অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
বিবিধ

শিশুপালগড়

শিশুপালগড় ভাৰতৰ ওড়িশাৰ খুৰ্দা জিলাত অৱস্থিত এটা দুৰ্গযুক্ত ধ্বংসাৱশেষ। প্ৰথমবাৰৰ বাবে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম শতিকাৰ পৰা ষষ্ঠ শতিকাৰ আশে-পাশে বসবাস কৰা, ই ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু সৰ্বোত্তমভাৱে সংৰক্ষিত আদিম ঐতিহাসিক দুৰ্গ, আৰু এসময়ত প্ৰাচীন কলিংগৰ ৰাজধানী আছিল।

হালনাগাদ: ৯ মে’ ২০২৬ ৬২৮ শব্দ · ৩ মিনিট সংগৃহীত ৮২
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

শিশুপালগড় ভাৰতৰ ওড়িশাৰ খুৰ্দা জিলাত অৱস্থিত এটা দুৰ্গযুক্ত ধ্বংসাৱশেষ।১ প্ৰথমবাৰৰ বাবে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম শতিকাৰ পৰা ষষ্ঠ শতিকাৰ আশে-পাশে বসবাস কৰা,২ ই ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু সৰ্বোত্তমভাৱে সংৰক্ষিত আদিম ঐতিহাসিক দুৰ্গ, আৰু এসময়ত প্ৰাচীন কলিংগৰ ৰাজধানী আছিল। ইয়াক খৰাভেলাৰ কলিংগনগৰ আৰু অশোকৰ টোছালিৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছে।

বিৱৰণ

(কিয়েল বিশ্ববিদ্যালয়)
(কিয়েল বিশ্ববিদ্যালয়)ছবি: Pyule at en.wikipedia · Public domain
এৰিয়া ডি ধ্বংসাৱশেষ, ২০০৪ (এফ এইচ মেইনজ)
এৰিয়া ডি ধ্বংসাৱশেষ, ২০০৪ (এফ এইচ মেইনজ)ছবি: P. Yule/M. Bordas Vicent; uploaded by Pyule · CC BY 3.0
শিশুপালগড়ৰ ধ্বংসাৱশেষ দখল কৰিছে নতুন অট্টালিকা
শিশুপালগড়ৰ ধ্বংসাৱশেষ দখল কৰিছে নতুন অট্টালিকাছবি: Rangan Datta Wiki · CC BY-SA 4.0
শিশুপালগড়ৰ উত্তৰ পশ্চিম গেটৰ ধ্বংসাৱশেষ
শিশুপালগড়ৰ উত্তৰ পশ্চিম গেটৰ ধ্বংসাৱশেষছবি: Rangan Datta Wiki · CC BY-SA 4.0

ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ ৰাজধানী ভুৱনেশ্বৰৰ সমীপত পুৰণি শিশুপালগড় চহৰৰ অৱশিষ্ট পোৱা গৈছে। শিশুপালগড় আছিল ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে সংৰক্ষিত স্মৃতিসৌধ। প্ৰাৰম্ভিক খননৰ সময়ত পোৱা স্থাপত্যৰ আৰ্হি আৰু শিল্পকৰ্মৰ ভিত্তিত বি.বি.লালে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে এই দুৰ্গ চহৰখন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকাৰ ভিতৰত ফুলি উঠিছিল।৩ নতুন আৱিষ্কাৰৰ ভিত্তিত এম.এল. স্মিথ আৰু আৰ মহন্তই ২০০১ চনত দাবী কৰিছিল যে এই দুৰ্গ চহৰখন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫ম শতিকাৰ পৰাই ফুলি উঠিছিল আৰু হয়তো খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকাৰ বহু পিছতো চলি আছিল।৪ এইদৰে এই প্ৰতিৰক্ষামূলক বসতি মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ পূৰ্বৰ।

মহানগৰীৰ জনসংখ্যা হয়তো ২০ৰ পৰা ২৫ হাজাৰৰ ভিতৰত আছিল। পুৰাতত্ত্ববিদসকলে ভূ-ভৌতিক জৰীপ, পদ্ধতিগত পৃষ্ঠ সংগ্ৰহ আৰু দুৰ্গম অঞ্চলৰ ৪.৮ কিলোমিটাৰ ব্যাসাৰ্ধৰ ভিতৰত নিৰ্বাচিত খনন ব্যৱহাৰ কৰি ব্যক্তিগত ঘৰ আৰু নাগৰিক আৰু ঘৰুৱা স্থাপত্য অধ্যয়ন কৰি এই সংখ্যাত উপনীত হৈছে।৫ এই জনসংখ্যাৰ তাৎপৰ্য্য স্পষ্ট হৈ পৰে যেতিয়া আমি বিবেচনা কৰোঁ যে ধ্ৰুপদী এথেন্সৰ জনসংখ্যা আছিল ১০,০০০।৬ কিন্তু ইতিহাসবিদসকলেও দাবী কৰে যে চহৰখনৰ জনসংখ্যাৰ বিষয়ে মন্তব্য কৰাটো এতিয়াও সোনকালে, কিয়নো এতিয়ালৈকে চহৰখনৰ এটা অংশহে খনন কৰা হৈছে।

