উত্তৰ নাৰীবাদ

উত্তৰ-নাৰীবাদ (Postfeminism)(বিকল্পভাৱে উত্তৰ-নাৰীবাদ বুলিও অনুবাদ কৰা হয়) হৈছে গণমাধ্যমসমূহে ১৯৯০ চনৰ পৰা নাৰীবাদৰ সমৰ্থন হ্ৰাস পোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিবলৈ জনপ্ৰিয় কৰা এটা শব্দ।^১২৩ নাৰীবাদ, জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি আৰু নাৰীত্বৰ মাজত পৰিৱৰ্তিত সম্পৰ্ক বুজিবলৈ ইয়াক এক জটিল বিকল্প বুলি ধৰিব পাৰি। এই শব্দটোক কেতিয়াবা পৰৱৰ্তী নাৰীবাদ যেনে: চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ, উত্তৰ আধুনিক নাৰীবাদ,^৪ আৰু বিদেশী নাৰীবাদৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা হয়।

২০০০ চনত কেণ্ট ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিত কৰা গৱেষণাই উত্তৰ-নাৰীবাদক চাৰিটা মূল দাবীলৈ সংকুচিত কৰি পেলালে: (ক)নাৰীবাদৰ প্ৰতি হ্ৰাস পোৱা সমৰ্থন; (খ) নাৰীবাদ আৰু নাৰীবাদীৰ প্ৰতি মহিলাসকলৰ ঘৃণা; (গ)সমাজে ইতিমধ্যে সামাজিক সমতা লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত নাৰীবাদ পুৰণি হৈ পৰিছিল; আৰু (ঘ) নেতিবাচক কলংকৰ বাবে "নাৰীবাদী" পৰিভাষাটো অপছন্দ হৈ উঠিছিল।^১৫

শব্দটোৰ ইতিহাস

১৯১৯ চনত এখন আলোচনী মুকলি কৰা হয় য'ত "মহিলা সাহিত্যিক উগ্ৰপন্থীসকলে" কৈছিল "'আমি এতিয়া মানুহৰ প্ৰতি আগ্ৰহী—পুৰুষ-মহিলাৰ প্ৰতি নহয়'"৷ কোৱা হৈছিল যে "নৈতিক, সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক মানদণ্ডই 'হ'ব লাগে।" যৌনতাৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাথাকিব'"৷ লগতে কোৱা হৈছিল যে ই "পুৰুষ বিৰোধী নহৈ নাৰী পক্ষপাতী' হ'ব", আৰু "তেওঁলোকৰ স্থিতিক [কোৱা হয়] 'উত্তৰ-নাৰীবাদী'"।^৬

এই শব্দটোৰ অন্যতম প্ৰাচীন আধুনিক ব্যৱহাৰ আছিল ১৯৮২ চনত চুজান বলোটিনৰ "Voices of the Post-Feminist Generation" নামৰ প্ৰবন্ধটোত, যিটো নিউয়ৰ্ক টাইমছ আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছিল। এই প্ৰবন্ধটো নাৰীবাদৰ লক্ষ্যৰ সৈতে বহুলাংশে একমত হোৱা মহিলাসকলৰ সৈতে কৰা কেইবাটাও সাক্ষাৎকাৰৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল, কিন্তু নাৰীবাদী বুলি পৰিচিত নাছিল।^৭

১৯৯০ চনত এই শব্দটো শিক্ষা আৰু সংবাদ মাধ্যমত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে আৰু ইয়াক প্ৰশংসাসূচক আৰু অৱজ্ঞামূলক দুয়োটা ধৰণেৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।^৮তেতিয়াৰ পৰাই "উত্তৰ নাৰীবাদ"ৰ প্ৰসংগত "উত্তৰ"ৰ উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত অৰ্থক লৈ বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে। "উত্তৰ"-এ এই ইতিহাসৰ অন্ত ঘোষণা কৰি নাৰীবাদক ইতিহাসত স্থান দিবলৈ আগবঢ়াইছে। তাৰ পিছত ই নাৰীবাদী ইতিহাসক অতীতৰ কথা হিচাপে নিশ্চিত কৰে। কিন্তু কিছুমানে দাবী কৰে যে নাৰীবাদক "উত্তৰ"ৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাটো অসম্ভৱ যেতিয়া ই কল্পনাতীত, কিয়নো ই বৰ্তমানৰ পৃথিৱীখনক উত্তৰ বৰ্ণবাদী, উত্তৰ-শ্ৰেণীবাদী আৰু উত্তৰ-লিংগবাদী সমাজ বুলি কোৱাৰ সৈতে একে হ'ব।^৮

