আৰ্দা

আৰ্দা উপসাগৰীয় সহযোগিতা পৰিষদৰ বেছিভাগ দেশতে অৱস্থিত আৰব উপদ্বীপৰ এক প্ৰকাৰৰ লোককথাৰ দলীয় নৃত্য। এই নৃত্যত শিল্পীসকলে ইটোৱে সিটোৰ বিপৰীতে দুটা শাৰীত মুখামুখীকৈ থিয় হৈ পৰিবেশন কৰা হয়; আৰু শিল্পীসকলে প্ৰত্যেকেই তৰোৱাল বা বেত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে বা নকৰিবও পাৰে আৰু ইয়াৰ লগত ঢোল আৰু মৌখিক কবিতাও পৰিৱেশন কৰা হয়।^১

মূলতঃ যুদ্ধলৈ যোৱাৰ আগতে আৰব উপদ্বীপৰ জনগোষ্ঠীৰ পুৰুষেহে আৰ্দা অনুষ্ঠিত কৰিছিল যদিও আজিকালি উদযাপন, বিয়া, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত সকলো জনগোষ্ঠীৰ পুৰুষে কৰে। বৰ্তমান সমগ্ৰ আৰব উপদ্বীপত বিভিন্ন ধৰণৰ আৰ্দা আছে।^১

ইয়াক ২০১৫ চনত ইউনেস্ক'ৰ মানৱতাৰ অস্পষ্ট সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যত আলাৰ্দা আলনাজদিয়াহ বুলি লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।^২

প্ৰকাৰ

আৰ্দা (عَرْضَة) শব্দটোৰ উৎপত্তি আৰবী ক্ৰিয়াপদ (عَرَضَ) অৰ্থাৎ 'দেখা' বা 'পেৰেড কৰা'ৰ পৰা হোৱা বুলি ভবা হয়। ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল কাৰণ ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল এটা জনগোষ্ঠীৰ যুদ্ধ শক্তি ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰা আৰু সশস্ত্ৰ যুদ্ধৰ পূৰ্বে মনোবল বৃদ্ধি কৰা।.^১ যদিও আৰ্দাৰ বিশেষ পৰিবেশনৰ আঞ্চলিক ভিন্নতা আছে, ইয়াৰ উদ্দেশ্য সমগ্ৰ আৰব উপদ্বীপতে প্ৰায় একে।^১

নেজদি আৰ্দা

চৌদি আৰৱত আৰ্দাহৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ ৰূপটোৱেই হৈছে নেজদি আৰ্দা। ইয়াৰ উপৰিও ই সমগ্ৰ দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক অনুশীলন আৰু অতি টেলিভিছনত প্ৰচাৰিত পুৰুষ লোককথাৰ নৃত্য। চৌদি চৰকাৰে একবিংশ শতিকাত নিজৰ নাম সলনি কৰি ‘চৌদি আৰ্দা’ কৰিছিল। কিন্তু সমগ্ৰ দেশতে নাজদি আৰ্দাৰ পৰা পৃথক আৰ্ডাৰৰ অসংখ্য ভিন্নতা দেখা যায়, বিশেষকৈ নাজৰান, আছিৰ আৰু জিজান অঞ্চলত।^৩