অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
ৰাজনীতি আৰু আইন

ৰাজনৈতিক আখ্যান

ৰাজনৈতিক আখ্যান (Political Narrative) হৈছে মানৱ বিজ্ঞান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত কাহিনীকথনে বাস্তৱৰ বোধগম্যতাৰ ওপৰত কিদৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ।

হালনাগাদ: ৭ আগষ্ট ২০২৬ ১৯৭ শব্দ · ১ মিনিট সংগৃহীত ৬৫
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

ৰাজনৈতিক আখ্যান (Political Narrative) হৈছে মানৱ বিজ্ঞান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত কাহিনীকথনে বাস্তৱৰ বোধগম্যতাৰ ওপৰত কিদৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ।১ কিন্তু ৰাজনৈতিক আখ্যান কেৱল এটা তাত্ত্বিক ধাৰণাই নহয়, ই ৰাজনৈতিক ব্যক্তিসকলে নিজৰ পৰিৱেশৰ ভিতৰত মানুহৰ দৃষ্টিভংগী গঢ়ি তুলিবলৈ আৰু সামাজিক গোট আৰু ব্যক্তিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সলনি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক আহিলায়ো।২ ফলত কল্পকাহিনীক বাস্তৱত পৰিণত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে আৰু অতিকথাবোৰ ৰাজহুৱা বক্তৃতাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।৩

ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটৰ ভিতৰত কাহিনীকথনৰ কৃত্ৰিমতাক সামৰি লোৱাৰ বাবে মেটা-আখ্যানসমূহ ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান।৩ ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু বিকাশ বা সম্প্ৰসাৰণৰ কাহিনীৰ আৱৰণত ইতিহাস সৃষ্টিৰ জৰিয়তে বাস্তৱৰ বুজাবুজি গঢ় দিয়াত ইহঁতে কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰে।৩

পৃষ্ঠভূমি

ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ধাৰণাটো আখ্যান তত্ত্বত চিত্ৰিত ধাৰণাসমূহৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো ২০১৭ চনত ড'নাল্ড ট্ৰাম্পৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণৰ পিছত "ভুৱা বাতৰি"ৰ জনপ্ৰিয়কৰণৰ ফলত মানৱীয় আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আখ্যানৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯৭০ চনত পুনৰ উত্থানৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল; যেতিয়া নাৰীবাদী গৱেষকসকলে গল্প কোৱাৰ ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ জীৱনক কেনেদৰে গঠন কৰা হয় সেই বিষয়ে আলোকপাত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল - আৰু এই গৱেষণাই পৰৱৰ্তী সময়ত আজিৰ তাৰিখত লিংগভিত্তিক ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ওপৰত গৱেষণাৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰিছে। ৪

সাহিত্য তত্ত্বৰ ভিতৰত দৃশ্যমান হোৱা ধাৰণাসমূহৰ পৰা আখ্যান তত্ত্বৰ বিকাশ ঘটিছিল যিবোৰে ১৯৪০ চনৰ সময়ছোৱাত সংস্কাৰৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল আৰু যেতিয়া উপন্যাসে সাহিত্য অধ্যয়নৰ মাধ্যম হিচাপে বৈধতা লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।৩ কবিতা আৰু নাটকক নান্দনিকতাৰ বাবে ইয়াৰ ৰূপ আৰু গঠনত মূল্য দিয়া হৈছিল যদিও উপন্যাসসমূহে পাঠকক অধিক ব্যাপকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰাৰ ক্ষমতাৰ বাবে উল্লেখযোগ্য হৈ পৰিছিল।৩ আখ্যান তত্ত্বৰ উত্থান ঘটিছিল এই ধাৰণাটোৰ পৰাই যে গল্পই কেৱল ব্যক্তিহীন আখ্যানৰ পৰিৱৰ্তে মানৱ প্ৰকৃতিৰ চিত্ৰণ দিবলৈ সক্ষম।৩ আখ্যান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানক কেন্দ্ৰ কৰি ধাৰণাসমূহ আৰম্ভ হৈছিল পণ্ডিত ৱালটাৰ আৰ ফিচাৰে কৰা কামৰ ফলত যাৰ মতে আখ্যানেই হৈছে যোগাযোগৰ সবাতোকৈ সহজবোধ্য ৰূপ আৰু সেয়েহে ই ৰাজনীতিৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয় বুলি ক'বলৈ আখ্যান আৰ্হি শব্দটোৰ ধাৰণা হিচাপে পৰিগণিত।৪

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Shenhav, Shaul R. (2006). Political Narratives and Political Reality. International Political Science Review. পৃ. 245–262
  2. ↑ Graef, Josefin; da Silva, Raquel; Lemay-Hebert, Nicolas. (2018-03-15). Narrative, Political Violence, and Social Change. Studies in Conflict & Terrorism. পৃ. 1–13
  3. ↑ Patterson, Molly; Monroe, Kristen Renwick. (1998-06-01). Narrative in political science. Annual Review of Political Science. পৃ. 315–331
  4. ↑ (2004). The 'Narrative Turn' in Social Studies. Narratives in Social Science Research. SAGE Publications, Ltd. পৃ. 2–16. ISBN 9780761941941

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ৰাজনৈতিক আখ্যান” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬২৪৫০৮ (৭ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।