যদু (কিম্বদন্তি ৰজা)

যদু হিন্দু ধৰ্মত যদু বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।^১ তেওঁক ৰজা যযাতি আৰু তেওঁৰ ৰাণী দেৱযানীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।^২ তেওঁ নাগ ৰজাৰ পাঁচগৰাকী কন্যাক বিয়া কৰাইছিল।^৩৪

কিম্বদন্তি

মহাভাৰত, আৰু বিষ্ণু পুৰাণত পোৱা এটা আখ্যান অনুসৰি যদুৱে শহুৰেক শুক্ৰৰ দ্বাৰা বাৰ্ধক্যৰ অভিশাপ পোৱা যযাতিৰ সৈতে যৌৱনৰ বছৰবোৰ বিনিময় কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। সেয়ে তেওঁক যযাতিয়ে অভিশাপ দিছিল যে, তেওঁৰ বংশধৰসকল ৰাজ-আধিপত্যৰ পৰা বঞ্চিত হ’ব।^৫৬ এই ঘোষণাৰ বাবেই যদুৰ ঠাইত চন্দ্ৰবংশ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে তেওঁৰ আঢ়ৈ বছৰীয়া ভাতৃ পুৰুক দায়িত্ব লয়। যদুৱে বংশৰ নিজা উপ শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাক যদুবংশ বুলি কোৱা হয়।^৭

বংশধৰ

অগ্নি পুৰাণত উল্লেখ আছে যে যদুৰ বংশ তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰ সহস্ৰাজিতে অব্যাহত ৰাখিছিল। সহস্ৰাজিতৰ তিনিজন পুত্ৰ আছিল: হাইহায়া, ৰেনুহায়া আৰু হায়া।^৮

ত্ৰৈকুটক নামৰ এটা ঐতিহাসিক বংশই হাইহায়াৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল।^৯

ইতিহাসবিদ টি পদ্মজাৰ মতে অভিৰাসকলে তামিলনাডুলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি নিজৰ ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু তাত থকা কিছুমান শিলালিপিত যদু বংশৰ পৰা তেওঁলোকৰ বংশধৰ বুলি উল্লেখ আছে।^১০