খনন

১৯৪৮ চনত বি.বি.লালে এই স্থানত প্ৰথম খনন কৰিছিল।২০০১ চনত আমেৰিকান-ভাৰতীয় এটা দলে কাম আৰম্ভ কৰে। ২০০৫ চনত মাটিত প্ৰৱেশ কৰা ৰাডাৰে দক্ষিণৰ খাদটোৰ সম্ভাৱ্য অৱস্থান উন্মোচন কৰে।৭ দুৰ্গৰ কেন্দ্ৰৰ ফালে (এৰিয়া ডি) লেজাৰ স্ক্যানাৰ ব্যৱহাৰ কৰি ১৯টা খুঁটাৰ গঠন ত্ৰিমাত্ৰিকভাৱে ৰেকৰ্ড কৰা হৈছে। ই বিচলিত আৰু অসম্পূৰ্ণ। চতুৰ্ভুজ পৰিকল্পনাৰ প্ৰতিটো গ্লেচিছক দুখন গেট বিন্ধিছে। সমসাময়িক জৌগড়াৰ দৰেই এই পৰিকল্পনাও ঘড়ীৰ কাঁটাৰ দিশত ১০° উত্তৰ দিশলৈ হেলনীয়া।৮ ১,১২৫ মিটাৰ × ১,১১৫ মিটাৰ (৩,৬৯১ ফুট × ৩,৬৫৮ ফুট) (শিখৰত জুখি) আয়তনযুক্ত শিশুপালগড় পৃষ্ঠভাগৰ ফালৰ পৰা জৌগড়াতকৈ ডাঙৰ। ভাৰতৰ এই সময়ছোৱাৰ আটাইতকৈ ওখ ডিফেন্স হৈছে শিশুপালগড়ৰ ডিফেন্স। পূৰ্বৰ বসতিস্থলটো সম্ভৱতঃ ঘন জনবসতি নাছিল, কিন্তু দুৰ্গৰ ভিতৰত চৰণীয়া পথাৰ আছিল।

বৰ্তমানৰ স্থিতি

বৰ্তমান শিশুৰোপালগড় ভুবনেশ্বৰৰ দক্ষিণ প্ৰান্তৰ এটা চুবুৰী। এই পুৰাতাত্ত্বিক স্থানখন দুটা অংশৰে গঠিত— এটা পশ্চিম দেৱালৰ উত্তৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ আৰু আনটো হ’ল 'ষোল্ল খাম্বা' (অৰ্থাৎ ১৬টা স্তম্ভ)। প্ৰাচীন দুৰ্গটোৰ ৮খন প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ভিতৰত এইখন একমাত্ৰ জীয়াই থকা প্ৰৱেশদ্বাৰ। সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হোৱা এই প্ৰৱেশদ্বাৰটো এসময়ত পহৰী চকী আৰু নিৰীক্ষণ স্তম্ভৰে সৈতে এক বিশাল গাঁথনি আছিল। ষোল্ল খাম্বা স্তম্ভযুক্ত কমপ্লেক্সটোক 'ৰাণী মহল' বুলিও কোৱা হয় আৰু ই ৰাজপ্ৰসাদৰ এটা অংশ হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক। ২০০৮ চনৰ খননত আৰু অধিক স্তম্ভ উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল যদিও সেইবোৰে গঠন কৰা গাঁথনিটোৰ প্ৰকৃতি এতিয়াও নিশ্চিত কৰিব পৰা হোৱা নাই। বৰ্তমান ঐতিহাসিক গাঁথনিসমূহৰ পৰা মাত্ৰ কেইগজমান দূৰত নতুন নিৰ্মাণ কাৰ্য চলি থকাৰ বাবে দুয়োটা পুৰাতাত্ত্বিক স্থান বেদখলৰ ভাবুকিৰ সন্মুখীন হৈছে।৯

