চীনা সংস্কৃতি
৩৬ প্ৰবন্ধ
-
লোহাৰ ফুল
লোহাৰ ফুল, যাক লোহাৰ গছ বুলিও কোৱা হয়, হাতুৰীৰে কোবাই গলি যোৱা লোহাৰে তৈয়াৰী এক প্ৰকাৰৰ আতচবাজী যি হেনান, ছানচি, হেবেই আৰু আনুষংগিক অঞ্চলত জনপ্ৰিয়। ই চীনৰ অস্পষ্ট সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ অংশ। লোহাৰ কাম হৈছে বৃহৎ পৰিসৰৰ পৰম্পৰাগত লোক আতচবাজী।
-
শীতকালৰ তিনিজন বন্ধু
শীতকালৰ তিনিজন বন্ধু ( Three Friends of Winter) হৈছে পাইন, বাঁহ আৰু প্লামক সামৰি লোৱা এটা শিল্পৰ মটিফ। চীনাসকলে পাইন, বাঁহ আৰু চীনা ফুলৰ প্লাম একেলগে উদযাপন কৰিছিল, কাৰণ তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰিছিল যে আন বহু উদ্ভিদৰ দৰে এই গছবোৰ ঠাণ্ডা দিনবোৰ শীতকালৰ গভীৰতালৈ যোৱাৰ লগে লগে মৰহি নাযায়।
-
শ্বিয়াং শ্যিউ
শ্বিয়াং শ্যিউ(Xiang Xiu হ’ল প্ৰাচীন চীনৰ বিখ্যাত বুদ্ধিজীৱীৰ দল "বাঁহৰ হাবিত থকা সাতজন ঋষি" (Seven Sages of the Bamboo Grove)-ৰ এজন অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ চীনা পণ্ডিত আৰু কবি।
-
হৌ ই
হৌ ই (ইংৰাজী: Hou Yi) হৈছে চীনৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ এজন ধনুৰ্ধৰ। তেওঁক চেন ই আৰু সাধাৰণভাৱে কেৱল ই বুলিও জনা গৈছিল। তেওঁক সাধাৰণতে "লৰ্ড আৰ্চাৰ" বা "ধনুৰ্ধৰ প্ৰভু" উপাধিও দিয়া হয়। তেওঁক কেতিয়াবা ধনুৰ্ধৰ দেৱতা বা মানৱজাতিক সহায় কৰিবলৈ স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা এজন চিয়ান (Xian) হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়।
-
ৰুয়ান জি
ৰুয়ান জি (Ruan Ji, খ্ৰীষ্টাব্দ ২১০–২৬৩) আছিল প্ৰাচীন চীনৰ ৱেই-চিন (Wei-Jin) যুগৰ এগৰাকী অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কবি, দাৰ্শনিক আৰু সংগীতজ্ঞ । তেওঁক সেই সময়ৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাৰ বিৰুদ্ধে এক বৌদ্ধিক প্ৰতিবাদৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
-
ৱাং য়াংমিং
ৱাং য়াংমিং (Wang Yangming,১৪৭২–১৫২৯) চীন দেশৰ মিং ৰাজবংশৰ (Ming dynasty) এজন অতি প্ৰখ্যাত ৰাষ্ট্ৰনীতিজ্ঞ, সেনাধ্যক্ষ আৰু নব্য-কনফুচীয় (Neo-Confucian) দাৰ্শনিক আছিল। কনফুচীয় ঐতিহ্যৰ ইতিহাসত তেওঁক কনফুচিয়াছ, মেন্সিয়াছ আৰু জু চিৰ সমান্তৰালভাৱে অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ গুৰু হিচাপে গণ্য কৰা হয়.