ইল্বল আৰু বাতাপী

ইল্বল আৰু বাতাপি হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত অসুৰ ভাতৃ। মহাভাৰতত তেওঁলোকৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে, য'ত তেওঁলোকে লোৱা হত্যাৰ পৰিকল্পনাৰ অন্ত পেলাইছে অগস্ত্য ঋষিয়ে।^১

কিম্বদন্তি

মহাভাৰতত লোমশ মুনিয়ে ৰাজকুমাৰ যুধিষ্ঠিৰক ইল্বল আৰু বাতাপি নামৰ দৈত্যৰ কিম্বদন্তি বৰ্ণনা কৰিছে। ভাইসকলৰ জ্যেষ্ঠ ইল্বলে এবাৰ এজন ব্ৰাহ্মণ সন্ন্যাসীক ইন্দ্ৰ দেৱতাৰ সমান পুত্ৰ প্ৰদান কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰা বুলি কোৱা হৈছে। ব্ৰাহ্মণে এই অনুৰোধ নাকচ কৰাত ইল্বলৰ খং উঠিল। বাতাপিক ভেৰা পোৱালি বা ছাগলীলৈ পৰিণত কৰি মাংস ৰান্ধি ব্ৰাহ্মণক পৰিবেশন কৰিছিল। ব্ৰাহ্মণে খাদ্য সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ইল্বলে নিজৰ ভায়েকক নাম ধৰি মাতিলে, আৰু ভায়েকে ব্ৰাহ্মণৰ পেটৰ পৰা তৎক্ষণাত ওলাই আহি তেওঁক হত্যা কৰিলে। ইল্বলে মুখামুখী হোৱা ব্ৰাহ্মণসকলৰ সৈতে একাধিকবাৰ এই কাম কৰিছিল। অগস্ত্য ঋষিৰ সম্মুখীন হওঁতেও ভাতৃদ্বয়ে একে আঁচনিতে লিপ্ত হৈছিল। যেতিয়া ইল্বলে ঋষিয়ে মাংস ৰূপত খাই পেলোৱা বাতাপিক মাতিলে, তেতিয়া ঋষিয়ে তেওঁক জনাই দিলে যে, তেওঁৰ ভাতৃ ইতিমধ্যে তেওঁৰ পেটত হজম হৈছে। যেতিয়া আতংকিত অসুৰে অগস্ত্যক সুধিলে যে তেওঁ কেনেকৈ তেওঁৰ সেৱা কৰিব পাৰে, তেতিয়া অগস্ত্যই দহ হাজাৰ গৰু আৰু সোণৰ টুকুৰা আৰু দুটা ঘোঁৰাৰ জোৰা লগোৱা সোণৰ ৰথ বিচাৰিলে।^২৩

ৰামায়ণত ইল্বলে ভাতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত অগস্ত্যক আক্ৰমণ কৰা বুলি কোৱা হৈছে, তাৰ পিছত তেওঁকো ঋষিৰ ক্ৰোধদৃষ্টিৰে তেওঁক হত্যা কৰা হৈছিল।^৪

ভাগৱত পুৰাণত উল্লেখ আছে যে ইল্বলৰ বলৱলা নামৰ এজন পুত্ৰ আছিল, যিজনে উগ্ৰশ্ৰৱৰ পৰা বিভিন্ন পুৰাণৰ আখ্যান শুনি নৈমিষাৰণ্য বনাঞ্চলত উপস্থিত ঋষিসকলক অশান্তি দিছিল। তীৰ্থযাত্ৰাৰ সময়ত তেওঁক বলোৰামে বধ কৰে।^৫