ধ্বংসাৱশেষ সংৰক্ষণ

লালৰ (B. B. Lal) সময়ত এই স্থানখন এক হাবি-বননিৰে ভৰা অঞ্চল আছিল। প্ৰাচীন আৱদ্ধ বসতিস্থলটোৰ মাটিৰ সিংহভাগ কেনেকৈ সুৰক্ষিত স্মৃতিস্তম্ভৰ পৰা ব্যক্তিগত দখললৈ গ’ল সেয়া ৰহস্যজনক। যিহেতু এই স্থানটো ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে সুৰক্ষিত, গতিকে ই ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব জৰিপ (ASI) বিভাগৰ অন্তৰ্গত। ২০০৫ চনত ভাৰত-জাৰ্মান দলে এই ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে সুৰক্ষিত স্থানত যথেষ্ট অবৈধ নিৰ্মাণ কাৰ্য নথিবদ্ধ কৰিছিল।১০১১১২ ২০০২ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ জৰিয়তে লোৱা চিত্ৰই অবৈধ গৃহ নিৰ্মাণৰ প্ৰমাণ দিয়ে, বিশেষকৈ উত্তৰ-পশ্চিম অংশত ২০১০ চনৰ পৰা ইয়াৰ গতি দ্ৰুততৰ হৈছে। প্ৰথমে মাটি ভাগ কৰি সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰি বেদখল আৰম্ভ হয়। লাহে লাহে নিৰ্মাণ সামগ্ৰী দ’ম কৰা হয় আৰু ভেটি নিৰ্মাণ কৰা হয়। তাৰ পিছত বিষয়াসকলে সঁহাৰি দিয়াৰ আগতেই অতি কম সময়ৰ ভিতৰত ঘৰটো থিয় কৰোৱা হয়। ২০১০ চনৰ পৰা নিৰ্মাণকাৰীসকলে দক্ষিণৰ চহৰৰ দেৱালৰ ভিতৰত নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ কৰিছে আৰু চৰকাৰী বিষয়াসকলে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে একো কৰা নাই যেন লাগে।১০

সুখ্যাত ইতিহাসবিদ কৰুণা সাগৰ বেহেৰাই এই স্থানৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা সামগ্ৰী সংৰক্ষণৰ সন্দৰ্ভত গভীৰ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰি কয়, "এয়া অতি লজ্জাজনক কথা যে ১৯৪০ চনৰ শেষৰ ফালে প্ৰথম খননৰ সময়ত এই স্থানত পোৱা কিছুমান সোণৰ মুদ্ৰা আৰু পোৰামাটিৰ পাত্ৰ পৰৱৰ্তী সময়ত হেৰাই গ’ল।" অৱশ্যে ভূমি মাফিয়া বা নিৰ্মাণকাৰীৰ দ্বাৰা সমগ্ৰ স্থানটোৰ যি ধৰণৰ উন্নয়ন বা ধ্বংস চলিছে, তাৰ তুলনাত সোণৰ মুদ্ৰা হেৰুৱাটো তেনেই সামান্য কথা।১০

বাহ্যিক সংযোগ

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ (2008-02-08). Sisupalgarh had a flourishing urban life: researchers. দ্য হিন্দু
  2. ↑ Smith, M.L. and R.K. Mohanty, (2016). "Archaeology at Sisupalgarh: The Chronology of An Early Historic Urban Centre in Eastern India", in Lefevre, Vincent, Aurore Didier and Benjamin Mutin (eds.), South Asian Archaeology and Art 2012, Volume 2, Brepols, Turhout, Belgium, p. 684: "In several areas we excavated to bedrock or to natural (virgin) soil, providing the opportunity to date the earliest occupations in those locations to the 6th to 7th centuries BCE."
  3. ↑ Smith, M.L. and R.K. Mohanty, (2016). "Archaeology at Sisupalgarh: The Chronology of An Early Historic Urban Centre in Eastern India", in Lefevre, Vincent, Aurore Didier and Benjamin Mutin (eds.), South Asian Archaeology and Art 2012, Volume 2, Brepols, Turhout, Belgium, p. 684: "In 1948 he made a cut through the rampart on the western side of the site that reached natural soil, and suggested that the ramparts therefore were started in the 2nd century BCE (Lal 1949, 67). In his 1991 publication, however, he noted that 'The dating given in my report on Sisupalgarh (Ancient India 9, 62-105) was on the conservative side' and that the site might well be earlier."
  4. ↑ M. Smith. (2001). Sisupalgarh Project
  5. ↑ Sahu 2008
  6. ↑ Sahu 2008
  7. ↑ P. Yule. Early Historic Sites in Orissa, p. 20
  8. ↑ P. Yule; W. Böhler. (2004). Sisupalgarh: an Early Historic Fortress in Coastal Orissa and its Cousins. Beiträge Allgemeine Vergleichende Archäologie. পৃ. 15–29. ISBN 3-8053-2518-5
  9. ↑ Datta, Rangan. (22 February 2022). Exploring an ancient smart city in Odisha. My Kolkata
  10. ↑ P. Yule; C. Borchert. (2005). Sisupalgarh/Orissa: Illegal building operations in the North-West Area
  11. ↑ A forgotten fort called Sisupalgarh
  12. ↑ ARCHIAM: Sisupalgarh Fortress. Dim Prospects for the Future

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

ওড়িশা

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “শিশুপালগড়” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬০৫৪৯০ (৯ মে’ ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।