সমসাময়িকভাৱে উত্তৰ-নাৰীবাদী শব্দটো এতিয়াও যুৱতীসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় "যিসকলে কৰ্মসংস্থাপন, শিক্ষা আৰু নতুন পৰিয়ালৰ ব্যৱস্থাৰ সম্প্ৰসাৰণৰ সুবিধাৰ জৰিয়তে নাৰী আন্দোলনৰ পৰা লাভৱান হ'ব বুলি ভবা হয়; কিন্তু একে সময়তে অধিক ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে ঠেলি নিদিয়ে", যি কথা সমাজবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক পামেলা এৰনছন দৃঢ়তাৰে কয়।

পপ সংস্কৃতিৰ সৈতে সম্পৰ্ক

উত্তৰ নাৰীবাদক সংবাদ মাধ্যমত নাৰীবাদৰ এক প্ৰকাৰ হিচাপে দেখা গৈছে যিয়ে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক নাকচ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে গ্ৰহণ কৰে, যিটো দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদীসকলৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণ আছিল।^৯নবৈৰ দশক আৰু ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিৰ বহুতো জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠানক উত্তৰ নাৰীবাদী ৰচনা বুলি গণ্য কৰা হয় কাৰণ ইয়াত আন মহিলাৰ জনপ্ৰিয় সাংস্কৃতিক উপস্থাপনৰ দ্বাৰা শক্তিশালী হোৱা মহিলাসকলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰৱণতা থাকে। ইয়াৰ বাবেই উত্তৰ-নাৰীবাদীসকলে দাবী কৰিছিল যে সংবাদ মাধ্যমত নাৰীৰ অতীতৰ প্ৰতিনিধিত্বতকৈ এনে সংবাদ মাধ্যম অধিক সুলভ আৰু সৰ্বাংগীন; কিন্তু কিছুমান নাৰীবাদীয়ে বিশ্বাস কৰে যে উত্তৰ-নাৰীবাদী ৰচনাসমূহে শ্বেত, মধ্যবিত্তীয় মহিলাসকলৰ ওপৰত অত্যধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।^৯ এনে শ্ব’ আৰু চিনেমাসমূহৰ ভিতৰত আছে দ্য ডেভিল ৱেয়াৰ্ছ প্ৰাডা, জেনা: ৱাৰিয়ৰ প্ৰিন্সেছ, দ্য প্ৰিন্সেছ ডায়েৰীজ, বাফী দ্য ভেম্পায়াৰ স্লেয়াৰ আৰু চেক্স এণ্ড দ্য চিটি। এই বহু কামত মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ চেহেৰাক আত্ম-পৰিচালনাৰ এটা প্ৰকাৰ হিচাপে নিৰীক্ষণ কৰাটোও জড়িত হৈ থাকে, সেয়া ডায়েটিং, ব্যায়াম বা—সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয়ভাৱে—মেকঅভাৰ দৃশ্যৰ ৰূপতে হওক।^১০

উত্তৰ-নাৰীবাদী সাহিত্যক (যাক চিক লিট (chick lit) বুলিও কোৱা হয়) নাৰীবাদীসকলে একে ধৰণৰ বিষয়বস্তু আৰু ধাৰণাৰে সমালোচনা কৰিছে। কিন্তু এই ধাৰাটোক আত্মবিশ্বাসী, হাস্যৰসময়ী আৰু জটিল, নাৰীবাদী বিষয়বস্তু অনা, নাৰীক কেন্দ্ৰ কৰি ভ্ৰমি থকা আৰু কল্পকাহিনীৰ মানদণ্ড পুনৰ উদ্ভাৱন কৰাৰ বাবেও প্ৰশংসা কৰা হয়।^১১ উদাহৰণ প্ৰিটি লিটল লিয়াৰ্ছতো পোৱা যায়। উত্তৰ নাৰীবাদৰ লগত মিল থকা লিংগ সমতা ধৰি লোৱা সমাজখনত ছোৱালীকালৰ জটিলতাক উপন্যাসসমূহে অন্বেষণ কৰে। প্ৰিটি লিটিল লিয়াৰ্ছৰ ছোৱালীসকলৰ বস্তুবাদ আৰু অভিনয়ে সমাজত সম্পূৰ্ণ লিংগ সমতা আছে বুলি ধাৰণাটোক সমালোচনা কৰে আৰু এইদৰে উত্তৰ নাৰীবাদৰ সমালোচনা আগবঢ়ায়।^১২