক কাপোৰ পিন্ধি স্থানীয় আৰক্ষীয়ে এম্বুছ কৰে।^১ এঘণ্টা ধৰি চলিছিল এই গুলীচালনা। এলেনা আহত হোৱাৰ পিছত ঢলি পৰে, আৰু আৰক্ষী বিষয়া ভেলেন্সিয়ানোৱে তেওঁক মৃত্যুদণ্ড দিয়ে, অভিযোগ অনুসৰি তেওঁ মৃতৰ ভাও ধৰি আভুৱা ভাৰিছে নেকি সেয়া নিশ্চিত কৰিবলৈ তেওঁৰ ডিঙিৰ পিছফালে গুলীয়াই হত্যা কৰে। তেওঁৰ বয়স আছিল ৪২ বছৰ।^৮ মাৰ্টিনে কোনোমতে পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হয় যদিও পাছদিনা তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।^১ তেওঁৰ অধিবক্তাই গ্ৰেপ্তাৰৰ প্ৰতিবাদ কৰি ভেলেন্সিয়ানোক হত্যাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি দাবী কৰে যে আৰক্ষী বিষয়াজনে তেওঁলোকক ২৪ ঘণ্টা ধৰি অনুসৰণ কৰি আছিল আৰু ভিৰ কৰা ৰাজহুৱা স্থানত তেওঁলোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ যথেষ্ট সুযোগ পাইছিল, আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোক কোনো সাক্ষী নহয় বুলি নিশ্চিত কৰিবলৈ নিৰ্জন স্থানত তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰাৰ সুযোগৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল।^৮ ভেলেন্সিয়ানোক চাকৰিৰপৰা বৰ্খাস্ত কৰি কাৰাগাৰত ভৰোৱা হয় যদিও এবছৰৰ পাছত মুকলি কৰি দিয়া হয়। তেওঁ চাণ্টা ক্ৰুজলৈ গুচি যায় আৰু স্থানীয় আৰক্ষী বাহিনীত যোগদান কৰে। ১৯২২ চনত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে তিনিজন পামৰ শ্ৰমিকক ন্যায় বহিৰ্ভূতভাৱে মৃত্যুদণ্ড দিয়াৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰা হয়, যিসকল আপাত দৃষ্টিত বাঁওপন্থী গোটৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেওঁক দোষমুক্ত কৰা হয় আৰু পিছলৈ তেওঁ ন্যায়াধীশ হয়।^৮

১৯৪৯ চনলৈকে তেওঁৰ মৃতদেহ ওচৰৰ গান-গান কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হৈছিল আৰু তেতিয়া তেওঁৰ পৰিয়ালে এই মৃতদেহবোৰ উলিয়াই বুয়েনছ আয়াৰ্ছৰ চেমেণ্টেৰিয়া ব্ৰিটেনিকোলৈ স্থানান্তৰিত কৰিছিল।^৯