হিন্দু শ্ৰুতিকথামূলক যুদ্ধ

হিন্দু শ্ৰুতিকথামূলক যুদ্ধ (ইংৰাজী: Hindu mythological wars) বুলিলে প্ৰাচীন ভাৰতৰ হিন্দু গ্ৰন্থত বৰ্ণনা কৰা যুদ্ধ সমূহক বুজা যায়। এই যুদ্ধবোৰত মহাশক্তিশালী মৰ্ত্যলোকৰ লগতে দেৱতা আৰু অলৌকিক সত্তা উভয়কে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল, যিবোৰে প্ৰায়ে মহাশক্তিৰ অলৌকিক অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। হিন্দু শিক্ষাত সকলো শান্তিপূৰ্ণ পদ্ধতি শেষ হোৱাৰ পিছতহে যুদ্ধক চূড়ান্ত বিকল্প হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।^১ সৎ যুদ্ধ বা ধৰ্মযুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰাটো সন্মানজনক আৰু ক্ষত্ৰিয় বা যোদ্ধা বৰ্ণৰ এটা প্ৰধান কৰ্তব্য বুলি কোৱা হৈছিল আৰু এনে যুদ্ধত বিজয় লাভ কৰাটো সন্মানৰ বিষয় হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।^২

প্ৰধান যুদ্ধসমূহ

• দেৱাসুৰ যুদ্ধ:

স্বৰ্গ, মৰ্ত্য, আৰু পাতালত আধিপত্য বিস্তাৰৰ বাবে দেৱতা আৰু অসুৰৰ মাজত প্ৰায়ে যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। দুয়োটা জাতি কাৰিকৰীভাৱে সমান, মহান ধৰ্মীয় আৰু যুদ্ধ শক্তিৰ অধিকাৰী, কিন্তু দেৱতাসকল পৰম সত্তাৰ পূজা আৰু গুণৰ চৰ্চাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ। অসুৰবোৰৰ নাস্তিক আৰু কুটিল প্ৰৱণতা থাকে যিবোৰ সময়ৰ লগে লগে বাঢ়ি যায়। এই বিভাজন কলিযুগত আটাইতকৈ বেছি হয়।^৩

• ৰাম-ৰাৱণৰ যুদ্ধ
• মহাভাৰতৰ যুদ্ধ
• তাৰকাময় যুদ্ধ